Σκέψη και Γνώμη: «Ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων-Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης-Επέκταση Λυκούργου.
Τρία έργα που θα αλλάξουν την εικόνα της Σπάρτης και του Νομού Λακωνίας.
Η πολιτική στο προσκήνιο…

Γράφει ο Χρήστος Πλειώτας*

Ι/ Έχω ασχοληθεί κατ’ επανάληψη με το μεγάλο θέμα της ολοκληρωμένης διαχείρισης των απορριμμάτων στον Δήμο Σπάρτης και την ευρύτερη Περιφερειακή ενότητα Λακωνίας, μία ολοκληρωμένη διαχείριση που εντάσσεται στον ευρύτερο Περιφερειακό σχεδιασμό διαχείρισης αποβλήτων, ο οποίος αποτελεί από πλευράς κατάρτισης και υλοποίησης αποκλειστικά και μόνο αρμοδιότητα της Περιφερείας Πελοποννήσου (άρθρο 186 παρ. 29 Ν 3852/2010).

Στο πλαίσιο αυτής της ενασχόλησής μου ως Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Σπάρτης την προηγούμενη «τετραετία», αλλά και ως μαχόμενος Δικηγόρος που είχα την τιμή να υπερασπισθώ αδίκως διωκόμενους αιρετούς του πρώτου βαθμού τοπικής αυτοδιοικήσεως, ως κατηγορούμενους για υποβάθμιση περιβάλλοντος, είχα την ευκαιρία να τονίσω ότι όλοι μας, πολίτες και πολιτικοί, στο θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων μας τιθέμεθα ενώπιον μιας εξαιρετικής πρόκλησης: Να αναδείξουμε την αριστεία της κοινωνίας μας ή να εκτεθούμε ως έρμαια της δήθεν αριστοκρατίας μας. Διότι πώς να το κάνουμε, καθαρή κοινωνία και ΧΑΔΑ δεν συμβιβάζονται και η καθαρή κοινωνία είναι στοιχείο αριστοκρατίας με την ετυμολογική έννοια του όρου.

Έως σήμερα, το όλο πρόβλημα έλλειψης μίας εναλλακτικής φιλικής προς το περιβάλλον διαχείρισης των αστικών αποβλήτων, έγκειται στο γεγονός ότι η Περιφέρεια Πελοποννήσου δεν έχει υλοποιήσει έναν εκ των εξαγγελλόμενων κάθε φορά Περιφερειακών σχεδιασμών.

Διάβασα τις μέρες αυτές στον τοπικό τύπο ότι ήδη εξουσιοδοτήθηκε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου για την υπογραφή σχετικής σύμβασης με την ανάδοχο εταιρία, για το έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Σύμφωνα με τις εξαγγελίες το έργο φιλοδοξεί να είναι καινοτόμο ως αυτόνομο ενεργειακά, φιλικό προς το περιβάλλον, οικονομικά ωφελιμιστικό για τους δημότες και εξαιρετικά ολοκληρωμένο.

Επιπλέον το έργο εγγυάται την διαχείριση μίας ελάχιστης ποσότητας αστικών αποβλήτων 150.000 τόνων, υπόσχεται την μείωση της τιμής διαχείρισης των αποβλήτων αν η προς διαχείριση ποσότητα ξεπεράσει τους 200.000 τόνους και προβλέπει ότι η υψηλότερη μεσοσταθμική τιμή κόστους διαχείρισης θα είναι 61,79 ευρώ ανά τόνο.

Περαιτέρω το έργο που φιλοδοξεί να συγκεκριμενοποιήσει την συνεργασία μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), θα κινηθεί παράλληλα με τον ήδη εφαρμοσμένο και συνεχώς εξελισσόμενο θεσμό της ανακύκλωσης των απορριμμάτων, που εφόσον κατακτήσει τους πιο αισιόδοξους στόχους του, σαφές καθίσταται ότι θα επιτρέψει να υλοποιηθεί σχετική πρόβλεψη που υπάρχει στον νέο εθνικό σχεδιασμό διαχείρισης αποβλήτων (ΕΣΔΑ), ότι το 2020 η ελάχιστη εγγυημένη ποσότητα αστικών αποβλήτων θα ανέρχεται σε 143.000 τόνους.

