4ήμερη εργασία στην εστίαση: Τα κρίσιμα ερωτήματα που θέτει ο Νίκος Μαλαπέτσας

Γράφει ο Νίκος Μαλαπέτσας*

Η συζήτηση για την 4ήμερη εργασία με ίδιες αποδοχές είναι μια σημαντική πρωτοβουλία που αξίζει να εξεταστεί με σοβαρότητα. Ως εκπρόσωπος της εστίασης, οφείλω να ακούω κάθε πρόταση που κατατίθεται στο τραπέζι. Δεν είμαι αρνητικός σε μια τέτοια κατεύθυνση, υπό την προϋπόθεση ότι θα απαντηθούν με σαφήνεια ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα.

Πρώτον, το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού. Σήμερα, ο κλάδος της εστίασης δυσκολεύεται να καλύψει ακόμη και τις ανάγκες μιας 6ήμερης λειτουργίας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, πώς θα υποστηριχθεί ένα μοντέλο 4ήμερης εργασίας χωρίς να επιβαρυνθούν περαιτέρω οι επιχειρήσεις ή να μειωθεί η ποιότητα των υπηρεσιών;

Δεύτερον, το ασφαλιστικό. Αν η 4ήμερη εργασία συνεπάγεται λιγότερες ασφαλιστικές ημέρες, τότε ένας εργαζόμενος από 25 ημέρες πλήρους απασχόλησης θα μεταβαίνει στις 20. Τι σημαίνει αυτό για τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα; Πώς διασφαλίζεται η αρχή της αναλογικότητας σε σχέση με έναν εργαζόμενο 5ήμερης απασχόλησης;

Τρίτον, συνδέεται άμεσα το ύψος της μελλοντικής σύνταξης. Θα είναι ισοδύναμη ή μειωμένη; Και με ποιο μηχανισμό θα καλυφθεί η διαφορά, αν υπάρχει;

Τέταρτον, η οριζόντια ή μη εφαρμογή του μέτρου. Αφορά όλους τους κλάδους ή μόνο εκείνους με υψηλή παραγωγικότητα και διαφορετική οργάνωση εργασίας; Η εστίαση έχει ιδιαιτερότητες που δεν επιτρέπουν εύκολες γενικεύσεις.

Πέμπτον, το κόστος. Η μετάβαση από 40 σε 35 ή 32 ώρες με ίδιες αποδοχές ισοδυναμεί με αύξηση του ωριαίου κόστους εργασίας περίπου 15% έως 25%. Θα υπάρξει αντίστοιχη μείωση εργοδοτικών εισφορών ή κάποιο άλλο αντισταθμιστικό μέτρο ώστε να διατηρηθεί η βιωσιμότητα των επιχειρήσεων;

Τέτοιες παρεμβάσεις απαιτούν ουσιαστική διαβούλευση, τεκμηρίωση και πλήρη αποτύπωση των επιπτώσεων πριν την εφαρμογή τους.

Σε κάθε περίπτωση, ως κλάδος δεν είμαστε αρνητικοί σε μια σταδιακή μείωση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας. Αντιθέτως, θεωρούμε ότι μια πιο ρεαλιστική και άμεσα εφαρμόσιμη προσέγγιση θα ήταν η μετάβαση από τις 40 στις 36 ώρες εβδομαδιαίως, με προσαρμογή στα χαρακτηριστικά της εστίασης. Ειδικά, τα σχήματα 6ήμερης απασχόλησης με 6 ώρες ημερησίως θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια πρώτη, ισορροπημένη βάση.

(*) Πρόεδρος του Συλλόγου Καταστημάτων Εστίασης και Αναψυχής Καλαμάτας (Σ.Κ.Ε.Α.Κ.)