Γράφει η Νότα Δαγκούνα.

Ο σοφός λαός μας λέει .. <Μη θέλοντας ο ζωγράφος, θέλοντας όμως ο βλάχος φόρεσε και συ Χριστέ μου κόκκινα τσαρούχια> και θέλει να καταδείξει πως όποιος έχει το χρήμα ή την εξουσία μπορεί να επιβάλει την γνώμη του ακόμη και όταν είναι ανάρμοστη.


Στον απόηχο του Δημοτικού συμβουλίου της προηγούμενης Τετάρτης και σε ότι αφορά το κομμάτι < αξιοποίηση του Ξενία στο λόφο>, ακούστηκαν πολλά και διάφορα. Ένα από τα πολλά ήταν πως συναντήθηκε ο κ. Δήμαρχος με μέλη του Συλλόγου Κυριών του Γηροκομείου Σπάρτης. Στη συνάντηση αυτή συζητήθηκε το θέμα της απόκτησης (με ανταλλαγή, αγορά ή όποιον άλλο σύννομο τρόπο) του οικοπέδου που βρίσκεται απέναντι από το κλειστό Γυμναστήριο για να χρησιμοποιηθεί για την δημιουργία Κέντρου Υγείας Αστικού Τύπου. Και ο πιο αδαής μπορεί να καταλάβει πως η αρχική πρόθεση του κ. Δημάρχου δεν ακουμπούσε ουδόλως το Ξενία για αυτό το κέντρο. Την Τετάρτη όμως, σύσσωμη η πλειοψηφία των Δημοτικών συμβούλων αποφάσισε να γίνει το Κέντρο στο κτήριο του Ξενία Σπάρτης. Για το τι μεσολάβησε, ο καθένας μπορεί να διαμορφώσει την προσωπική του γνώμη. Οι περισσότεροι όμως των πολιτών της Σπάρτης έχουμε ακούσει ψιθύρους , καιρό τώρα, πως ο Βουλευτής μας ο κ. Γρηγοράκος θέλει οπωσδήποτε το Ξενία για αυτή τη χρήση, δηλαδή του Κέντρου Υγείας.


Όσα λέγονται για την στατική κατάσταση του υπάρχοντος κτηρίου, για τα τετραγωνικά που είναι ελλιπή για αυτή τη χρήση και για το μη επεκτάσιμο του χώρου είμαι αδύνατη να τα κρίνω. Θέλω όμως να καλέσω τον κ. Γρηγοράκο να πάμε παρέα στο λόφο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την λειτουργικότητα ή μη της απόφασής του. Και τον καλώ γιατί μάλλον δεν έχει επισκεφθεί το χώρο και όλα όσα προτείνει είναι ασκήσεις επί χάρτου.
Πρώτα θα ανεβούμε το δρομάκι που οδηγεί στο Ξενία και στο εκκλησάκι του Σωτήρος (τη γνω

στή στους παρεπιδημούντες την περιοχή ως Σωτηρίτσα). Δεν θα πάμε με τα πόδια. Όχι. Θα δανειστούμε ένα ασθενοφόρο ( είμαι σίγουρη πως δεν θα δυσκολευτεί, γιατρός γαρ) και θα προσπαθήσουμε να ανέβουμε με τον φάρο αναμμένο και με άλλο αυτοκίνητο να κατεβαίνει την ίδια στιγμή. Και άντε να πάνε όλα καλά και φθάσουμε θα ανακαλύψεi πως χώρος στάθμευσης, όχι για τους εργαζόμενους αλλά για τα ασθενοφόρα, τους ασθενείς και τους επισκέπτες υπάρχει ελάχιστος. Βέβαια θα μου πείτε, γιατί να ανέβουν με αυτοκίνητο να ανέβουν με τα πόδια να κάνουν καλό στην υγεία τους, να ρεγουλάρουν και την χοληστερίνη τους. Για το καλό τους θα είναι.


-Κύριε βουλευτά,για να το σιγουρέψετε, πως θα το καταφχαριστηθούν οι ασθενείς δηλαδή, προτρέψτε έναν ηλικιωμένο φίλο σας, συγγενή σας η απλώς γνωστό σας να πάει με τα πόδια,εν μέσω κυκλοφορίας πάντα, στο Ξενία, μια διαδρομή που θα χρειάζεται να την κάνει συχνά για να γράφει τα φάρμακα του. Και κατόπιν ακούστε με την πρέπουσα προσοχή τις παρατηρήσεις του. Αν φθάσει σώος βέβαια.


-Η τελευταία μου προτροπή σε σας κ. Βουλευτά , με όλο τον σεβασμό , είναι, αφού θα τα καταφέρετε και θα βρεθείτε στο υπέροχο αυτό μέρος, γυρίστε και κοιτάξτε όλο τον χώρο με την δέουσα προσοχή και τον σεβασμό που του πρέπει. Φανταστείτε τον χώρο κέντρο πολιτισμού του κακότυχου τούτου τόπου, οραματιστείτε διαμορφωμένο τον γύρω χώρο σε ένα καλαίσθητο πάρκο (στο τέλος-τέλος έχει χαρακτηρισθεί χώρος πρασίνου ) και γεμίστε την ψυχή σας με τις φωνούλες των παιδιών, τις αναμνήσεις των απόμαχων της ζωής και την αέναη κίνηση των ανθρώπων που υπηρετούν ανιδιοτελώς τον πολιτισμό. Τον πολιτισμό που ξεκίνησε από τον τόπο μας, τη χώρα μας και που εμείς οι γηγενείς κοντεύουμε να τον ξεχάσουμε ,υπηρετώντας τις ξενόφερτες ιδέες και τάσεις.


Το Κέντρο Υγείας να το κάνετε αν είναι χρήσιμο και απαραίτητο με τις ευχές όλων μας. Να το κάνετε όμως σε χώρο που η πρόσβαση και των οχημάτων και των πεζών είναι εύκολη . Μην καταδικάζετε την Σπαρτιάτικη κοινωνία στην ηθελημένη ταλαιπωρία. Δώστε τους έναν λόγο να σας ευγνωμονούν.