Σημειώνω με έμφαση ότι όλοι οι Δήμοι έχουν προσχωρήσει στον ΠΕΣΔΑ και ποτέ δεν υπέβαλαν ένσταση σε κανένα στάδιο εφαρμογής του, αλλά αντίθετα ανέμεναν διακαώς και αναμένουν την υλοποίησή του.

Παρά ταύτα επί έτη έως σήμερα καθυστερεί η έμπρακτη εφαρμογή του. Στο μεταξύ χρονικό διάστημα Δήμαρχοι και Αντιδήμαρχοι σύρθηκαν κατηγορούμενοι σε ποινικά δικαστήρια και μερικοί καταδικάστηκαν για υποβάθμιση περιβάλλοντος, επειδή επέλεξαν την εξακολούθηση της διαχείρισης των αστικών αποβλήτων μέσω των σημερινών ΧΑΔΑ προκειμένου να μείνει καθαρός ο Δήμος και να μην απειληθεί η δημόσια υγεία όλων.

Ετούτη την ώρα που φαίνεται ότι κάτι αρχίζει να προχωρεί ως προς την πορεία υλοποίησης του ΠΕΣΔΑ, θέλω να πιστεύω ότι η πολιτική βούληση δεν θα ολιγωρήσει και κυρίως δεν θα υπονομευθεί. Ξέρω από εξαγγελίες, έχω ζήσει παλινδρομήσεις και φοβάμαι τα πισωγυρίσματα.

Εάν όντως είναι έτσι τα πράγματα όπως εξαγγέλθηκαν – και δεν έχω κανένα λόγο να το αμφισβητώ –οι επόμενοι μήνες θα σηματοδοτήσουν την έμπρακτη υλοποίηση του ΠΕΣΔΑ και θα φέρουν την κατάργηση των ΧΑΔΑ πιο κοντά χρονικά από το προβλεπόμενο σημείο.

Έως τότε δημότες, θεσμικοί φορείς της αυτοδιοίκησης, εκπρόσωποι της Δικαιοσύνης και της πολιτείας, θα πρέπει όσο χρειαστεί για λίγους μήνες ακόμα ή και για όλη την τρέχουσα δημοτική περίοδο να υπομείνουν την παρούσα διαχείριση των αποβλήτων, μέσω των ΧΑΔΑ πάντοτε σε συνδυασμό με την παράλληλη επέκταση και αναβάθμιση της ανακύκλωσης και την επικείμενη εφαρμογή της οικιακής κομποστοποίησης.

Η Δικαιοσύνη έχει δείξει έως σήμερα ότι κατανοεί την σύγκρουση καθηκόντων που ως ειδική μορφή καταστάσεως ανάγκης, υποχρεώνει την εξακολούθηση διάθεσης των αστικών αποβλήτων στους υπάρχοντος δημοτικούς ΧΑΔΑ προκειμένου οι Δήμοι να μην βρεθούν σε τραγικές στιγμές, απόλυτης δυσωδίας, μολυσματικών ασθενειών και χάους.

Φρόνιμο συνεπώς είναι οι Δήμαρχοι να επικοινωνήσουν εγκαίρως με τους πολίτες, ώστε σε συνεργασία με την Περιφερειακή ενότητα Λακωνίας και την ευρύτερη περιφερειακή αρχή, να καταστεί κατανοητή περισσότερο από ποτέ στους Δημότες, η αναγκαιότητα παρατάσεως της υπομονής τους, μέσα από την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, έως την τελική υλοποίηση του ΠΕΣΔΑ που θα δώσει ολοκληρωμένη, περιβαλλοντικά ενδεδειγμένη και ενεργειακά ωφέλιμη λύση στο όλο πρόβλημα.

ΙΙ/ Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης και η Επέκταση της Λυκούργου: Το δίπολο Σπάρτη – Αθήνα δεν κατέστη τυχαίως εμβληματικό στον αρχαίο αλλά και τον μεταγενέστερο Ελληνικό κόσμο. Ούτε είναι τυχαία η έως και σήμερα απήχησή του στους διεθνείς αναλυτές στρατηγικών μελετών, προκειμένου να παραδειγματιστούν απ’ τα δομικά του χαρακτηριστικά οι σημερινές υπερδυνάμεις.

