Γράφει η Εύα Νικολοπούλου
Δεν πληρώνω λένε και το εννοούν. Όχι ακολουθώντας συνειδητή μαζική τάση «στάσης πληρωμών», όχι γιατί είναι μόδα το να χρωστάς, όχι γιατί ελπίζουν πως με την πιθανή (;) επιστροφή στη δραχμή δε θα χρωστούν πια, ούτε καν γιατί συντάσσονται με το παλαιότερο κίνημα «Δεν Πληρώνω» που αφορούσε στο κόστος διέλευσης από τα Διόδια.

Η αιτία είναι απλή, αντικειμενική και αδιαπραγμάτευτη. Δεν έχουν. Και δεν έχουν είτε γιατί δεν δουλεύουν, είτε δουλεύουν αλλά δεν πληρώνονται, είτε γιατί πληρώνονται αλλά τα λίγα που παίρνουν είναι στην Τράπεζα και δεν μπορούν να τα βγάλουν.

Το πραγματικό και αδιαμφισβήτητο της αδυναμίας αποπληρωμής χρεών μάλιστα αντιλαμβάνεται και το ίδιο το κράτος που δεν πιέζει για πληρωμή, δεν κόβει νερά, τηλέφωνα και ρεύμα και δεν επιτρέπει την επιβολή φόρου υπερημερίας στις δόσεις που καθυστερούν, την εξαίρεση από τις ρυθμίσεις οφειλών λόγω μη καταβολής δόσεων, τη λήξη των ασφαλιστηρίων των αυτοκινήτων κλπ.

Το πρόβλημα όμως παραμένει υπαρκτό. Τα έσοδα του κράτους, των τραπεζών, των ΔΕΚΟ είναι μηδενικά για 12η συνεχόμενη μέρα εξαιτίας των capital controls που αναμένεται προφανώς να συνεχιστούν και όλη αυτή την εβδομάδα.

Και μετά; Οι τράπεζες δεν θα επανέλθουν άμεσα αλλά σταδιακά σε ομαλή λειτουργία, πράγμα που μεταθέτει εβδομάδες αργότερα την αρχή στις πληρωμές λογαριασμών και χρεών.

Οι Έλληνες περιμένουν να τους επιτραπεί να κινηθούν αλλά η επαναλειτουργία της αγοράς θα φανερώσει το μέγεθος της ζημιάς που προκλήθηκε από την εσωτερική «στάση». Το pause έχει και συνέπειες τις οποίες είναι βέβαιον ότι θα κληθούν να πληρώσουν οι φορολογούμενοι.

Προς το παρόν πάντως ΔΕΚΟ, Τράπεζες και Εφορίες δεν «σταυρώνουν» πελάτη για αποπληρωμή. Κι αν ακόμη διανοηθεί κανείς να χαλαλίσει την ημερήσια δόση των 60 (δηλαδή 50) ευρώ για αποπληρωμή λογαριασμού, ανακόπτεται από τα πέριξ. Δεν είναι μέρες για τέτοια άλλωστε. Ας πάρει παράταση αναγκαστική, επιβεβλημένη και απόλυτα απενοχοποιημένη. Κι από Δευτέρα βλέπουμε…