3 τρόποι για να μοιραστούν δύο παιδιά ένα δωμάτιο

Αν έχεις δύο παιδιά και ένα δωμάτιο, είσαι αυτόματα στο πιο δύσκολο επίπεδο του interior design. Πλέον δεν μιλάμε απλά για διακόσμηση. Μιλάμε για διπλωματία, για στρατηγική, για προχωρημένη ψυχολογία. Γιατί δεν προσπαθείς απλά να φτιάξεις έναν όμορφο χώρο. Προσπαθείς να αποφύγεις και το «αυτό είναι δικό μου!» ή «δεν με αγαπάτε, έχω ένα εκατοστό λιγότερο στην πλευρά μου!», που ακούγονται τουλάχιστον 17 φορές τη μέρα.

Το ξέρεις ήδη πως το θέμα δεν είναι να χωρέσουν απλά δύο παιδιά στο δωμάτιο. Το θέμα είναι να νιώθουν και τα δύο ότι έχουν τον χώρο τους. Γιατί αν δεν το νιώθουν αυτό, καλή τύχη.

Ας δούμε λοιπόν κάποια κόλπα που κάνουν το μοίρασμα λίγο πιο εύκολο!

1. Χώρισε τον χώρο χωρίς να τον «κόψεις» στη μέση

Το πρώτο ένστικτο είναι να χωρίσεις το δωμάτιο μισό-μισό. Από εδώ εσύ, από εκεί εγώ. Σαν σύνορα. Μην το κάνεις όμως. Θα καταλήξεις με ένα δωμάτιο που μοιάζει με δύο χώρες σε κρίση μεταξύ τους.

Αντί για αυτό, δούλεψε με «ζώνες». Δύο κρεβάτια, αλλά με διαφορετικό στιλ. Δύο γωνιές, αλλά με κοινή αισθητική. Έτσι υπάρχει διαχωρισμός χωρίς να χάνεται η αρμονία και τα παιδιά μαθαίνουν την έννοια της συνύπαρξης.

Βοηθάει πολύ να κρατήσεις μια κοινή βάση. Για παράδειγμα, μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα ίδια παιδικά σεντόνια σε διαφορετικές αποχρώσεις ή μοτίβα. Έτσι το δωμάτιο ναι μεν δείχνει ενιαίο, αλλά όχι και τελείως ίδιο.

2. Δώσε προσωπικότητα

Αν προσπαθήσεις να τα κάνεις όλα ίδια, θα αποτύχεις. Τα παιδιά θέλουν να νιώθουν ότι κάτι τους ανήκει. Ότι έχει τον χαρακτήρα τους.

Άφησε το κάθε παιδί να έχει τη δική του «υπογραφή». Να έχει λόγο σε ένα χρώμα, σε ένα μικρό ράφι, ένα σημείο με ζωγραφιές στον τοίχο.

Ένα διαφορετικό μαξιλάρι, ένα αγαπημένο αντικείμενο, κάτι που λέει «αυτό είναι δικό μου». Προφανώς και θα υπάρξουν στιγμές που θα τσακωθούν τα παιδιά για το ποιος έχει το καλύτερο/ομορφότερο/μεγαλύτερο. Αλλά στο τέλος της ημέρας θα ξέρουν πως έχουν κάτι που αγαπάνε και το διάλεξαν μόνα τους.

3. Δημιούργησε κοινό χώρο που να θέλουν να μοιραστούν

Το πιο σημαντικό tip και το πιο υποτιμημένο. Δεν αρκεί να έχει ο καθένας τον χώρο του. Πρέπει να υπάρχει και ένας χώρος που να θέλουν να μοιράζονται.

Μια γωνιά παιχνιδιού, ένα χαλάκι, ένα σημείο για διάβασμα ή χαλάρωση. Κάτι που να λέει «εδώ είμαστε παρέα και περνάμε καλά». Αυτό βοηθάει πολύ στο να δέσει το δωμάτιο και να μην νιώθουν ότι ανέχονται το ένα το άλλο.

Βάλε στοιχεία χαράς, πιο cozy. Μαλακά ριχτάρια για να κάθονται πάνω και να λένε ιστορίες ή απλά για να παίζουν μαζί ή ό,τι χωράει το μυαλό σου.