Η γη της αρχαίας Σπάρτης φιλοξενεί αρχαιολογικούς θησαυρούς πολύτιμους κατά τους αρχαιολόγους, θαμμένους χιλιετίες στα έγκατά της, που θα πρέπει να αναδειχθούν και να εκτεθούν σ’ ένα σύγχρονο μουσείο της πόλεως, μίας πόλεως με το πλέον δυνατό και ισχυρό όνομα ανά την υφήλιο.

Το Μουσείο της σύγχρονης Σπάρτης ήταν και είναι όραμα διαχρονικό που έφθασε πολύ κοντά να ενσαρκωθεί επί δημαρχίας Ματάλα – αν δε απατώμαι – όταν έγινε λόγος για χρήματα που θα εξασφάλιζε ο Δήμος από το ίδρυμα Νιάρχου. Σήμερα αναζωπυρώνεται η σχετική συζήτηση. Είδα με χαρά στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης τον Δήμαρχο της πόλεως και την Αντιπεριφερειάρχη Λακωνίας να συμφωνούν στην κατασκευή του Μουσείου στον χώρο που βρίσκεται το διατηρητέο του παλαιού FIX, στην έξοδο της πόλης από νότο προς βορά και αντίστροφα στην είσοδο της πόλης από βορά προς νότο πριν και μετά την γέφυρα του Ευρώτα.

Ουδέποτε από όσο γνωρίζω έγιναν δεύτερες σκέψεις για κατασκευή του Μουσείου της Σπάρτης σ’ άλλο σημείο. Η πολιτική σκέψη των πολιτικών όλων των βαθμίδων συνέκλινε και θα πρέπει να συνεχίσει να συγκλίνει στην δημιουργία του Μουσείου στον χώρο του παλαιού «ΦΙΧ».

Αναφαίρετος κανόνας της στρατηγικής είναι, ότι όποιος επενδύει σε πλάτος, (όπου πλάτος εν προκειμένω είναι οι κουβέντες για άλλη ή άλλες θέσεις) χάνει σε βάθος και αυτή την στιγμή, δεν υπάρχουν περιθώρια για διάχυση ή διασπορά του στόχου.

Διάβασα με προσοχή το άρθρο της πολύ αξιόλογης Βυζαντινολόγου Ασπασίας Λούβη – Κίζη με τίτλο: «Προφάσεις εν αμαρτίαις… και δύο μικρά ερωτήματα» και επειδή ποτέ δεν ήμουν υπέρ της σιωπής, διότι πράγματι σιωπή πολλές φορές σημαίνει και συνενοχή, θα πω τα εξής: Άρθρα, ανακοινώσεις και θέσεις πολιτών με σαφώς ενεργή σκέψη – ανεξαρτήτως διαφορετικής μεταξύ τους θεωρήσεως των πραγμάτων – σχετικά με το κατά πόσον το υπάρχον διατηρητέο θα πρέπει να διασωθεί και να συμπεριληφθεί στην μελέτη για το Μουσείο ή να κατεδαφιστεί, αυτή την στιγμή δεν είναι κατ’ εμέ το μείζον αλλά και ούτε και προς όφελος του επιδιωκόμενου στόχου.

Ούτε είναι ωφέλιμο για την πόλη και τον Νομό εκ προοιμίου να τονίζεται ότι ο διαγωνισμός που πρόκειται να προκηρύξει η Περιφέρεια θα καταπέσει με την πρώτη προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βεβαίως δεν πείθεται κανείς καλοπροαίρετος ότι η Περιφέρεια δεν θέλει το συγκεκριμένο έργο.

Το έργο το αναμένει όχι μόνο ο κόσμος της Λακωνίας αλλά ολόκληρη η Πελοπόννησος επί δεκαετίες και προσωπικά μένω απόλυτα ικανοποιημένος απ’ την απάντηση του γραφείου τύπου της Περιφέρειας Πελοποννήσου στο άρθρο της κας Λούβη και συμφωνώ, ότι το διακύβευμα δεν είναι απλώς απλό, αλλά και ευκόλως αντιληπτό, σ’ όλους τους πολίτες που διαθέτουν το μυαλό του μέσου κανονικού ανθρώπου: Ή θα μείνουμε με την διατήρηση του «μνημείου» της ΧΥΜΟΦΙΞ ή θα δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο μουσείο με όλες τις ενδεδειγμένες αρχιτεκτονικές προδιαγραφές, που θα αποτελεί ζωντανό και ζωτικό στοιχείο ανάπτυξης της πόλης και του Νόμου Λακωνίας.

