Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος

Tο τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας σήμερα έχει να κάνει με 2 κρίσιμους οικονομικούς δείκτες : Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (Α.Ε.Π.) και το Δημόσιο Χρέος .

Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν είναι το Προϊόν ή Εισόδημα που αποκτούν οι κάτοικοι μιας χώρας . Με άλλα λόγια είναι η συνολικά αξία ΟΛΩΝ των τελικών αγαθών (υλικών ή άυλων) που αποκτούν οι κάτοικοι μιας χώρας σε διάστημα ενός έτους .
Δημόσιο Χρέος είναι το σύνολο των οφειλών του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε χρηματικές μονάδες .Στην έννοια «ευρύτερος δημόσιος τομέας» συμπεριλαμβάνονται ΟΛΑ τα επίπεδα διοίκησης ενός κράτους (κυβέρνηση , περιφέρειες , δήμοι , κλπ.)
Το Δημόσιο Χρέος αυξάνεται από έτος σε έτος όταν ο ετήσιος κρατικός προϋπολογισμός παρουσιάζει έλλειμμα ή , αντιστρόφως , μειώνεται όταν ο ετήσιος κρατικός προϋπολογισμός παρουσιάζει πλεόνασμα .

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης , με άφρονες πολιτικές από όσους άσκησαν κυβερνητική εξουσία , το δημόσιο χρέος αυξανόταν συνεχώς και γιγαντώθηκε κατά τις τελευταίες 10ετίες . To κράτος δεν ασκούσε καμιά αναπτυξιακή πολιτική ώστε να αυξήσει τα έσοδά του , ενώ από την άλλη μεριά σπαταλούσε πολύ περισσότερα απ’ όσα έβαζε στον κρατικό κορβανά . Έτσι , προκειμένου να καλύπτει τα ελλείμματα που δημιουργούσε η αφροσύνη του , το κράτος δανειζόταν υπέρογκα ποσά υπονομεύοντας το μέλλον του τόπου αλλά και τη μοίρα των επόμενων γενεών !

Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι οι πραγματικές αιτίες αύξησης του δημόσιου χρέους, δεν έχουν καμιά σχέση με τους δήθεν «παχυλούς μισθούς και συντάξεις» , των δημοσίων υπαλλήλων, των συνταξιούχων , κλπ , ή με τη δήθεν "απλόχερη" πολιτική "κοινωνικών παροχών" στα πλατιά λαϊκά στρώματα, αλλά:
-Με τους τοκογλυφικούς όρους των δανείων που σύναπταν (και συνάπτουν) οι ελληνικές κυβερνήσεις .
-Με τα «θαλασσοδάνεια» πολλών δις (δανεικά κι αγύριστα) που έδιναν στα «παλαιά και νέα τζάκια» μεγαλοεπιχειρηματιών και βιομηχάνων .
-Με την επιβράβευση της φοροδιαφυγής και φοροκλοπής από το μεγάλο κεφάλαιο .
-Με την ανοχή κι ενθάρρυνση της εισφοροδιαφυγής που βούλιαξε τα ασφαλιστικά ταμεία .
-Με την κακοδιαχείριση και υπεξαίρεση των χρημάτων του ελληνικού λαού τα οποία κατηύθυνε σε μυριάδες ρουσφετολογικές-κομματικές προσλήψεις και σε προεκλογικές παροχές προκειμένου να δημιουργούν κομματικούς στρατούς και να κερδίζουν κάθε φορά τις εκλογές .
-Με τις μίζες , τη διαπλοκή και τα μεγάλα σκάνδαλα που έβαλαν το χρήμα στις βαλίτσες και στους λογαριασμούς των διαπλεκομένων .
-Με φαραωνικές προμήθειες κι εξοπλισμούς που δεν είχε ανάγκη η χώρα αλλά η διαπλοκή και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ελληνικά και ξένα .
-Με το ξεπούλημα αντί ευτελούς τιμήματος μεγάλων τμημάτων της περιουσίας του ελληνικού λαού .
Μ’ αυτήν την αγύρτικη και ανεύθυνη πολιτική των κομμάτων εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) σε συνδυασμό με την κερδοσκοπία και τη συσσώρευση πλούτου που συστηματικά ασκούσαν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα , ντόπια και ξένα , φτάσαμε στο 2008 , οπότε ο φερετζές των επιτυχημένων κυβερνήσεων καταρρακώθηκε και φάνηκε το πανάσχημο πρόσωπο της ζοφερής πραγματικότητας : Η χώρα είχε ουσιαστικά χρεοκοπήσει , αφού το χρέος είχε φτάσει σε ύψη δυσθεώρητα , εκεί που πλέον δεν μπορούσε πια να εξυπηρετείται , και οι ξένοι τοκογλύφοι για να προστατέψουν τα τεράστια κέρδη τους σταμάτησαν να μας δανείζουν .

