Ο Πολιτισμός στην Πλούμιτσα
Γράφει ο Πάνος Κριάς
Την 1η Σεπτεμβρίου 2012 έγιναν στον παραδοσιακό οικισμό Πλούμιτσα Κροκεών τα εγκαίνια του θεματικού αφιερώματος για τον Λάκωνα ποιητή Νικηφόρο Βρεττάκο για τα 100 χρόνια από την γέννησή του. Αθρόα η προσέλευση του κόσμου -από την περιφέρεια και την Αθήνα -παρά το κακοτράχαλο και την δυσκολία του δρόμου.
Η Πλούμιτσα είναι ο τόπος που μεγάλωσε και αντρώθηκε ο ποιητής καθώς σήμερα αποτελεί πλέον ένα θαυμάσιο πολιτιστικό κέντρο.
Δεν κάνω ρεπορτάζ για να καταγράψω με τη σειρά ποιοι παρευρέθησαν και ποιοι όχι. Απλά σημειώνω τις εντυπώσεις μου.
Στο μικρό αμφιθέατρο του οικισμού απαγγέλθηκαν ωραία ποιήματα του Βρεττάκου από διάφορους εξέχοντες φίλους του, αλλά εκφωνήθηκαν και λόγοι οι οποίοι όμως μας κούρασαν τα μάλα. Δεν μπορεί ένας λόγος να κρατάει πάνω από 5 λεπτά διότι και μας εξουθενώνει, αλλά και δεν μας μένει τίποτα στο τέλος.
Ωστόσο η αλύγιστη φωνή της Καγιαλόγλου μαζί με τον ωραίο πιανίστα της μας αποζημίωσαν δεόντως. Υπήρχε μικρό πιάνο με ουρά -έστω ηλεκτρικό -στο αμφιθέατρο το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό για σοβαρές εκδηλώσεις.
Θα κάνω μόνο μια υπόμνηση: Το βράδυ εκείνο φώτισε με την παρουσία του ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός, Θανάσης Βαλτινός.
Ήταν όντως μια μαγική βραδιά. Τα πελώρια κι αιωνόβια δέντρα της περιοχής δέσποζαν με την ατράνταχτη παρουσία τους, η μελίχροη Σελήνη σχεδόν πανσέληνος μας αγκάλιαζε θερμά με τις μαγικές της ικανότητες, και ο θρυλικός Ταύγετος απέναντι μας ψιθύριζε ατέλειωτες αποκρυφιστικές μελωδίες.
Τα εδέσματα τέλεια, το σύγκλινο και το μεθυστικό κρασί ήταν ντόπια προϊόντα παρακαλώ και όχι τα βιομηχανοποιημένα που συνήθως καταναλώνουμε, καθώς τα 375 μέτρα υψόμετρο του οικισμού μαζί με το δροσερό αεράκι μας άνοιγαν δεόντως την όρεξη. Κάτι ήξεραν οι παλιοί που έμεναν σε υψηλές περιοχές.
Υ. Γ. Ωστόσο θα πρέπει να πέσει άσφαλτος στον δρόμο, να τοποθετηθεί πινακίδα πριν από τον κόμβο στην εθνική οδό για το σκοπευτήριο που θα σηματοδοτεί την Πλούμιτσα. Και κάτι άλλο: να υπάρχει μονίμως στο πολιτιστικό κέντρο πλέον της Πλούμιτσας ένα grand piano…
Φωτογραφίες: Πάνος Κριάς