Τα εκπαιδευτικά προγράμματα της Κουμανταρείου Πινακοθήκης συνδέονται με δραστηριότητες που προτείνονται να συνεχιστούν στην τάξη μετά από την επίσκεψη στην Πινακοθήκη. Μία από τις δραστηριότητες αυτές στην οποία ανταποκρίθηκαν οι μαθητές/μαθήτριες του 4ου Δημοτικού Σχολείου Σπάρτης, ήταν τα παιδιά να διηγηθούν την ιστορία της φωτογραφίας που το καθένα από αυτά επέλεγε. (Τι γίνεται στη φωτογραφία; Τι έγινε πριν; Τι θα γίνει μετά;). Από τις πολύ ωραίες ιστορίες των παιδιών διαβάζετε την ιστορία της Χριστίνας Φουντούκη:

Μια ηλιόλουστη μέρα στην Αθήνα ζούσε ένα αδέσποτο σκυλάκι που όλοι το έλεγαν «Φίλο». Ήταν μικρό σε ηλικία μαύρο και άσπρο κι όλοι το συμπαθούσαν.
Μόλις έφτασε το απόγευμα το σκυλάκι είδε έναν τυφλό, καλόκαρδο άνθρωπο. Πήγε κοντά σε αυτόν και άρχισε να του γαυγίζει. Του γαύγιζε σα να ήθελε να του πει: «Πάρε με από αυτό το άσχημο μέρος και θα ωφεληθείς». Εκείνος παρόλο που ήταν τυφλός κατάλαβε τι ήθελε να του πει. Έτσι είπε με τον τρόπο του στο σκυλάκι να τον ακολουθήσει.
Τη μεθεπόμενη ημέρα πήγαν στο σπίτι του ανθρώπου δύο ληστές. Την ώρα που οι ληστές ήταν στο σπίτι ο τυφλός άνθρωπος που τον έλεγαν Αντώνη γυρνούσε απ’ τη δουλειά του.
Το σκυλάκι όρμησε επάνω τους και τους έδιωξε απ’ το σπίτι. Έτσι εκείνη την ημέρα το σκυλάκι έγινε ο ήρωας του Αντώνη.
Μετά από μία μέρα ο Αντώνης βρήκε την όρασή του και όπου και αν πήγαινε έπαιρνε μαζί του και το «Φίλο».
Το μικρό σκυλάκι έμεινε στην ιστορία ως «Ο Φίλος του Αντώνη» ή ως «Ο σκύλος-ήρωας».
Ο Αντώνης ήταν φιλόζωος και σε αυτό ανταμείφθηκε στη ζωή του.

Φουντούκη Χριστίνα, Ε τάξη Δημοτικού Σχολείου Σπάρτης