Μας έσπρωξαν , λοιπόν , στην αγκαλιά των μνημονίων , συμφωνιών δηλαδή που μας υπαγόρευσαν τα ξένα αφεντικά για να διασφαλίσουν τα κέρδη και τα συμφέροντά τους και που οι ελληνικές κυβερνήσεις ψήφισαν αδιαμαρτύρητα και υποτακτικά . Τα μνημόνια αυτά προέβλεπαν πραγματικό σφαγιασμό του λαού και υποδούλωση της χώρας προκειμένου να εξυπηρετείται το χρέος που είχε συσσωρευτεί , να προστατευτούν τα οικονομικά συμφέροντα των δανειστών – τοκογλύφων και να ξεπουληθεί έναντι πινακίου φακής ό,τι είχε απομείνει από τη δημόσια περιουσία ..

Σήμερα , έξι χρόνια μετά την εφαρμογή αυτών των εγκληματικών συμφωνιών , παρουσιάζεται το εξής παράδοξο:
Στις αρχές του 2010 , το Δημόσιο Χρέος βρισκόταν στο 120 % του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος . Σήμερα , ύστερα από αυτήν τη λαίλαπα που γονάτισε τους Έλληνες , το Δημόσιο Χρέος βρίσκεται στο 175 % του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος !!!

Τι σημαίνει αυτό ; Ενώ το 2010 για να πληρώνουμε το χρέος χρειαζόμαστε ΟΛΟ το ΑΕΠ και 20% ακόμα , σήμερα χρειαζόμαστε (φυσικά) ΟΛΟ το ΑΕΠ και 75 % ακόμα. Με απλά λόγια , έτσι όπως πάνε τα πράγματα , σε λίγα χρόνια θα χρειαζόμαστε δύο ΑΕΠ για την πληρωμή των χρεών ! ΄Η , ακόμα πιο απλοϊκά , ακόμα κι αν το κράτος μηδενίσει απόλυτα τα έξοδά του (σταματήσει να πληρώνει μισθούς και συντάξεις , κλείσει όλες τις δημόσιες υπηρεσίες , τα νοσοκομεία , τα σχολεία , κλπ) και δίνει ΟΛΑ του τα λεφτά στους δανειστές , πάλι αυτά δε θα φτάνουν αφού θα χρειάζονται άλλα τόσα !

Ακούγοντας αυτές τις διαπιστώσεις ο κοσμάκης ο οποίος έχει υποστεί οικονομική αφαίμαξη κι έχει χάσει κάθε κοινωνική πρόνοια που είχε κατακτήσει με πολύχρονους αγώνες τρελαίνεται και δικαίως αναρωτιέται :
-Καλά , πού πήγαν τόσα λεφτά που μας πήραν με τη βία επί 6 περίπου χρόνια ; Γιατί το χρέος αντί να μειώνεται αυξάνεται ;

Η απάντηση είναι αυτονόητη :
Και ο πλέον αδαής καταλαβαίνει , πλέον , ότι αυτό το αδιανόητο γεγονός οφείλεται σε μια πολιτική τελείως λάθος , τελείως αποτυχημένη και στρεβλή , που από τη μια μεριά βύθισε το λαό στη φτώχεια και τη δυστυχία και τη χώρα σε απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας και από την άλλη αύξησε (και αυξάνει) το χρέος ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ!

