Οι καιροί ου μενετοί. Δεν υπάρχει περιθώριο για προσωπικές πολιτικές εμμονές και ατομικές γραμμές και στεγανά.
Οι πολιτικοί έχουν να αντιμετωπίσουν τη, συλλήβδην, απόρριψη από το λαό.
Μια ευκαιρία τους μένει για να συνεχίσουν να ασκούν το λειτούργημά τους.
Να δράσουν και να κινηθούν μέσα και μπροστά από τα συμφέροντα των πολιτών.
Για παράδειγμα, μια πρώτη κίνηση καλής θέλησης και συνειδητής απόφασης θα ήταν να καθίσουν όλοι οι πολιτικοί κάθε εκλογικής Περιφέρειας στο ίδιο τραπέζι.
.
Σε κανέναν άλλο κλάδο δεν υπάρχει τόση σκληρότητα ανάμεσα στους διεκδικητές του ίδιου θώκου. Αυτό έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα…
Υπάρχουν πολιτικοί, τέως, αλλά με γνώση και εμπειρία που παραμένει ανεκμετάλευτη. Υπάρχουν πολιτικοί του μέλλοντος που δεν τους αφήνουν να καταθέσουν σε κοινό τραπέζι τον ενθουσιασμό και την πρωτοπορία των θέσεων και σκέψεών τους .Όλα τα διαποτίζει η στείρα καταμέτρηση ψήφων κι εδρών.

Επιτέλους! Εκλεγμένοι και επιλαχόντες, νυν και τέως, στελέχη των πάλαι ποτέ μεγάλων αλλά και των μικρών κομμάτων πρέπει να βρουν θέση γύρω από το ίδιο τραπέζι
¨Όχι στη λογική μιας παλλακωνικής ή άλλης μορφής τυπικής ή προσυμφωνημένης συνεύρεσης αλλά κάτω από τις επιταγές της λακωνικής ομοψυχίας και της ισχυρής και ενιαίας διεκδίκησης για τον πολίτη και τον τόπο.
Ενωμένοι οι πολιτικοί θα μπορούσαν να κερδίσουν, ακόμα και τώρα, χαμένο χρόνο κι έδαφος.

Δεν το θεωρώ πιθανό. Ισως γιατί το κομματολάγνο πλιάστικο που επειχειρείται σήμερα σε όλο το ελληνικό ιδεολογικοπολιτικό φάσμα θα εμποδίσει ακόμα κι εκείνους που το θέλουν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι.
Θεωρώ πολύ δύσκολο να δούμε μαζί και με την ίδια πρόθεση όλους τους πολιτικούς. Εξίσου δύσκολο είναι να παρακαθίσουν με την ίδια ατζέντα οι πολιτικοί του ιδίου κόμματος… Εδώ τα συντροφικά μαχαιρώματα είναι θανατηφόρα!

Πρέπει όμως να τους βοηθήσουμε… να συνειδητοποιήσουν ότι ο πολίτης έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όριά του. Όσο δεν αγανακτεί και δεν εκδηλώνει την οργή του τόσο πιο απόλυτος θα είναι στην ψήφο του. Αυτό σημαίνει ότι πολιτικοί που σήμερα θεωρούν ότι έχουν περιθώρια να πορεύονται όπως γνώριζαν και όπως νομίζουν, θα αιφνιδιαστούν… δυσάρεστα!

Υπάρχουν και αυτοί που δεν διστάζουν να «βγουν» στο λαό, που δεν διστάζουν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, που δεν γνωρίζουν μόνο την πολιτική πεπατημένη αλλά και την προσωπική υπεύθυνη διαδρομή ιδεών, αρχών και αξιών!
Περιμένουμε να γεμίσει το τραπέζι!

Πρώτα απο τους πολιτικούς, μετά απο τους Αυτοδιοικητικούς, απο τους Φορείς και τις Συλλογικότητεςί, και κάποια στιγμή απ΄όλους μαζί1