Γράφει η Νότα Δαγκούνα

Η φίλη μου η Ελένη μου μιλούσε στο τηλέφωνο και ήταν τόσο θυμωμένη που δεν καταλάβαινα ακριβώς τι της συνέβαινε αλλά και δεν μπορούσα να την ηρεμίσω και να την κάνω να μου εξηγήσει τι συμβαίνει. Είπε, είπε, είπε, κάποια στιγμή απόκαμε και σταμάτησε να μιλάει.
-Τώρα που ηρέμισες πες μου από την αρχή τι σου συμβαίνει μπας και μπορέσω να σε βοηθήσω, της είπα ήρεμα.
Χαλάρωσε η φιλενάδα μου (ξέρω να την ηρεμώ όταν χρειάζεται) και μου διηγήθηκε όλα όσα είχε τραβήξει προσπαθώντας να βρει το δίκιο της σχετικά με το χαράτσι "δια χειρός ΔΕΗ".

Λίγες μέρες πριν είχε λάβει τον χαρατσωμένο λογαριασμό της ΔΕΗ για ένα μαγαζί 60 τετραγωνικών που νοικιάζει κάτω από το σπίτι της. Και ενώ το μαγαζί είναι 60 τμ. το είχαν χρεώσει 110 τμ.. Πήρε λοιπόν τα δικαιολογητικά που αποδείκνυαν το πραγματικό μέγεθος του μαγαζιού και πήγε να βρει το δίκιο της. Αμ. Δε. Ο αρμόδιος υπάλληλος αφού παραδέχτηκε πως είχε γίνει λάθος της είπε αδιάφορα "Πλήρωσε το και θα επιστραφεί στον άλλο λογαριασμό".
Η ίδια επέμεινε, επέμεινε όμως και ο αρμόδιος. Στο τέλος κερδισμένος στάθηκε φυσικά ο αρμόδιος, η εξουσία. Μάζεψε τα χαρτιά της και γύρισε σπίτι της. Και κατόπιν δέχτηκα το τηλεφώνημα της.

Αυτή η φράση, "πλήρωσε τα και θα σου επιστραφούν" φαίνεται πως περιλαμβάνεται στην βασική εκπαίδευση των υπαλλήλων που συναλλάσσονται εισπρακτικά με τους άμοιρους πολίτες. Βέβαια τον τελευταίο καιρό αποτελεί απαραίτητο αξεσουάρ του αλαλούμ που μας πνίγει και δεν μας αφήνει να ανασάνουμε. Γίνεται δε εκ του πονηρού και μόνο και θα σας το αποδείξω. Σου λένε οι οικονομικοί παντογνώστες, όσο πιο πολλά χαϊβάνια πείσουμε να πληρώσουν χωρίς να πρέπει, τόσο περισσότερα (εφήμερα) έσοδα θα επιδείξουμε (στην Τρόικα τώρα, σε άλλους άλλοτε). Ποντάρουν στην αδυναμία αντίστασης από το μεγαλύτερο μέρος του πόπολου.

Διαβάστε την παρακάτω αληθινή, πέρα για πέρα, ιστορία, βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα και πορευθείτε ανάλογα.
Ο (ας τον πούμε) Βασίλης, ήταν ελεύθερος επαγγελματίας. Πριν πέντε χρόνια, έκλεισε την καρτέλα του στην εφορία, πλήρωσε χαρτόσημα, παράβολα, περαιώσεις και λοιπά ελληνικά εφευρήματα και κατέθεσε τα χαρτιά του στο ΤΕΒΕ για να συνταξιοδοτηθεί. Το πότε πήρε τα πρώτα χρήματα της σύνταξης δεν είναι της παρούσης.

Την επόμενη χρονιά κατέθεσε τη φορολογική του δήλωση και όταν άνοιξε τον φάκελο με το εκκαθαριστικό , παραλίγο να μην τη χαρεί (τη σύνταξη). Εκτός των άλλων του ζητούσαν και προκαταβολή για το επόμενο φορολογικό έτος, ποσό που υποχρεούται να πληρώνει κάθε εν ενεργεία ελεύθερος επαγγελματίας. Καθόλου ευκαταφρόνητο το ποσό.

