Μυστράς: Πολλά τα ερωτήματα όταν ανοίγει ένας καταψύκτης που έχει μέσα νεκρό 90χρονο!
Πόση είναι η αξία της ζωής στην Ελλάδα του 2026; Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό που αποκαλύφθηκε στον Μυστρά χωρίς να γνωρίζει κανείς κάτι ή πώς είναι δυνατόν να διαρκεί, ίσως και 5 χρόνια αν κάποιοι γνώριζαν;
ΜΥΣΤΡΑΣ. Η υπόθεση έχει πάρει τον δρόμο της στη Δικαιοσύνη. Ο 55χρονος γιος που έκρυβε, καθ’ ομολογία του, για πάνω από 2,5 χρόνια τη σορό του 90χρονου πατέρα του, στον επαγγελματικό καταψύκτη του κλειστού ξενοδοχείου του, στον Νέο Μυστρά, για να εισπράττει τη σύνταξή του, πήρε προθεσμία να απολογηθεί την Παρασκευή. Κρατείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Λακωνίας. Ο Ιατροδικαστής θα αποφανθεί εντός των επόμενων ημερών για τον χρόνο θανάτου του 90χρονου, αν δηλαδή είναι στα 2,5 χρόνια ή περισσότερο και για τις συνθήκες του θανάτου, αν δηλαδή είναι από φυσικό αίτιο.
Η ζωή στον Μυστρά θα πάρει τους ρυθμούς της και ο τύπος θα βρει το επόμενο θέμα. Όμως τα ερωτήματα που αναδύονται από τον καταψύκτη είναι πολλά, κάποια βασανιστικά και άλλα αμείλικτα.
Ήταν καλά;
Μπορεί ένας άνθρωπος να διατηρεί στην κατάψυξη τον πατέρα του νεκρό για τουλάχιστον 2,5 ίσως και 5 χρόνια για οποιονδήποτε λόγο, χωρίς να έχει κάποια αντίστοιχα, ανάλογα προβλήματα ψυχικής ευκρίνειας και ευστάθειας;
Οπλοφορούσε;
Μπορεί αυτός ο άνθρωπος να είναι κάτοχος άδειας αεροβόλου όπλου και να είναι σκοπευτής, φέροντας μάλιστα το αεροβόλο όπλο είτε επάνω του είτε σε εμφανές σημείο της κατοικίας του, όταν μάλιστα αυτή βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από παιδική χαρά και μουσείο;
Τι δουλειές έχει κάνει;
Ερευνά η Αστυνομία το υπόβαθρο του 55χρονου, το επάγγελμα που μπορεί να έχει κάνει στο παρελθόν ώστε να είναι σε θέση να διαχειρίζεται αυτή την κατάσταση; Πώς διαχειριζόταν την κατάσταση με τόση ψυχραιμία;
Η τιμή του νεκρού;
Ποια είναι σήμερα η νομοθεσία για την προσβολή νεκρού και ποιος θα προστατέψει τη μνήμη του 90χρονου όταν βρέθηκε κατεψυγμένος μετά από 2,5 ή πέντε χρόνια; Και αν ο νόμος αδιαφορεί η κοινωνία τι κάνει;
Η άνοια στην κατάψυξη
Στην Ελλάδα ο άνθρωπος που πάσχει από άνοια, όπως ο 90χρονος, σημαίνει ότι πάει στα αζήτητα και πως είναι δυνατόν να θεωρείται φυσικό επόμενο ότι αυτός που έχει άνοια είναι κοινωνικά νεκρός;
Συντροφιά με τον τρόμο;
Υπήρχε, όπως ακούγεται, σύντροφος του 55χρονου και αν ναι, δεν είχε αντιληφθεί τίποτα από ό,τι συνέβαινε στο υπόγειο του ξενοδοχείου; Εξετάστηκε η σύντροφος από την Αστυνομία και αν ναι τι ανέφερε; Δεν μίλησε από φόβο;
Ξενοδοχείο ή σπίτι;
Όταν ένα ξενοδοχείο βρίσκεται στην είσοδο του Μυστρά, προβεβλημένο και ενεργό και στο διαδίκτυο, είναι λόγος για να το επισκέπτονται οι αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες που το ελέγχουν; Το σπίτι αυτό τελικά ήταν η κατοικία του 55χρονου και από πότε;
Τα φίλτρα του Κράτους
Και το ερώτημα που βρίσκεται στα χείλη των περισσότερων: Είναι δυνατόν το Ελληνικό Δημόσιο να πληρώνει, ίσως και για 5 χρόνια δύο συντάξεις, των γονέων του 55χρονου, χωρίς να είναι σε θέση να γνωρίζει ότι ο δικαιούχος 90χρονος δεν βρίσκεται στη ζωή; Δεν γίνεται έλεγχος, διασταύρωση στοιχείων; Από πού ενημερώνεται το Δημόσιο; Από τον νεροφόρο του Μυστρά, τον νεκροθάφτη ή τον καφετζή;
Και τέλος, η Κοινωνία του Μυστρά αναρωτήθηκε, πότε και πόσο, που βρίσκεται ο γέρος δάσκαλος; Δεν ήταν τσοπάνης του βουνού αλλά πρώην δάσκαλος. Και αν αναρωτήθηκε ποια απάντηση πήρε και από ποιον; Πώς αντέδρασε όταν έβλεπε ότι ο 55χρονος απομονώνει ένα ολόκληρο ξενοδοχείο με αλυσίδες, κώνους, κάμερες και πινακίδες για σκυλιά, συναγερμούς κ.λπ. ενώ ταυτόχρονα ο 90χρονος δεν φαινόταν πουθενά;
Κοινωνία ώρα μηδέν! Μια ακόμα απόδειξη ότι θεσμοί όπως η οικογένεια, η γειτονιά, η κοινωνία, θα μπορούσαν, αν ήταν ζωντανές και υγιείς, να παίξουν ρόλο για τη ζωή μας ειδικά όταν η Πολιτεία είναι ανήμπορη για τα αυτονόητα, να γνωρίζει αν ένας συνταξιούχος ζει ή έχει πεθάνει.
Μια ακόμα ένδειξη για την πραγματική αξία της ζωής στην Ελλάδα του 2026.