Το κράτος ακολουθώντας μια πολιτική εξόντωσης του λαού κατάφερε μεν να μην παράγει ελλείμματα ΟΜΩΣ με την ίδια πολιτική μηδένισε τη δυνατότητα της εθνικής οικονομικής ανάπτυξης με αποτέλεσμα , αφού δεν αυξάνεται (αντίθετα μειώνεται λόγω κρίσης ) το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν , να γίνεται όλο και πιο δυσμενής η σχέση του λόγου Χρέους-ΑΕΠ .

Το κρίσιμο ερώτημα , λοιπόν , είναι ένα και μοναδικό :
-Μπορεί με αυτήν την πολιτική να τιθασευθεί και να εξυπηρετηθεί αυτό το τεράστιο χρέος που φόρτωσαν στις πλάτες του απλού λαού και των εργαζόμενων το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ σε συνεργασία με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που εκπροσωπούν ;
ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ .

Οπότε η μόνη δυνατή λύση που υπάρχει και η πραγματικότητα επιβάλλει είναι το δραστικό «κούρεμα» του ίδιου του κεφαλαίου των διακρατικών δανείων , η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους , ώστε αυτό να μειωθεί τουλάχιστον κατά 100 δις ευρώ και να επανέλθει στα επίπεδα του τέλους του 2009 , σε συνδυασμό με μια τελείως διαφορετική πολιτική που θα «προσέξει» τις χειμαζόμενες λαϊκές τάξεις και θα βάλει τις βάσεις μιας υγιούς οικονομικής ανάπτυξης η οποία θα βγάλει τη χώρα από την κρίση και θα την ωθήσει προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον .

“Τέτοιο «κούρεμα» , όμως , δεν είναι σε θέση να απαιτήσει η μνημονιακή συγκυβέρνηση από τους δανειστές , κυρίως επειδή τα ίδια κόμματα που τη συγκροτούν φέρουν την πολιτική και ηθική ευθύνη για την υπερχρέωση , ενώ περαιτέρω είναι εγκλωβισμένα στις διάφορες «λίστες» Siemens , Λαγκάρντ , κλπ . Η Ελλάδα πρέπει να διεκδικήσει εμφαντικά το δικαίωμα για μια νέα αρχή , όπως αναγνωρίσθηκε και στη Γερμανία , το 1953 , με τη συμφωνία του Λονδίνου (με την οποία το γερμανικό δημόσιο χρέος «κουρεύτηκε» κατά 62%) .”
(Κ. ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ – Realnews- 13/4/2014).

Για να γίνει όμως μια τέτοια αλλαγή πορείας χρειάζεται , πριν απ’ όλα , κυβερνητική αλλαγή .
Επομένως οι ευρωεκλογές του Μαΐου είναι ένα κομβικό σημείο για την παραπέρα πορεία της χώρας και της διαμόρφωση μια άλλης , καλύτερης μοίρας , για το λαό .
-Από τον Μάιο και μετά , οποιαδήποτε κι αν είναι τα αποτελέσματα των εκλογών , ο λαός θα φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τις εξελίξεις .

-Από το Μάιο και μετά ΚΑΝΕΙΣ δε θα δικαιούται να δικαιολογείται ότι δεν ήξερε , ότι έκανε λάθος , ότι έδωσε μια τελευταία ευκαιρία , ότι ξεγελάστηκε , κλπ , κλπ .
-Από το Μάιο και μετά ο καθένας που θα επικροτήσει με την ψήφο του αυτές τις πολιτικές που μας έφεραν στον πάτο του πηγαδιού , θα είναι προσωπικά υπεύθυνος απέναντι στην κοινωνία και στον αγωνιζόμενο λαό .
-Τώρα είναι η ώρα που συντασσόμαστε . Τώρα είναι η ώρα που διαλέγουμε στρατόπεδο!

«Ο Μάιος μάς έφτασε…»