Κανένας λόγος γιά τή μυκηναϊκή Πελλάνα

Ανάδειξη ἑνός μοναδικοῦ Ἱστορικοῦ Συμπλέγματος πού ἀποτελοῦν οἱ τρεῖς περίοδοι τῆς ἱστορίας μας, ἡ «Μυκηναϊκή» μέ τήν Πελλάνα, ἡ «Κλασική» μέ τή Σπάρτη καί ἡ «Βυζαντινή» μέ τό Μυστρᾶ, πού καλύπτει τήν Ἑλληνική Ἱστορία μέχρι τῶν παρυφῶν τῆς Προϊστορίας

Γράφει ο Ευάγγελος Ανδριανός*

Κύριε Διευθυντά

Κατά τήν πρόσφατη ἐπίσκεψη τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ καί τῆς Ὑπουργοῦ Πολιτισμοῦ κ. Μενδώνη στή Λακωνία, ἐκτός ἀπό τή μεγάλη συζήτηση γιά τό Μυστρᾶ, ἔγινε λόγος γιά τό ἀρχαῖο Θέατρο, τούς ναούς τοῦ Ἀπόλλωνος καί τῆς Ὀρθίας Ἀρτέμιδος, ἀλλά δέν ἔγινε κανένας λόγος γιά τή μυκηναϊκή Πελλάνα. Ὑπάρχουν ἐκεῖ τά στοιχεῖα ἀπό τά ὁποῖα ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Πελλάνα ἦταν ἕνα ἀπό τά κέντρα τοῦ μυκηναϊκοῦ πολιτισμοῦ: 1. Ἀκρόπολη ἐπί ὑψώματος προστατευμένη μέ κυκλώπιο τεῖχος 2. Βασιλικό νεκροταφεῖο μέ βασιλικούς τάφους παρόμοιους μέ τούς θολωτούς τάφους τῶν Μυκηνῶν καί τῆς Πύλου, ἀλλά λαξευτούς, καί ἄλλους κιβωτιόσχημους τάφους. 3. Ὑπόγειο ὑδραγωγεῖο πού νά ἐφοδιάζη τήν ἀκρόπολη μέ νερό σέ περίπτωση πολιορκίας καί 4. Μέγαρο ὅπως αὐτό πού περιγράφεται ἀπό τόν Ὅμηρο καί ἄλλες ἐγκαταστάσεις γιά νά λειτουργῆ τό ὅλο συγκρότημα ὡς διοικητικό κέντρο. Ἀπό τά στοιχεῖα αὐτά ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ Πελλάνα ἔχει μεγαλύτερη σημασιά ἀπό τό Θέατρο καί τούς ναούς τοῦ Ἀπόλλωνος καί τῆς Ὀρθίας Ἀρτέμιδος.

Παρ᾽ ὄλα αὐτά, ὁ ἀρχαιολογικός χῶρος τῆς Πελλάνας ἔχει ἐγκαταλειφθῆ πλήρως. Οἱ τάφοι ἔχουν συλληθῆ ἐδῶ καί πάρα πολλά χρόνια καί σ΄αὐτούς βρίσκουν καταφύγιο τά ζῶα πού βόσκουν στήν περιοχή. Ἡ πρόσβαση στούς τάφους ἔχει ἀποκλεισθῆ τελείως ἀπό βάτα καί θάμνους. Τά πάρα πολλά καί σημαντικώτατα ἄλλα στοιχεῖα πού ἔχουν ἀνακαλυφθῆ τά τελευταῖα χρόνια, ἡ Ἀρχαιολογική Ὑπηρεσία δέν τά ἔχει ἀναδείξη, ἀλλά τά ἔχει σκεπάσει μέ στέγαστρα καί ἐπιχωμάτωση.

Ἐπιβάλλεται ἡ ἄμεση ἔναρξη τοῦ ἔργου ἀποκαταστάσες καί ἀναδείξεως τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῆς Πελλάνας γιά νά μή καταστραφοῦν αὐτά πού, ἐνῶ ἔμειναν ἀσφαλισμένα ἐπί τρεῖς χιλιάδες χρόνια στά βάθη τῆς γῆς, τώρα κινδυνεύουν νά χαθοῦν τελείως καί νά γίνουν λεία τῶν ἀρχαιοκαπήλων οἱ ὁποῖοι ἔκαναν ἤδη τήν ἐμφάνισή τους. Ἀλλά καί γιά τόν ἐπί πλέον λόγο, ὅτι ἡ ἀνάδειξη καί ἡ προσβασιμότητα τοῦ ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῆς Πελλάνας θά συμβάλη στήν ἀνάδειξη ἑνός μοναδικοῦ Ἱστορικοῦ Συμπλέγματος πού ἀποτελοῦν οἱ τρεῖς περίοδοι τῆς ἱστορίας μας, ἡ «Μυκηναϊκή» μέ τήν Πελλάνα, ἡ «Κλασική» μέ τή Σπάρτη καί ἡ «Βυζαντινή» μέ τό Μυστρᾶ, πού καλύπτει τήν Ἑλληνική Ἱστορία μέχρι τῶν παρυφῶν τῆς Προϊστορίας.

(*) Ἐπίτιμος Ἀρεοπαγίτης