Γράφει ο Ιωάννης Χρηστάκης, Εκπαιδευτικός-Μέλος ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Σπάρτης.

Χρόνος: Σωτήριον έτος 2.100 μ.Χ. (91ο μνημονιακό)
Τόπος: 345ο Γυμνάσιο, 6ου γαλαξιακού Σπαρτιατοαστεροειδούς.
Ήρωας-αφηγητής: Ο ετεροθαλής αδελφός του δόκτορος Σποκ , που υπηρετεί στο παραπάνω γυμνάσιο:

«Φίλοι και συνάδελφοι,

δε διατηρώ πλέον καμιά αμφιβολία ότι έχει διαρραγεί οριστικά και αμετάκλητα η υγιής , συναδελφική και γόνιμη σχέση μεταξύ εκπαιδευτικών από τη μια και διευθυντών και συμβούλων από την άλλη.

Όταν κάποιος καταφεύγει σε εκκλησίες(!) και ξενοδοχεία για να υμνήσει τα καλά της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και να πλασάρει , ως ρηξικέλευθη διαδικασία, την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου έχει ήδη αποφασίσει με" ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει".

Κλαψουρίζουν ότι σπουδάζουν παιδιά, ότι η νομιμότης το επιτάσσει, ότι εφαρμόζουν εντολές ανωτέρων, ότι έτσι γίνεται παντού, ότι οι φόβοι μας είναι αβάσιμοι, ότι το καινούργιο φοβίζει και λοιπά.

Μερικοί, όψιμοι θιασώτες της νέας τάξης πραγμάτων μιλάνε ήδη για πολλές θετικές πλευρές της κάθε αξιολόγησης. Πως τάχα ο εκπαιδευτικός θα μάθει να διδάσκει καλύτερα, θα ανεβαίνει μισθολογικό κλιμάκιο, θα
χαίρει της γενικής εκτιμήσεως, θα εμπλουτίζει το διδακτικό του έργο, θα αναβαθμίζει το οπτικοακουστικό δυναμικό του, θα ενισχύεται η αυτοπεποίθησή του , θα θωρακίζεται περαιτέρω επιστημονικά και άλλα παρόμοια.

Πολλοί από εμάς βλέποντάς τους δεν πιστεύουμε στα μάτια μας. Οι χθεσινοί παρακαθήμενοι στο γραφείο διδασκόντων τώρα στην αντίπερα όχθη. Έτοιμοι -εξ οφικίου- να κρίνουν, να βαθμολογήσουν, να αξιολογήσουν, να συντάξουν εκθέσεις επί εκθέσεων, να ενημερώνουν καθημερινά το Μεγάλο Αδελφό της καταγραφής των πάντων , να αποτιμήσουν εργασιακή συνείδηση, ψυχική προσφορά , τυπικά προσόντα, ηθικές επιλογές. Ταπεινοί, λιλιπούτειοι , μικροεξουσιαστές ταγμένοι στο δόγμα της υπηρεσιακής γραμμής, υπηρέτες του υπερτροφικού εγώ τους, μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τιτλούχοι στο εκπαιδευτικό παραμάγαζο της ψύχρας, του ιδιαίτερου, των πεινασμένων μαθητών της ανθρωπιστικής κρίσης.

Μοιραίοι , αναμετρούν το έχει τους με του διπλανού την παράγκα, κουτσομετρούν το πετρέλαιο θέρμανσης , οργανώνουν παζάρια φιλανθρωπίας για να τους πάρει τη δόξα ο μεσάζων -διακινητής ρασοφόρος.

Μόνο το βράδυ μιας κοπιαστικής μέρας, όταν θα μείνουν αντιμέτωποι με την υπαρξιακή τους ΑΓΩΝΙΑ, συναισθάνονται την κενότητα της καθημερινής πολυάσχολης δραστηριότητας τους και ότι έχουν επιλεγεί να φέρουν εις πέρας ένα ακόμα βάναυσο παιχνίδι ολικής παράνοιας διαρθρωτικών αλλαγών».

Υστερόγραφο: Καλό κουράγιο σε αυτούς , από τους παραπάνω, που θα ακούσουν , έστω και στο ελάχιστο τη φωνή της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ τους. Για τους άλλους, τους "σκληρούς" , τους τυφλωμένους από την Άτη, που τυχόν συναινέσουν στην απόλυση συναδέλφου, να ξέρουν ότι θα αντικρύζουν παντού στο εξής Ερινύες, Άρπυιες και άλλες τερατόμορφες ιδεοληψίες που η τιμωρητική τους διάθεση θα τους "συνετίσει".

Σημείωση του σύγχρονου αρθρογράφου:

1.Το κείμενο δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και αποτελεί δημιούργημα φαντασίας του γράφοντος με γκροτέσκ ,φουτουριστικό περιεχόμενο για ένα σχολείο , του 2100 μ.Χ., ανταγωνιστικό και απάνθρωπο που ουδεμία σχέση έχει με το σημερινό .
2.Το κείμενο, δεν ενδείκνυται, για όσους δεν έχουν, ούτε στο ελάχιστο, αίσθηση χιούμορ.