Βεβαίως δεν μπορώ να μην σταθώ στην ατυχή τουλάχιστον σύνδεση του προβληματισμού της κας Λούβη για το Μουσείο της Σπάρτης, με το τεράστιο αναπτυξιακό έργο της επέκτασης της οδού Λυκούργου, κατά του οποίου τοποθετείται.

Δεν θέλω προσωπικά να πιστέψω ότι η συντάκτης έγραψε ένα ολόκληρο πόνημα για το Μουσείο της πόλης, μόνο και μόνο για να καταλήξει ότι δεν χρειάζεται η επέκταση της οδού Λυκούργου!!! Όμως ειλικρινώς πάρα πολλοί που και αυτοί διάβασαν το άρθρο της κας Λούβη, αυτή την σκέψη έκαναν: Ότι το άρθρο γράφτηκε για το Μουσείο της Σπάρτης με το μυαλό στην αρνητική θέση της κας Λούβη για την επέκταση της Λυκούργου…
Διερωτώμαι: Πως είναι δυνατόν μίας εξέχουσα επιστήμων στον χώρο της, να αναφέρει ότι το μέγεθος της πόλεως της Σπάρτης, δεν δικαιολογεί δεύτερη είσοδο και να μέμφεται την Περιφέρεια για την ανάθεση του σχετικού έργου;

Πως είναι δυνατόν να τονίζει ότι η υπό κατασκευή δεύτερη είσοδος θα παρακάμπτει το Μουσείο και περαιτέρω να προκαταλαμβάνει ότι η δεύτερη είσοδος θα είναι καταστροφική για την πόλη διότι θα επιτρέπει την βαριά κυκλοφορία μέσα από την Λυκούργου, δηλαδή μέσα από τον ένα εκ των δύο κεντρικών αξόνων, της Βαυαρικής πολεοδομικής χάραξης της πόλης.

Αδυνατώ να συλλάβω πως η συντάκτης καταλήγει, ότι η λογική χάνεται ξαφνικά και ανεξήγητα με την επέκταση της Λυκούργου, διότι θα καταπνιγεί η πόλη από βαρέα οχήματα που θα διέρχονται μπροστά από τον Άγιο Νίκωνα, από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης και τον κήπο του, από την κεντρική πλατεία της πόλης και από το πάρκο της Μητρόπολης.

Έχω τονίσει εγγράφως ότι η επέκταση της Λυκούργου αποτελεί το μεγαλυτέρας σημασίας έργο, που πρόκειται να χαρακτηρίσει την Σπάρτη για τα επόμενα τουλάχιστον 50 χρόνια.

Αισθάνομαι την ανάγκη να επανατονίσω ότι: Με το έργο αυτό επεκτείνεται η οδός Λυκούργου προς τα ανατολικά. Σήμερα σταματά στην περιοχή ΚΤΕΛ Σπάρτης. Με την επέκτασή της, η Λυκούργου θα συνεχιστεί από εκεί που σήμερα σταματά, δηλαδή από το ύψος του ΚΤΕΛ και με κατεύθυνση ανατολική, θα διαβαίνει τον ποταμό Ευρώτα μέσω γέφυρας, που θα κατασκευαστεί και θα καταλήγει στην Επαρχιακή οδό 4 (είναι η οδός Σπάρτης – Πλατάνας – Σκούρας).

Στην εν λόγω Επαρχιακό οδό συναρμόζει – καταλήγει και η υπό κατασκευή σύγχρονη οδική αρτηρία Λεύκτρο – Σπάρτη όπου σε συνδυασμό με τον υπό κατασκευή οδικό άξονα Σκούρα – Πυρί ολοκληρώνουν την παράκαμψη της Σπάρτης.

Σημειώνω με έμφαση ότι η επέκταση της οδού Λυκούργου προς ανατολάς θα γίνει όπως έχει σχεδιαστεί και εγκριθεί από το Γενικό πολεοδομικό σχέδιο (Π.Σ.) της πόλεως Σπάρτης.

Το έργο της επέκτασης της Λυκούργου, σταθμός κατ’ εμέ στην ανάπτυξη της περιοχής, εξασφαλίζει πρωτίστως στην πρωτεύουσα του νομού Λακωνίας μία ΝΕΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΙΣΟΔΟ που θα αποφορτίσει την πόλη από τον σημερινό κυκλοφοριακό της φόρτο και θα διευκολύνει την προσβασιμότητα των επισκεπτών της.

