Γράφει ο Πάνος Κριάς.

Τα προϊόντα που καταναλώνουμε δεν είναι επαρκώς υγιεινά, αλλά φευ! ούτε και ικανοποιητικώς γευστικά.. Κατ’ αρχάς δεν έχουμε πρόσβαση - ούτε κι εμείς που ζούμε εδώ στην περιφέρεια- στα γνήσια τοπικά προϊόντα, όσα παράγονται βέβαια ακόμα ποιοτικά, διότι δεν έχουμε άμεση επαφή πλέον με τον αγρότη όπως είχαμε παλιά στις μικρές κοινότητες. Δεν έχουμε επαφή με τον μανάβη, τον χασάπη, τον ξυλουργό, τον παπουτσή της γειτονιάς. Αυτή η θαυμάσια εποχή μας τελείωσε ανεπιστρεπτί και οδεύουμε τώρα σε μιαν νέα εποχή τυποποιημένων και ομαδοποιημένων προϊόντων.

Αυτό βέβαια μας δίνει μια κάποια μορφή ελευθερίας, όπως και την δυνατότητα επιλογής, όμως αυτοί που επιλέγουμε δεν είναι παρά ψυχροί και απρόσωποι επαγγελματίες. με αποτέλεσμα να χάνεται η γευστικότητα και η ποιότητα των προϊόντων. Διότι όλα τα προϊόντα ακολουθούν, την διαδικασία και την μέθοδο του mass production - όπερ σημαίνει της μαζικής παραγωγής. Θα γίνω πιο σαφής:

Είχα πάει πρόσφατα σε φίλο ποιμένα για να πάρω τυρί.. Ειρήσθω εν παρόδω, το τυρί του τσοπάνη είναι το κάτι άλλο. Ωστόσο, δεν μπορείς να το βρεις στα σούπερ μάρκετ.
Έβλεπα το γάλα που ήταν σωρευμένο στα μεγάλα πλαστικά δοχεία, έτοιμο να το παραλάβει ο έμπορος και θλιβόμουν διπλά. Πρώτον διότι ο έμπορος του το παίρνει κοψοχρονιά, και δεύτερον, διότι το διαμάντι αυτό δεν θα το απολαύσουμε εμείς οι καταναλωτές τώρα που είναι ολόφρεσκο και μυρωδάτο αλλά θα καταλήξει Κύριος οίδε σε ποια βιομηχανική μονάδα. Εάν κάνετε ρυζόγαλο με το φρέσκο γάλα του τσοπάνη, θα ευωδιάζει από αγαλλίαση όλο το σπίτι και θα το απολαύσει δεόντως όλη η οικογένεια, ιδιαιτέρως τα παιδιά.. Πρόσβαση λοιπόν στον βοσκό μας δεν έχουμε, μήπως έχουμε στον ψαρά μας; Τα καλύτερα ψάρια φεύγουν για την Αθήνα.

Ζούμε δηλαδή στην περιφέρεια, στα χωριά, αλλά συμπεριφερόμαστε ωσάν να ζούμε στην Αθήνα. Τι αγοράζουμε εδώ; Τα αγοράζουμε όλα πακέτο. Σε ψυχρές τυποποιημένες κατασκευές. Ζούμε στο χωριό και δεν τρώμε το φρέσκο αυγό της κότας που βόσκει ελεύθερα, αλλά το κάλπικο υποπροϊόν της βιομηχανίας από τα σούπερ μάρκετ. Έχουν ισοπεδωθεί όλα τα προϊόντα και έχουν πολτοποιηθεί όλες οι γεύσεις. Δεν τρώμε πια την γευστική ντομάτα από τον κήπο μας, ούτε τα αέρινα φασολάκια που μαγείρευε κάποτε η μητέρα στην μαυρισμένη κατσαρόλα.
Και αυτό έχει επίπτωση και στην ψυχολογία μας.

Μήπως τρώμε πλέον τα απαράμιλλα και ζαχαρωμένα καρπούζια και πεπόνια της Τραπεζοντής; Είναι όλα αλλοιωμένα και παραλλαγμένα.

Ωστόσο τα περισσότερα προϊόντα που αγοράζουμε σήμερα από τον έμπορο πλέον αγρότη, είναι δηλητηριασμένα από τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα που ρίχνουν ανεξέλεγκτα, χωρίς αιδώ καμία. Έχουν πεθάνει άνθρωποι από την υπέρμετρη κατανάλωση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, κι όμως οι νεοέλληνες δεν πτοούνται με τίποτα. Συνεχίζουν ακάθεκτοι το ζοφερό έργο τους. Εδώ βέβαια βαρύτατες ευθύνες φέρει η ίδια η πολιτεία, αλλά και οι Γεωπόνοι, που δεν τους νουθετούν; Μήπως επειδή κονομάνε κι αυτοί; Και η Επιστήμη; Δεν μπορούμε επίσης να αγοράσουμε το άλλο θαυμαστό προϊόν της Λακωνικής γης, το εξαίσιο ελαιόλαδο. Εάν δεν έχετε δικό σας περιβόλι, τα ελαιοτριβεία δεν σας δίνουν έναν ή δυο τενεκέδες. διότι λέει προορίζεται μόνο για μαζικό εμπόριο και για εταιρείες.
Όλα πρέπει να τα αγοράσεις από τα σούπερ μάρκετ. Ακόμα και στα χωριά; Έλεος καπιταλιστές…

Θα πρέπει οσονούπω λοιπόν με νόμο, όλα τα προϊόντα να παράγονται με βιολογικές επεξεργασίες, για την διασφάλιση της υγείας των πολιτών. Η ασυδοσία του νεοέλληνα πρέπει να λάβει τέλος. Διότι επηρεάζουν απαρεγκλίτως και την νοοτροπία των νέων παιδιών κι έτσι συνεχίζεται ανεμπόδιστα η παραγωγή και διακίνηση επικίνδυνων προϊόντων.