Γράφει ο Παναγιώτης Κουμουνδούρος, Εκπαιδευτικός Αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Λακωνίας

Mε το πρώτο κουδούνι που θα χτυπήσει στα σχολεία, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας μπορεί ν' ανοίγει... σαμπάνιες. Με την ακούραστη δουλειά της όλο το προηγούμενο διάστημα, καταφέρνει να κάνει την πρεμιέρα του έργου: "Το φτηνό σχολείο της εποχής του Μνημονίου".

Για πρώτη φορά μετά την Κατοχή οι Έλληνες μαθητές δεν θα πάρουν βιβλία με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, δεν θα πάρουν βιβλία ούτε καν στο τέλος του μήνα, δεν θα πάρουν ούτε στις αρχές Οκτωβρίου, αλλά από τη μέση και μετά κάτι θ' αρχίσει να κινείται.

Οι εναπομείναντες εργαζόμενοι του υπό κατάργηση Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων αισιοδοξούν ότι "προς το τέλος Οκτωβρίου με μέσα Νοεμβρίου το πρόβλημα έκδοσης και διανομής των σχολικών βιβλίων θα έχει αντιμετωπιστεί". Μέχρι τότε; Φωτοτυπίες και DVD, πρότεινε η Α. Διαμαντοπούλου. Τις πρώτες θα τις βγάλουν οι γονείς. Τόσο τα σχολεία, όσο και οι σχολικές επιτροπές, αδυνατούν να αναλάβουν την παραγωγή εκατομμυρίων φωτοτυπιών την ημέρα. Μόνο αν τα δώσουν "έξω". Αλλά χρήματα δεν έχουν. Ακόμη και σήμερα δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως κανένα κονδύλι. Όσο για τα DVD, ακόμη και αν δοθούν, θα χρησιμεύσουν μόνον σε όσους μαθητές έχουν υπολογιστή...

Ο βιβλιοφάγος δεν είναι ο κ. Αγγελάρας, αλλά η κυβέρνηση και προσωπικά ο Γ. Παπανδρέου. Πέρυσι τέτοιες ημέρες ο πρωθυπουργός, από το βήμα της ΔΕΘ, όριζε ως "πρώτο βήμα της επανάστασης στο εκπαιδευτικό σύστημα" την κατάργηση του δωρεάν σχολικού βιβλίου. Δεν μας το πέταξε στα μούτρα. Πλαγίως το έθεσε το θέμα, δηλώνοντας ότι το πρώτο βήμα αυτής της "επανάστασης" "είναι να γίνει η Ελλάδα η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα έχει όλο το διδακτικό υλικό στο διαδίκτυο -διδακτικά βιβλία και εγχειρίδια, μαθήματα, σημειώσεις και διαλέξεις. Και μετά αυτή η πρώτη ύλη θα μπορεί να είναι κοινοκτημοσύνη όλων, του καθηγητή και του μαθητή".

Δεδομένου ότι "το διδακτικό υλικό" είναι πολλά χρόνια αναρτημένο στο Διαδίκτυο (στην επίσημη ιστοσελίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου), το... επαναστατικό βήμα, στο οποίο μας κάλεσε ο πρωθυπουργός, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κλικ με το ποντίκι του υπολογιστή. Κάνε ένα κλικ, "κατέβασε" την ύλη και, αν δεν είσαι τόσο έξυπνος για να μπορείς να δουλέψεις από την οθόνη, κάνε ένα δεύτερο κλικ και τύπωσέ την... Ούτε τυπογραφεία, ούτε διαγωνισμοί, ούτε Ελεγκτικά Συνέδρια, ούτε τίποτα. Κλικ, κλικ, το πολύ δύο κλικ...

Από τον προηγούμενο Σεπτέμβριο ξεκίνησαν λοιπόν στην κυβέρνηση την... επανάσταση του κλικ, που σε πρώτη φάση τρώει την έγκαιρη διανομή των δωρεάν βιβλίων. Βασικές στιγμές αυτής της "επανάστασης, είναι οι εξής:
- Η κατάργηση διά νόμου του Οργανισμού Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων από 31.12 του 2011. Ανακοινώθηκε από τον Δεκέμβριο του 2010 και ψηφίστηκε τελικώς τον Μάιο. Ο διαγωνισμός για την προμήθεια χαρτιού που κηρύχθηκε δύο φορές παράνομος από το Ελεγκτικό Συνέδριο έγινε από έναν Οργανισμό που τελούσε υπό διάλυση και είχε χάσει στο μεταξύ το 60% του προσωπικού του, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προβλήματα στη στελέχωση των επιτροπών.
- Η ανάθεση γενικώς και αορίστως των αρμοδιοτήτων του ΟΕΔΒ στο Ινστιτούτο Υπολογιστών της Πάτρας "Διόφαντος" που λειτουργεί με καθεστώς ιδιωτικού δικαίου.
- Η αποδέσμευση της κυβέρνησης από την ευθύνη της χρηματοδότησης της έκδοσης και διανομής δωρεάν σχολικών βιβλίων.
- Το σχολικό βιβλίο γίνεται προϊόν προς πώληση. Ο νόμος Διαμαντοπούλου προβλέπει ότι οι βασικές πηγές χρηματοδότησης του Ινστιτούτου θα είναι τα ευρωπαϊκά προγράμματα και τα έσοδα που το ίδιο θα αποκομίζει "από την παροχή υπηρεσιών και τη διάθεση προϊόντων". Δεδομένου ότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα, δηλαδή το ΕΣΠΑ, έχουν ημερομηνία λήξης και χρηματοδοτούν συγκεκριμένες δράσεις, το Ινστιτούτο ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου θα βγάζει τα έξοδά του από τις πωλήσεις των προϊόντων του! Και ένα απ' αυτά θα είναι και τα βιβλία!

