Γράφει ο Γιώργος Μελέτης, πρόεδρος Βασσαρά

Αγαπητέ Δήμαρχε,

Όπως θα ξέρεις, καλύτερα από μένα, ένα δημοτικό κίνημα γεννιέται σε όλη την Ελλάδα. Από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Νέα Ιωνία και από το Μεσολόγγι έως το Περιστέρι, οι Δήμαρχοι, ανεξάρτητα από κομματική και ιδεολογική ένταξη, απλώνουν ένα δίχτυ προστασίας πάνω από τους πολίτες που αντιδρούν κατά του τέλους ακινήτων.
Και αυτό είναι φυσικό γιατί οι Δήμαρχοι είναι το μόνο κομμάτι του πολιτικού συστήματος που ζει μαζί με το λαό. Δεν μένουν στην Εκάλη, ούτε περιφέρονται στο τρίγωνο Βουλή – Κολωνάκι – Αμερικάνικη πρεσβεία.

Έχουν πραγματική εικόνα της οικονομικής κατάστασης των πολιτών, ξέρουν από πρώτο χέρι τις διαθέσεις τους απέναντι στο πολιτικό σύστημα και βλέπουν το επερχόμενο ξέσπασμα. Αποτελούν πια την μόνη θεσμική δύναμη που προσπαθεί να στηρίξει και πρακτικά το λαό.

Δήμαρχε, δεν σε καλώ να κάνεις επανάσταση, ούτε να ξεπεράσεις όρια που σού βάζει η ιδεολογία σου. Μπορείς όμως να κάνεις 2 πράγματα:

1) Να βγεις επίσημα (και εσύ και το δημοτικό συμβούλιο με απόφασή του) και να καταγγείλεις το χαράτσι ως αντισυνταγματικό, άδικο και ληστρικό. Ξέρω ότι αυτό το πιστεύεις – εξάλλου αυτό το πιστεύουν και αυτοί που μας το επέβαλλαν!
2) Να ανακοινώσεις ότι ο Δήμος θα παρέχει νομική προστασία σε όσους πολίτες αρνηθούν να πληρώσουν και να δημιουργήσεις την κατάλληλη δομή για την υποστήριξη αυτή.

Οι δυο αυτές κινήσεις, πέρα από το πρακτικό τους αποτέλεσμα, έχουν μεγάλη συμβολική και ψυχολογική αξία.
Ο πολίτης, που δεν μπορεί και δεν θέλει να πληρώσει, που φοβάται ότι θα τον οδηγήσουν πίσω στο '30 και στο λυχνάρι, που βλέπει τους δανειστές και τα τσιράκια τους στην Ελλάδα, να προσπαθούν να του πάρουν το σπίτι, θα αισθανθεί ότι δεν είναι μόνος του, ότι μπορεί να ακουμπήσει κάπου.

Θα αισθανθεί ότι μπορεί να ελπίζει, ότι έχει συμμάχους, ότι δεν πουλήθηκαν όλα ακόμη. Θα αρχίσει να πιστεύει ότι υπάρχει ελπίδα κι ότι ακόμα κι αν χάσει αυτή τη μάχη, δημιουργείται ένα μέτωπο που μπορεί να θεριέψει και τελικά να κερδίσει τις μάχες που έρχονται.

Αγαπητέ Δήμαρχε,
σε καιρούς σαν τους σημερινούς, που γυρίζουν τα πάνω κάτω, που σταθερές δεκαετιών καταρρέουν και ο κόσμος ανησυχεί ακόμα και για το φαγητό του,το να προσπαθείς να είσαι συνεπής με τις θεσμικές και συμβατικές σου υποχρεώσεις, δεν είναι αρκετό.

Δεν είναι καιροί καιροί για δισταγμούς και ουδετερότητες οι σημερινοί. Δεν υπάρχουν κομματικές γραμμές και έδαφος για λεπτές ιδεολογικές αποχρώσεις και διαφορές. Ο διαχωρισμός αρχίζει να γίνεται με σαφήνεια. Από τη μια μεριά οι χειμαζόμενοι πολίτες και απ' την άλλη οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους στην Ελλάδα. Από τη μιά ο λαός και απ' την άλλη αυτοί που κατέστρεψαν την χώρα και τώρα λένε ότι αγωνίζονται για να την σώσουν!!

Σε καλώ να πάρεις θέση. Σε καλώ να κάνεις ένα βήμα εμπρός και να σταθείς αποφασιστικά δίπλα στους δημότες σου!