Είναι ευτυχές το γεγονός ότι παρά την λανθασμένη θέση που εξέφρασε η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου Σπάρτης σε γνωμοδότησή του επί της μελέτης έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων σε συνεδρίασή του το 2013 (κατεγράφη βεβαίως μία ισχυρότατη μειοψηφία) το Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου στην συνέχεια ενέκρινε την 30 – 10 – 2013 με την υπ’ αρ. πρωτ. 64501/2625 απόφασή του, με μεγάλη πλειοψηφία την μελέτη περιβαλλοντικών όρων και περιορισμών για το εν λόγω έργο, και σηματοδότησε την περαιτέρω πορεία του προς την υλοποίηση.

Θέλω να επισημάνω επίσης ότι: Για να φθάσει να δημοπρατηθεί ένα έργο αναζητώντας μειοδότη που θα το εκτελέσει και θα το παραδώσει κατάλληλο προς χρήση, απαιτούνται πλήρη σχέδια που συνοδεύουν τα τεύχη δημοπράτησης και αφορούν όλες τις αναγκαίες μελέτες, δηλαδή συγκοινωνιακές (κύριας οδού και βοηθητικού δικτύου, κόμβων, σήμανσης, ασφάλιση) στατικές (γέφυρας Ευρώτα, γέφυρας κάτω διάβασης), υδραυλικές (αποχέτευσης, αποστράγγισης οδών, οχετών και διευθέτησης ρέματος Αφυσσίου, καταστρώματος γεφυρών), υποστηρικτικές μελετών (οριστική γεωλογική μελέτη, γεωτεχνική μελέτη, έλεγχος ανομοιόμορφης ροής του ποταμού Ευρώτα, περιβαλλοντική μελέτη κ.λ.π).

Όλες οι ανωτέρω μελέτες υπάρχουν και συνοδεύουν τα τεύχη δημοπράτησης. Το αναφέρω με έμφαση, για να μην θεωρεί ο οιοσδήποτε ότι το προς υλοποίηση έργο, είναι κάτι το απλό και πρόχειρο.

Λυπούμαι που ένα τέτοιο κορυφαίο έργο δημοσίου συμφέροντος αποπειρώνται κάποιοι να το «τορπιλίσουν», πλην όμως χαίρομαι ταυτόχρονα διότι πρόκειται για μεμονωμένες φωνές διαμαρτυρίας που δεν θα βλάψουν τον εκσυγχρονισμό της πόλης.

Είμαι βέβαιος ότι και σήμερα δεν μπορεί να υπάρχει ούτε ένας εχέφρων Σπαρτιάτης και Λάκωνας, που δεν επιθυμεί τον εκσυγχρονισμό της πόλης του, του Δήμου του, του Νομού του, της Περιφερειακής του ενότητος, με την κατασκευή ενός τόσο κομβικού για την ανάπτυξη όλης της περιοχής έργου.

Η μακρά μου θητεία στο Δημοτικό Συμβούλιο Σπάρτης, μου έδειξε ότι στην πόλη μας διαβιεί μία ομάδα συμπαθέστατων κατά τα άλλα πολιτών, που όμως είναι λάτρεις μίας άλλης «κουλτούρας» και που αρέσκονται συνεχώς να ανθίστανται δήθεν ευστόχως διαμαρτυρόμενοι, σ’ όλα τα μελλούμενα καλά, που σχεδιάζονται γι’ αυτόν τον όμορφο, αλλά στάσιμο τόπο (έτσι έγινε και με την Λεωνίδου, έτσι έγινε και με την μικρή περιμετρική).

Σαφώς και ουδείς μένει απαθής σε θέματα περιβάλλοντος και προστασίας της αρχαιολογικής και ευρύτερης πολιτιστικής μας κληρονομιάς, πλην όμως ουδείς επιτρέπει, ούτε και δικαιολογεί την στασιμότητα και οπισθοδρόμηση, εις το όνομα της επίκλησης, μίας ανύπαρκτης κατ’ ουσίαν απειλής, που τάχα ελλοχεύει για το περιβάλλον, τον πολιτισμό και την αρχαία κληρονομιά μας, εάν ολοκληρωθούν κομβικά έργα ανάπτυξης.

