Γράφει o Βαγγέλης Μητράκος

Ποδηλατοκίνηση σε Καρδίτσα , Μεσολόγγι , Κώ , Κόρινθο .

Το κίνημα της ποδηλατοκίνησης , που συνεχώς κερδίζει έδαφος , αμφισβητεί με τρόπο θετικό την ιδεολογία του ΙΧ και το μοντέλο της μετακίνησης που επιβλήθηκε μεταπολεμικά .
Η ποδηλατοκίνηση είναι ένα κίνημα που βάζει στο κέντρο του τον άνθρωπο και το περιβάλλον αμφισβητώντας τα οικονομικά και άλλα συμφέροντα που έχουν επενδυθεί στο αυτοκίνητο.

Στην Ευρώπη , το ΄Αμστερνταμ , το Παρίσι , η Βαρκελώνη και το Βερολίνο άνοιξαν το δρόμο στην ποδηλατοκίνηση πριν πολλές 10ετίες και ακολούθησαν όλες , σχεδόν , οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες . Στην Ελλάδα το κίνημα (όπως συμβαίνει πάντα) έφτασε καθυστερημένο , πριν από 15 περίπου χρόνια με πρωτοπόρες πόλεις την Καρδίτσα , το Μεσολόγγι , την Κω και την Κόρινθο και άλλες πόλεις ,οι οποίες αξιοποίησαν ευρωπαϊκά πιλοτικά προγράμματα και κατασκεύασαν ποδηλατόδρομους.

Σήμερα η Καρδίτσα έχει κατασκευάσει 4χμ αστικό ποδηλατόδρομο και 7,5 χμ περιαστικό , με συνεχή τάση επέκτασης . Για να μπει κάποιος στο κέντρο της πόλης , μπορεί να αφήσει το αυτοκίνητό του στους δημοτικούς χώρους στάθμευσης έξω από το κέντρο και στη συνέχεια να πάρει δωρεάν ένα από τα ποδήλατα που προσφέρει ο δήμος για να μετακινηθεί . Το 30% των καθημερινών μετακινήσεων στην Καρδίτσα γίνονται με ποδήλατα .
Το Μεσολόγγι , επίσης , έχει αστικό ποδηλατόδρομο 2,5 χμ και περιαστικό 4 χμ . Από τους 17.000 κατοίκους οι 4.000 χρησιμοποιούν το ποδήλατό τους.

Η Κως κατασκευάζει 40 χμ παραλιακό ποδηλατόδρομο , ενώ ο δήμος Κορίνθου αγόρασε από τοπικές επιχειρήσεις 100 ποδήλατα και τα διαθέτει δωρεάν στους πολίτες .

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν σε άλλες ελληνικές πόλεις , στη Σπάρτη το θέμα της ποδηλατοκίνησης και των ποδηλατόδρομων παραμένει , επί χρόνια πολλά , στο επίπεδο της συγκατάβασης και των καλών προθέσεων .
Αν και υπάρχει οργανωμένο κίνημα πολιτών που ενθαρρύνει την ποδηλατοκίνηση , απαιτεί ποδηλατόδρομους και καταθέτει επεξεργασμένες προτάσεις , αν και η πόλη διαθέτει ρυμοτομικό σχέδιο που κάνει τη δημιουργία ποδηλατόδρομων εύκολη υπόθεση , αν και η Σπάρτη είναι μια σχετικά επίπεδη πόλη με μικρές αποστάσεις , ιδανικές για ποδηλάτες , το αίτημα και η ανάγκη για τη δημιουργία δικτύου ποδηλατόδρομων παραμένουν χωρίς ανταπόκριση από την πλευρά του δήμου.

΄Όταν άλλες πόλεις , διώχνουν τα αυτοκίνητα από το κέντρο τους κι ενθαρρύνουν το ποδήλατο , η Σπάρτη ασφυκτιά από το κυκλοφοριακό πρόβλημα και από τη δεσποτεία του αυτοκινήτου , με ό,τι δυσμενές αυτό συνεπάγεται για το περιβάλλον , την ποιότητα ζωής των κατοίκων , την ανάπτυξη της πόλης , την τουριστική προβολή της και την οικονομία της.

Εδώ και τώρα να γίνει στη Σπάρτη , επιτέλους , το αυτονόητο .Να εμφανιστεί , να συζητηθεί και να εφαρμοστεί η κυκλοφοριακή μελέτη της πόλης , να κατασκευαστεί δίκτυο οργανωμένων αστικών και περιαστικών ποδηλατόδρομων και να επιστραφούν τα πεζοδρόμια στους πεζούς .
Ο δήμος Σπάρτης οφείλει να εναρμονιστεί με την αληθινή ταυτότητα και τις ανάγκες της πόλης .