"Το 47", από την Κινηματογραφική Λέσχη Γυθείου

ΓΥΘΕΙΟ. Την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2026, στις 8:30 μ.μ. η Κινηματογραφική Λέσχη Γυθείου συνεχίζει κανονικά το πρόγραμμα προβολών της, στο φιλόξενο χώρο του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου, με την πολυβραβευμένη ισπανική ταινία του 2024 με τίτλο "Το 47", διάρκειας 110' , του 44χρονου Καταλανού Μαρσέλ Μπαρένα.

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Ο οδηγός λεωφορείου Μανόλο Βιτάλ αγωνίζεται να βελτιώσει την καθημερινότητα της χωρίς συγκοινωνίες, σχολείο και ιατρικό κέντρο συνοικίας του. Η οικογένειά του έχει απελπιστεί, φίλοι αποφασίζουν να μετακομίσουν, αλλά εκείνος επιμένει. Όταν, όμως, συναντά την πεισματική άρνηση των δημοτικών αρχών να βελτιώσουν την κατάσταση, αποφασίζει να δράσει. Πέντε βραβεία Γκόγια για ένα κινηματογραφικά στιβαρό, μα και πολιτικά αισιόδοξο, συγκινητικά παλιομοδίτικο και αναζωογονητικά φρέσκο κοινωνικό δράμα στην ουμανιστική παράδοση του Κεν Λόουτς.

Κοινωνικό δράμα το οποίο σέβεται το ιστορικό πλαίσιο, τις ρεαλιστικές λεπτομέρειες, την αλήθεια των χαρακτήρων και τη δυναμική των διαχρονικών μηνυμάτων του, το "47" βρίσκει τον τρόπο να είναι κινηματογραφικά στιβαρό, μα και πολιτικά αισιόδοξο, συγκινητικά παλιομοδίτικο και αναζωογονητικά φρέσκο.

Σινεμά σεναρίου και ορθογραφημένης δραματουργίας στην παράδοση του Κεν Λόουτς, θέτει την αφήγησή του στην υπηρεσία μιας εξαιρετικά επίκαιρης ιστορίας, την οποία ο Μπαρένα αναδεικνύει με συνέπεια, αποφεύγοντας τόσο τις διεκπεραιωτικές ευκολίες της τηλεταινίας όσο και τα δέλεαρ του φτηνού μελοδράματος. Απόλυτα αναμενόμενη, η εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία του (πέντε βραβεία Γκόγια) το ανέδειξαν όχι μόνο σε ταινία της χρονιάς στην Ισπανία, αλλά και σε κομμάτι της ποπ κουλτούρας της.Mία ταινία για τη σημασία του συλλογικού αγώνα και της προσωπικής αξιοπρέπειας, που μας χαρίζει ένα υπέροχο, συγκινητικό τέλος.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ:

• Ένα feelgood χρονικό για έναν οδηγό λεωφορείου που άλλαξε την Βαρκελώνη. Έσπασε τα ταμεία στην Ισπανία.
• VARIETY Εδώ όλα αποπνέουν αυθεντικότητα. Μια μεγάλη ταινία και ένα ειλικρινές βλέμμα στη γειτονιά, τους ανθρώπους και τους αγώνες τους. Η εντιμότητα του να δίνεις φωνή σε όσους δεν είχαν ούτε λόγο, ούτε λεωφορείο.
• EL MUNDO Πιστεύεις τόσο πολύ τους χαρακτήρες, σε σημείο που θες να μπεις στην οθόνη και να τους αγκαλιάσεις.
• L’ESCRIBA Είναι δύσκολο να κινηματογραφήσεις ένα συναίσθημα. Πώς μπορεί η αξιοπρέπεια, οι ρίζες και το να ανήκεις, να κινηματογραφηθεί; Εδώ δεν υπάρχουν κόλπα ή ερμηνείες: υπάρχουν άνθρωποι, ιστορία και η γυμνή αλήθεια.