Ιαχές, περισπούδαστες προσεγγίσεις, στροφές και περιστροφές γύρω από τον άξονα των ιδεολογιών ή ιδεοληψιών μας – εάν γίνονται – κατ’ ουσία πληρούν, μόνο την εικόνα, τον εγωισμό και το είδωλο του καθενός για την μορφή που πρέπει να έχει η πόλη μας, καθιστώντας όσους αβασίμως διαμαρτύρονται και ανθίστανται σε έργα ανάπτυξης, «τροχοπέδη» για την πορεία της Σπάρτης προς τα εμπρός.

Όλοι είμαστε ικανοί να αντιληφθούμε την σημασία του δημοπρατηθέντος έργου (επέκταση Λυκούργου). Είναι κακό ένα έργο που έπρεπε όλους να μας ενώνει να βάλλεται ακόμα και από πολίτες που είχαν παράσχει υπηρεσίες στην πόλη από πρώτης θέσης ευθύνης αλλά και από στενούς φίλους αυτών.

Έχω αρκετές φορές σταθεί κριτικά απέναντι στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, όμως για τούτο το μεγάλο έργο συγχαίρω τον Περιφερειάρχη και την Αντιπεριφερειάρχη που το προχωρούν και ζητώ ως ενεργός δημότης και Σπαρτιάτης να μην κάνουν πίσω γιατί έχουν δίπλα τους όλη την Λακωνία.

Άλλωστε πάντοτε η ιστορία γράφεται μετά από χρόνια και δικαιώνει αυτούς που τολμούν και βλέπουν μπροστά.
Κλείνοντας θα προσθέσω ότι το Μουσείο της πόλης και η επέκταση της Λυκούργου, δεν έχουν ανάγκη εμφύλιας διαμάχης και «μαύρης» μελάνης. Είναι τόσο ξάστερα σαν στόχοι που χρίζουν από πολιτικής πλευράς ομόθυμη διεκδίκηση, χωρίς αντεγκλήσεις, χωρίς μεμψίμοιρες τοποθετήσεις και χωρίς ομφαλοσκοπήσεις που συντηρούν το σημερινό «σημειωτόν» της πόλεως.

Θα τολμήσω να πω ότι όσοι μεμονωμένοι αρνούνται την σημασία των δύο έργων και τα παλεύουν αρνητικά, με πρόσχημα εμμονές και ιδιεοληψίες εκτίθενται.

Και τα δύο έργα είναι δουλειά πολιτικών και τα δύο έργα απαιτούν πολιτική τόλμη και τα δύο έργα είναι στα χέρια της Περιφέρειας και δύναμη της Περιφέρειας είναι ο κόσμος της Λακωνίας, που στην τρομακτική του πλειοψηφία θέλει η Σπάρτη να αποκτήσει Μουσείο, στην θέση του παλαιού ΦΙΞ αλλά και νέα είσοδο που θα αλλάξει την μοίρα της τουριστικά, συγκοινωνιακά και αναπτυξιακά.

Ως Σπαρτιάτης και Λάκωνας περιμένω από την Περιφέρεια Πελοποννήσου να διαψεύσει τις Κασσάνδρες που την εκθέτουν ότι δεν θέλει το Μουσείο και την επέκταση της Λυκούργου.

Η πολιτική στο προσκήνιο είναι η φράση κλειδί και επειδή ανέκαθεν ήμουν αισιόδοξος και θέλω να ερμηνεύω τα πράγματα όπως διαβάζονται, χωρίς δεύτερες σκέψεις και αναγνώσεις, θα γράψω ευθέως ότι υποστηρίζω ενθέρμως τις προθέσεις, τις εξαγγελίες και τους σχεδιασμούς της Περιφερείας για τα τρία μεγάλα θέματα που εδώ θίγω και θα αναμένω ως ένας εν μέσω πάρα πολλών, που αποτελούμε την τεράστια πλειοψηφία του Λακωνικού κόσμου, να υλοποιηθούν το συντομότερο για το καλό της πόλης και της ευρύτερης Περιφερειακής ενότητας Λακωνίας.

*Δικηγόρος

* Τα άρθρα αναγνωστών δεν απηχούν απαραίτητα τη γνώμη του notospress.gr