Έργο του Νικολάου στο ΞΕΝΙΑ
[ Με αφορμή την συζήτηση για το Ξενία Σπάρτης αναδημοσιεύουμε κείμενο της εφημερίδας «Λακωνική Επικαιρότητα» Μάιος 2009]
Γράφει ο Γιώργος Κούμαρης
Ο Λόφος του Ξενία, όπως έχει καθιερωθεί να ονομάζεται το σημείο που λειτουργούσε το πάλαι ποτέ δημοφιλές ομώνυμο ξενοδοχείο, αποτελεί το πιο κοντινό θεωρείο της Σπάρτης. Η αίσθηση που αποκτάς κοιτάζοντας την πόλη και ατενίζοντας τον Ταΰγετο, σε καθηλώνει, αφήνοντας την γλυκιά ψευδαίσθηση ενός αγγίγματος.
Περπατώντας και πλησιάζοντας το εγκαταλελειμμένο στην μοίρα, του εδώ και επί πολλά χρόνια κλειστού Ξενία, διαπιστώνει κανείς χωρίς ιδιαίτερη σπουδή κάτι που αρχικά γεννά απορία. Μια επιτοίχια ζωγραφική σύνθεση, που μόλις διακρίνεται από τα γκράφιτι που έχουν επικαθίσει στην επιφάνεια της, πιθανώς από ανέμελα παιδιά
Το πλέον βέβαιο είναι πως αν γνώριζαν ότι το παρόν είναι έργο του γνωστού Έλληνα Ζωγράφου και Εικαστικού Νίκου Νικολάου, θα ενέσκυπταν σε αυτό με σεβασμό. Ίσως να ρωτούσαν για να μάθουν. Θα εντυπωσιάζονταν ευχάριστα αλλά θα τους προξενούσε και αλγεινή εντύπωση, η προκλητική αδιαφορία των αρμοδίων, να δηλώνουν συναυτουργοί με τον φθοροποιό χρόνο, παραδίδοντας στο έλεος της τύχης, κληροδοτήματα στο φυσικό τους χώρο, αναξιοποίητα.
Μ’ όλα ταύτα ο Γιώργος Τιλέλης, Οπτικός Επικοινωνιολόγος στο επάγγελμα και με καλλιτεχνικές ανησυχίες κάτοικος αυτού του τόπου, επισήμανε την πτυχή του προβλήματος και επέδειξε και το σημείο τέλεσης της πράξης.
Για την Ιστορία ο Νίκος Νικολάου, ο επωνομαζόμενος Λάτρης της Φύσης, δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών και έγραψε πρωτότυπες μελέτες για την αρχαία ελληνική τέχνη. Έκανε γλυπτά, κεραμικά τοιχογραφίες. Ζωγράφισε πάνω σε θαλασσινά βότσαλα και ακανόνιστες πέτρες, οδηγώντας αύτη την ιδιαίτερη τέχνη του, στο μεταίχμιο ζωγραφικής και γλυπτικής. Δήλωνε εμφαντικά «Δεν είμαι ούτε πρόκειται να γίνω abstrait. Με συγκινούσαν, με συγκινούν και θα με συγκινούν τα πράγματα».
1960. Στη Δεκαετία αυτή, εικονογραφεί το Ημερολόγιο της εταιρείας τσιμέντων Τιτάν-Ηρακλής-Συμμετέχει στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας και δημιουργεί την αφαιρετική σύνθεση στο Ξενία της Σπάρτης.