Αυτοπυροβολήθηκε πράγματι ο Χίτλερ; Γιατί ο θάνατός του είναι πιο περίπλοκος απ’ όσο φαίνεται
Οι μαρτυρίες από το καταφύγιο μιλούν για πυροβολισμό, οι σοβιετικές έρευνες έδειξαν κυάνιο και τα ευρήματα από το κρανίο άνοιξαν νέα ερωτήματα
ΓΕΡΜΑΝΙΑ. Στις 30 Απριλίου 1945, ενώ ο Κόκκινος Στρατός πλησίαζε στο κέντρο του Βερολίνου, ο Αδόλφος Χίτλερ βρισκόταν στο υπόγειο καταφύγιο κάτω από την Καγκελαρία του Ράιχ.
Μαζί του ήταν η Εύα Μπράουν, την οποία είχε παντρευτεί μόλις μία ημέρα νωρίτερα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας και οι δύο αυτοκτόνησαν, ενώ τα σώματά τους μεταφέρθηκαν έξω από το καταφύγιο και κάηκαν.
Αυτό το βασικό περίγραμμα θεωρείται καλά τεκμηριωμένο. Εκεί που αρχίζουν οι διαφωνίες είναι στο πώς ακριβώς πέθανε ο Χίτλερ.
Μαρτυρίες ανθρώπων που βρίσκονταν στο καταφύγιο ενισχύουν την εκδοχή του πυροβολισμού. Σοβιετική νεκροψία, αντίθετα, έκανε λόγο για ίχνη που παρέπεμπαν σε κυάνιο. Και αργότερα, τμήματα κρανίου που αποδόθηκαν στον Χίτλερ δημιούργησαν ακόμη περισσότερα ερωτήματα.
Οι μαρτυρίες για τον πυροβολισμό
Η ιστορικός Caroline Sharples, συγγραφέας του βιβλίου The Long Death of Adolf Hitler, επισημαίνει ότι αρκετοί μάρτυρες περιέγραψαν στοιχεία που συνδέονται με χρήση όπλου.
Κάποιοι ανέφεραν ότι άκουσαν πυροβολισμό, ενώ άλλοι, που μπήκαν στο δωμάτιο μετά τον θάνατό του, είδαν πιστόλι στο πάτωμα.
Παράλληλα, υπήρχαν μαρτυρίες για αίμα στο δωμάτιο και για τραύμα στο κεφάλι του Χίτλερ.
Όπως εξηγεί η Sharples, κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν είδε τη στιγμή που ο Χίτλερ τράβηξε τη σκανδάλη. Ωστόσο, ο συνδυασμός των μαρτυριών ενισχύει την εκδοχή ότι αυτοπυροβολήθηκε.
Το 1945, ο Βρετανός αξιωματικός πληροφοριών και ιστορικός Hugh Trevor-Roper ανέκρινε πρόσωπα από το περιβάλλον του Χίτλερ και μελέτησε τα διαθέσιμα στοιχεία των Συμμάχων. Κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι ο Χίτλερ είχε αυτοκτονήσει.
Η σοβιετική εκδοχή για το κυάνιο
Η εικόνα περιπλέχθηκε όταν, το 1968, δημοσιοποιήθηκε σοβιετική έκθεση νεκροψίας.
Σε αυτήν γινόταν αναφορά σε θραύσματα γυαλιού ανάμεσα στα οδοντικά κατάλοιπα, εύρημα που θα μπορούσε να συνδέεται με χρήση κάψουλας κυανίου.
Το πρόβλημα ήταν ότι οι σοβιετικές αρχές είχαν στη διάθεσή τους σοβαρά καμένα ανθρώπινα λείψανα, γεγονός που περιόριζε σημαντικά τις δυνατότητες ασφαλούς ανασύστασης των τελευταίων στιγμών.
Η παρουσία πιθανών καταλοίπων κυανίου, πάντως, δεν απέκλειε απαραίτητα το ενδεχόμενο πυροβολισμού.
Η Sharples σημειώνει επίσης ότι η σοβιετική αφήγηση για τον θάνατο του Χίτλερ διαμορφώθηκε μέσα στο πολιτικό κλίμα που ακολούθησε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αργότερα στον Ψυχρό Πόλεμο.
Κατά την εκτίμησή της, η ΕΣΣΔ είχε λόγους να προβάλλει μια εκδοχή θανάτου που θα απέτρεπε οποιαδήποτε μεταγενέστερη ηρωοποίηση του ναζιστή δικτάτορα.
Το κρανίο που περιέπλεξε ακόμη περισσότερο την υπόθεση
Στα σοβιετικά αρχεία φυλάχθηκαν και τμήματα κρανίου, ανάμεσά τους ένα κομμάτι με οπή που φαινόταν να έχει προκληθεί από σφαίρα.
Όμως τα συγκεκριμένα οστά δεν είχαν βρεθεί μαζί με τα αρχικά λείψανα.
Εντοπίστηκαν περίπου έναν χρόνο αργότερα, από διαφορετική υπηρεσία πληροφοριών, και έτσι δημιουργήθηκε σοβαρό ζήτημα ως προς την προέλευσή τους.
Δεν υπήρχε δηλαδή αδιάλειπτη αλυσίδα στοιχείων που να συνδέει με βεβαιότητα το κρανίο με το σώμα που είχε εξεταστεί το 1945.
Αργότερα, αμερικανικό ντοκιμαντέρ υποστήριξε ότι μέρος του κρανίου ίσως ανήκε σε νεότερη γυναίκα. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η Sharples, το συγκεκριμένο συμπέρασμα δεν είχε δημοσιευθεί σε επιστημονικά αξιολογημένη μελέτη και δεν μπορεί να θεωρηθεί οριστικό.
Τα δόντια θεωρούνται ισχυρότερο στοιχείο
Πολύ πιο ισχυρή θεωρείται η ταυτοποίηση μέσω των δοντιών.
Μελέτη του 1973 συνέκρινε τα ιδιαίτερα οδοντικά χαρακτηριστικά που είχαν καταγράψει οι Σοβιετικοί με ακτινογραφίες της περιόδου του πολέμου και με καταθέσεις ανθρώπων που γνώριζαν την οδοντιατρική κατάσταση του Χίτλερ.
Τα στοιχεία αυτά ενίσχυσαν σημαντικά την ταυτοποίηση των λειψάνων ως δικών του.
Αυτό όμως απαντά κυρίως στο ερώτημα ποιος ήταν ο νεκρός, όχι απαραίτητα στο ακριβές ερώτημα με ποιον τρόπο πέθανε.
Πυροβολισμός, κυάνιο ή και τα δύο;
Με βάση τις μαρτυρίες, η Sharples θεωρεί πιθανότερο ότι ο Χίτλερ πέθανε από πυροβολισμό.
Δεν αποκλείει, ωστόσο, να είχε ταυτόχρονα δαγκώσει κάψουλα κυανίου.
Έτσι, το πιθανότερο συμπέρασμα δεν είναι ότι υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για το αν ο Χίτλερ πέθανε στο Βερολίνο στις 30 Απριλίου 1945. Η αβεβαιότητα αφορά κυρίως την ακριβή μέθοδο της αυτοκτονίας του.
Και αυτή η διαφωνία έμελλε να συνεχιστεί για δεκαετίες, καθώς η τελευταία πράξη της ζωής του μετατράπηκε και σε πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα στις δυνάμεις που είχαν νικήσει τη ναζιστική Γερμανία.
Πηγή: historyextra.com
