Γράφει ο Πάνος Κριάς

Μικρές ομόκεντρες ομάδες αλλοτριωμένων και ιδιοτελών ατόμων, ποζάρουν καθημερινώς στο απεχθές κάδρο της αφασικής νεωτερικότητας.

Δεν επικοινωνούν ουσιαστικά μεταξύ τους. Επ’ ουδενί. Μικρόκοσμοι απομονωμένοι και αποξενωμένοι από την υπόλοιπη μάζα και το ευρύτερο κοινωνικό στάτους, κάτι σαν κλειστές συνδικαλιστικές ομάδες, απίστευτου αβανταδορισμού και απαράμιλλης ιδιοτέλειας. Αυτή είναι η κοινωνία μας. Γι’ αυτό και τα αστικά κόμματα δρουν ανεξέλεγκτα και αντιδραστικά. Γι’ αυτό φτάσαμε στον πάτο της καταστροφής. Εκτός από τα τρέχοντα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε με την Ε. Ε., υπάρχουν και πολιτισμικά προβλήματα.

Ο πολίτης που δεν είναι επαρκώς ενημερωμένος με την υψηλή καλλιτεχνική κουλτούρα, ρέπει ανενδοιάστως προς την μετριότητα και την υφαρπαγή. Προς την διαφθορά δηλαδή. Η οποία του γίνεται δευτέρα φύσις, τρόπος ζωής. Οικονομική ανάπτυξη χωρίς πολιτισμική άνθιση, είναι καταδικαστέα οικτρώς να αποτύχει. Καθόσον δημιουργεί κοινωνία ανέντιμων και αλλοτριωμένων ατόμων.

Δεν υπάρχει στην πόλη μας ένας χώρος επικοινωνίας, για ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Δεν γνωρίζουμε επί παραδείγματι πόσοι και ποιοι αξιόλογοι άνθρωποι υπάρχουν σ’ αυτή την πόλη. Δεν υφίσταται κάποιος κοινός φορέας που να τους φέρνει σε επαφή. Δεν υπάρχει πυρήνας πολιτισμού. Αυτή η πόλη είναι νεκρή.

Τα κοινά café δεν παράγουν πολιτισμό. Πολυδιάσπαρτα μέσα στην πόλη καθώς είναι δεν αποτελούν εστίες επικοινωνίας. Ούτε οι διάφοροι σύλλογοι μπορούν να καλύψουν αυτό το τεράστιο κενό. Αυτό που λείπει από την πόλη είναι ένας χώρος καλλιτεχνικών δρώμενων. Για να καλύψει τις ανάγκες έκφρασης των νέων καλλιτεχνών, αλλά και της επικοινωνίας των αξιόλογων και ευαίσθητων πολιτών. Και είναι αρκετοί, αλλά δεν τους γνωρίζουμε.

Η κλασική μουσική που είναι ο πυρήνας των καλλιτεχνικών δρώμενων και η πνευματική θωράκιση των νέων από την χύδην υποκουλτούρα, είναι ανύπαρκτη στην Ελλάδα. Ακόμα και στην Αθήνα ελάχιστοι νέοι παρακολουθούν τα σοβαρά καλλιτεχνικά δρώμενα. Ας ξεκινήσουμε εμείς εδώ στην επαρχία, να παράγουμε πολιτισμό, με την συμμετοχή όλων των αξιόλογων καλλιτεχνικών μονάδων, αλλά και με την βοήθεια και την χορηγία του Δήμου. Ας πληρώσουν λίγα χρήματα για τον πολιτισμό οι νεοέλληνες. Έτσι κάνουν σε όλες τις πολιτισμένες χώρες.

Μιλούν πολλοί τελευταία για τα ανύπαρκτα πολιτιστικά κέντρα της Σπάρτης. Αυτό που λείπει από την πόλη, είναι ένας ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ όπως ήταν παλιά οι Boite. (σ.σ. Mπουάτ είχαμε κάποτε ακόμα και στο μακρινό Τορόντο ε;)

Όπου, νεαροί σπουδαστές, αλλά και άνθρωποι με καλλιτεχνικές ευαισθησίες και φιλοσοφικά ενδιαφέροντα, θα μπορούν να συνευρίσκονται, να συνομιλούν, να δημιουργούν, να επικοινωνούν και να ερωτεύονται. Και όχι αυτή η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει σήμερα γύρω μας, καθώς μια απερίγραπτη βλοσυρότητα και μια νοσηρή μιζέρια, επισκιάζουν ασφυκτικά το κοινωνικό σύνολο..

Διότι είμαστε πάνω απ’ όλα άνθρωποι. Να υπάρχουν θεατρικά δρώμενα, μουσική σκηνή με συμφωνικά όργανα και έντεχνο τραγούδι, εικαστικά, και λογοτεχνική δραστηριότητα. Αυτό λείπει από την Σπάρτη. Χωρίς πνευματική επικοινωνία, όλα είναι ισοπεδωμένα. Αυτό μας το διδάσκει η ιστορία. Αγωνιώδης ερώτηση: που θα πάνε το βράδυ για να ψυχαγωγηθούν οι επιστήμονες της πόλης μας (εκτός από το φαγοπότι) για να νιώσουν την βαθύτερη ύπαρξή τους; Πού;