Ο ανεπιθύμητος ΟΕΔΒ, για πρώτη φορά στην ιστορία του, κηρύττει στάση πληρωμών για δύο μήνες (Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2011) επειδή οι υπεύθυνοι του υπουργείου Οικονομικών αδυνατούσαν να ερμηνεύσουν τις διατάξεις του Μνημονίου σε σχέση με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό του 2011. Τα προβλήματα... ερμηνείας καθυστερούν και την έγκριση των πιστώσεων.

Για πρώτη φορά οι πιστώσεις στον ΟΕΔΒ "ανοίγουν" τέλος Ιουνίου, αντί για Μάρτιο ή Απρίλιο. Έτσι χάνεται η δυνατότητα να αξιοποιηθεί απόθεμα 5.000 τόνων χαρτιού που θα μπορούσε να καλύψει την έκδοση του 40% των βιβλίων πρώτης προτεραιότητας.

Έτερο χτύπημα έρχεται από το υπουργείο Προεδρίας, που δεν ενέκρινε την πρόσληψη εποχικού εργατικού δυναμικού ώστε να μπορέσει ο Οργανισμός να ανταποκριθεί στις ανάγκες της διανομής βιβλίων. Εδώ, έχουμε μια περίπτωση όπου η κυβέρνηση αρνείται να προσλάβει εποχικούς για λόγους οικονομίας, αλλά εμφανίζεται πολύ γαλαντόμα σε ό,τι αφορά την πρόσληψη ιδιωτικής εταιρείας ενοικίασης προσωπικού.
Η μειοδότρια εταιρεία που εφοδιάζει τον Οργανισμό με εργατικά χέρια εισπράττει, όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι, 102 ευρώ για το ημερομίσθιο των εργατών και 145 ευρώ για το ημερομίσθιο των χειριστών κλαρκ! Προσοχή! Η εταιρεία τα εισπράττει, όχι ο εργαζόμενος!

Συμβολή στη βιβλιοφάγο επανάσταση έχει και το υπουργείο Ανάπτυξης, που αναθέτει στον ΟΕΔΒ την αρμοδιότητα να κάνει τον διαγωνισμό επτά μήνες μετά την υποβολή σχετικού αιτήματος με το αιτιολογικό ότι θα αναλάβει εκείνο! Γι' αυτή την καθυστέρηση τι λέει η υπουργός Παιδείας;

Για πρώτη φορά τα τελευταία 30 χρόνια ο ΟΕΔΒ να παίρνει το χαρτί για την εκτύπωση των 32 εκατομμυρίων σχολικών βιβλίων την παραμονή της έναρξης των σχολείων. Η υπουργός Παιδείας όλο αυτό το διάστημα, στηρίζοντας με πάθος την επανάσταση του κλικ, δεν δέχεται καμία εμπλοκή. Άλλωστε, όπως δηλώνει εκ των υστέρων, δεν είναι δουλειά δική της να ασχολείται με την προμήθεια του χαρτιού...
Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματική αλήθεια το νεοφιλελεύθερο όνειρο της κ. Υπουργού το διακόπτει το πραγματικό χτύπημα του σχολικού κουδουνιού.

ΟΛΜΕ και ΔΟΕ καλούν την κυβέρνηση να αφήσει τα παιχνίδια και να φροντίσει να στείλει τα βιβλία όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν καμία αμφιβολία για το ποιος ευθύνεται γι' αυτήν την κατάσταση. Οι τραγικές ελλείψεις σχολικών βιβλίων είναι μια ακόμα επίπτωση της πολιτικής του Μνημονίου στην εκπαίδευση. Όλα ήταν προμελετημένα.

Αυτόν τον Σεπτέμβριο γίνεται το πρώτο βήμα για αρχίσουν οι γονείς να συνηθίζουν στην ιδέα ότι το βιβλίο είναι δική τους υποχρέωση. Αν θέλουν να το αγοράζουν, ας το κάνουν. Αν δεν θέλουν, ας πάρουν ίντερνετ για να το κατεβάζουν...
Η επανάσταση του κλικ τελικά καταργεί τη δημόσια ευθύνη για την παροχή των σχολικών βιβλίων.
Η πολιτική ευθύνη όμως είναι υπαρκτή θα την αναλάβει κανείς!!!