Μια και δύο πάει στην ΔΟΥ να διεκδικήσει το δίκιο του και κάνει τη βλακεία να πάει κατευθείαν στο γραφείο του διευθυντή που ήταν καινούργιος και του ήταν άγνωστος. Η απάντηση του στεγνή και με τα μάτια στραμμένα δήθεν στα έγγραφα που ήταν πάνω στο γραφείο του.

"Έγινε ένα λαθάκι αλλά δεν πειράζει. Πλήρωστα (ενικός λες και πίνανε μαζί τα ουζάκια τους) και του χρόνου θα στα συμψηφίσουν και θα τα πάρεις πίσω".
"Είστε σοβαρός; Θα σας δώσω, χωρίς να τα χρωστάω, χρήματα που μπορεί και να μην τα έχω;" απάντησε με ερώτηση ο φορολογούμενος που τάχε χαμένα. Πήρε στροφή όμως γρήγορα το μυαλό του, κάτι που δεν το περίμενε ο κ. Διευθυντής, και του έκανε μια ερώτηση που τον έφερε προσωρινά σε δύσκολη θέση.
"Μπορείτε να μου πείτε με τι κωδικό θα εισπράξετε χρήματα από μια επιχείρηση που δεν υφίσταται; Μπορείτε να μου το διευκρινίσετε;"
Ο αδρά αμειβόμενος εφοριακός ξαφνιάστηκε , τον κοίταξε με απορία, ή όποιο άλλο συναίσθημα τον κατείχε τη συγκεκριμένη στιγμή. Ο Βασίλης χάρηκε, όχι γιατί τον έφερε σε δύσκολή θέση αλλά γιατί πίστεψε πως έλυσε το πρόβλημα του. Ο δεύτερος λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο και στην περίπτωση ξενοδόχος ήταν το θράσος του Διευθυντή.

"Πλήρωσετο τώρα και θα τα πάρεις πίσω του χρόνου", επανέλαβε λες και δεν άκουσε την ερώτηση.
"Θα απαντήσετε στην ερώτησή μου", άρθρωσε ,εκνευρισμένος τούτη τη φορά, ο Βασίλης. "Θα μου πείτε με ποιόν κωδικό θα εισπράξετε αυτά τα χρήματα;" Τούτη τη φορά δεν άκουσε ούτε τη φωνή του αρμόδιου.
"Μπορείτε να μου πείτε με ποιο τμήμα μπορώ να συζητήσω σωστά το θέμα μου", ρώτησε εκνευρισμένος αλλά και με δόση ειρωνείας μαζεύοντας τα απλωμένα χαρτιά του ο Βασίλης. Η υπομονή του είχε φθάσει στα όρια της και φοβόταν πως μπορεί και να έκανε πράγματα που δεν τον αντιπροσώπευαν αν συνέχιζε να μένει εκεί.
"Στο Εισόδημα κύριε", είπε και τελείωσε την ακρόαση ο κ. υπεύθυνος φοροεισπράκτωρ.

Για την ιστορία, ο Βασίλης πήγε στο εισόδημα, εξέθεσε το πρόβλημα του σε μια υπέροχη, φιλότιμη , εξυπηρετική υπάλληλο και μισή ώρα αργότερα έφευγε από το γραφείο της με την τροποποίηση στο χέρι, χωρίς να της αναφέρει τι είχε συμβεί στο γραφείο του προϊσταμένου της. Μια υπάλληλο το όνομα της οποίας δεν ξέχασε ποτέ.

Μετά από την ιστορία του Βασίλη, που φυσικά δεν είναι μοναδική, υπάρχει κάποιος που πιστεύει πως τα λάθη δεν γίνονται με πονηρό σκοπό; Εκτός αν γίνονται από άγνοια και τότε τα πράγματα χειροτερεύουν. Προσέξτε, όπου υπάρχει ο πονηρός σκοπός μπορεί και να υπάρχει κάποιος που να βοηθήσει να τον εξοντώσετε (τον πονηρό σκοπό βέβαια). Αρκεί να μην καθίσετε με τα χέρια σταυρωμένα, όπως σας θέλουν.

Και αν ποτέ βρείτε την απάντηση στην ερώτηση που έκανε δυο φορές ο Βασίλης στον πες τε τη και σ αυτόν να του φύγει η περιέργεια.