Επιστολή προς την Υπουργό Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Άννα Διαμαντοπούλου απέστειλε ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος, μέσω της οποίας εκφράζει τον προβληματισμό και τις ενστάσεις του για την απόφαση του Υπουργείου να εξαιρέσει από το μηχανογραφικό δελτίο το τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο κ. Ευστάθιος δεν κρύβει, επίσης, την ανησυχία του σχετικά με την ολοκληρωτική κατάργηση του εν λόγω τμήματος, το οποίο όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «μπορεί, με την καλλιέργεια της σωστής ορθόδοξης σκέψης, να ανοίξει δρόμους ελπίδας και προοπτικής για το λαό μας και όχι μόνο γι΄ αυτόν.». Σε άλλο σημείο της επιστολής του, ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης επισημαίνει ότι «η κατάργηση του εν λόγω πανεπιστημιακού Θεολογικού Τμήματος θα αποτελέσει κατάδηλη συνεισφορά εκ μέρους της Πολιτείας στην ολοκληρωτική άλωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος και τελικά της κοινωνίας μας από έναν ανθρωπισμό δίχως το Θεό και άρα χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο»

Η επιστολή του Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευσταθίου προς την Υπουργό Παιδείας έχει αναλυτικά ως εξής:

«Προσφιλεστάτη κ. Υπουργέ,

Βαθύτατη θλίψη καί έντονο σκεπτικισμό προκαλεί καί εις εμέ, ως επίσκοπο αλλά καί ως Έλληνα πολίτη, η πρόσφατη απόφαση της υπηρεσίας σας να εξαιρέσει από το μηχανογραφικό δελτίο υποψηφίων γιά τήν Τριτοβάθμια Εκπαίδευση τό Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η διαφαινόμενη, μάλιστα, προοπτική κατάργησης του εν λόγω τμήματος επιτείνει περαιτέρω τήν έκπληξη καί τήν εύλογη ανησυχία μου γιά τό μέλλον της παιδείας καί εν τέλει της ηθικής διαπαιδαγώγησης του Έθνους μας, προϋπόθεσης θεμελιακής γιά τήν ιστορική του επιβίωση, ιδιαίτερα στη σύγχρονη εποχή.

Στή σημερινή συγκυρία, ο άνθρωπος, εγκλωβισμένος στό εφιαλτικό δίκτυ του φόβου, παράγωγου του κατακλυσμιαίου ρεύματος του υλισμού, καί χωρίς ισχυρές πνευματικές ρίζες αντικρίζει τό “αύριο” αβέβαιο καί προκλητικό. Πολλοί νέοι μας, σ΄ αυτόν τόν υλόφρονα κόσμο, γαλουχημένοι, ήδη, μέ τά νάματα μιας νέας επελαύνουσας τεχνοκρατικής παιδείας, απονευρωμένης πνευματικά από τίς ανθρωπιστικές αξίες της ελληνορθοδόξης παράδοσής μας, καί όντας γιά αυτό «μεταφυσικά άστεγοι καί κοσμοθεωριακά κενοί» κατά τόν ακαδημαϊκό Ι. Θεοδωρακόπουλο, βυθίζονται διαρκώς στό τέλμα της εξαγρίωσης, της απόγνωσης καί του παραλογισμού. Έν τέλει, χωρίς πρόθεση κινδυνολογίας, θά έλεγα ότι σήμερα διακυβεύεται τό ποιοτικό καί υπαρξιακό εν γένει μέλλον της πατρίδας μας.

Μέσα σ΄αυτό τό δυσοίωνο αποκαρδιωτικό κλίμα, λοιπόν, ανέμενα από τήν ελληνική πολιτεία, παράλληλα μέ τήν αναγκαία, αγωνιώδη καί επίμοχθη προσπάθεια πού καταβάλλει γιά τήν οικονομική διάσωση της πατρίδας μας, τουλάχιστον νά μή συρρικνώνει καί αποδυναμώνει ιστορικούς παιδαγωγικούς θεσμούς, όπως είναι η Θεολογική Σχολή του αρχαιότερου Α.Ε.Ι. της χώρας μας. Μία Σχολή πού έχει πολλαπλώς καταξιωθεί, μέ τούς άριστα καταρτισμένους καί οτρηρούς καθηγητές καί αποφοίτους της, καταδεικνύοντας εντός καί εκτός Έλλάδος ότι μπορεί, μέ τήν καλλιέργεια της σωστής ορθόδοξης σκέψης, νά ανοίξει δρόμους ελπίδας καί προοπτικής γιά τό λαό μας καί όχι μόνο γι΄αυτόν.

Τό Τμήμα Ποιμαντικής καί Κοινωνικής Θεολογίας, πιό συγκεκριμένα, μέσω της θεολογικής, φιλολογικής, φιλοσοφικής, κοινωνιολογικής καί γενικά ανθρωπιστικής μόρφωσης πού παρέχει, προσφέρει στή χειμαζόμενη κοινωνία μας επιστήμονες -Θεολόγους, κληρικούς καί λαϊκούς, ικανούς γιά διαλεκτική τοποθέτηση απέναντι στά θέματα πού αφορούν τόν άνθρωπο της σύγχρονης πολυδιάστατης κοινωνικής προβληματικής. Μέ όπλο τό γνήσιο ορθόδοξο εκκλησιαστικό λόγο, σ΄ αυτή τήν κρίσιμη καί τόσο οριακή καμπή του κόσμου, η ”κοινωνική θεολογία” υπηρετεί ανεκτίμητα καί ευεργετεί τό σύγχρονο άνθρωπο, ”λειτουργώντας” ως μοναδική δύναμη ελευθερίας καί εγκράτειας, κρουνός ελπίδας, πηγή αγάπης στό συνάνθρωπο καί στρόφιγγα συμπεριφοράς μέ ήθος, αξιοπρέπεια καί σεβασμό στούς θεσμούς.

Επομένως, η κατάργηση του εν λόγω πανεπιστημιακού Θεολογικού Τμήματος θά αποτελέσει κατάδηλη συνεισφορά εκ μέρους της Πολιτείας στήν ολοκληρωτική άλωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος καί τελικά της κοινωνίας μας από έναν ανθρωπισμό δίχως τό Θεό καί άρα χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο, αφού μόνο στά χέρια του Θεανθρώπου υπάρχει καί διασώζεται ο άνθρωπος.

Μέ τήν ελπίδα ότι δέ θά συνδεθεί η υπεύθυνη καί καρποφόρα θητεία σας στόν ευαίσθητο υπουργικό αυτό θώκο μέ μία τέτοια επιζήμια γιά τήν πατρίδα μας καί τό λαό μας απόφαση, διατελώ,

Μετά τιμής καί ευχών
Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης Ευστάθιος»