ΣΠΑΡΤΗ. Πολλές φορές ακούμε για την ανάγκη της ύστατης προσπάθειας προκειμένου ο τόπος να βγει στο «φώς».

Ένας τομέας όπου υπάρχουν συγκριτικά πλεονεκτήματα είναι ο Πολιτισμός και Τουρισμός.
Ωστόσο πολλά είναι τα στοιχεία που δείχνουν ότι δεν μπορεί να γίνει συνείδηση η εναρμόνιση της ζωής μας με αυτό που λέμε τουριστικό προϊόν και πολιτισμική ταυτότητα.

Η κοινωνία και πολύ συχνά οι Δήμοι δεν μπορούν να πράξουν τα αυτονόητα. Αυτά που δηλώνουν τουλάχιστον νοικοκυροσύνη, φροντίδα, καλή πρόθεση και έννοια πρώτα για τους ντόπιους και έπειτα για τους επισκέπτες.
Ο Ταϋγετος θα μπορούσε να είναι ένας παγκόσμιος προορισμός. Ωστόσο παραμένει στα αζήτητα ίσως και στα αθέατα…

Παρόλο που κάποιοι τόλμησαν επενδύσεις στον απομονωμένο Ταύγετο, είναι μόνοι. Δείτε τη συμβαίνει στην Σπαρτιατική πύλη του κεντρικού Ταϋγέτου με ευθύνη τόσο των δημοτών όσο και του δημοτικών υπηρεσιών.
Στις φωτογραφίες θα δείτε το «υποτιθέμενο» περίπτερο πληροφόρησης που έχει στηθεί εκεί χρόνια στα πλαίσια βέβαια κάποιου ευρωπαϊκού προγράμματος. Καλώς έγινε, αλλά… Θα δείτε επίσης τις πινακίδες που αγωνιούν… για να δείξουν στον επισκέπτη τους προορισμούς. Δείτε επίσης πόσο εμφανής είναι η εγκατάλειψη και η επιβάρυνση του σημείου απ’ όπου θέλουμε να περνούν οι αθλητές του Σπάρταθλον, της Σπαρτακιάδας και του Spartan Race για να επισκεφθούν τον Ταϋγετο. Οι ορειβάτες και οι περιπατητές που επιμένουν να αγαπούν τον Ταϋγετο.

Δείτε επίσης την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι κάδοι απορριμμάτων άναρχα και ακατάλληλα τοποθετημένοι για την ευκολία…

Ευθύνη, πρώτα των πολιτών και μετά του Δήμου που απ’ ότι φαίνεται χρειάζεται πάντα και παντού την συνδρομή μας για να τα καταφέρει.
Τι κι αν δεκάδες εργάτες «γλείφουν με τη γλώσσα» το κέντρο της Σπάρτης. Tι και αν γίνονται «μεγαλόπνοα» συνέδρια για τον Τουρισμό και την Καθαριότητα... Στον δήμο κυριαρχεί κακή εικόνα και πάνω απ΄όλα κακή νοοτροπία…
Κάπου πίσω μια ελληνική σημαία σε ιστό πιστοποιεί την ελληνικότητα του φαινομένου…