Γράφει ο Νίκος Συρίγος/newsbomb.gr

Ένα κορίτσι, μια γυναίκα, μία μάνα δολοφονήθηκε από τον σύζυγο της. Την έλεγαν Βασιλική. Ήταν μάνα δυο κοριτσιών. Ήταν 39 ετών. Έτρωγε ξύλο από τα 17 της από τον δολοφόνο της. Από τον πατέρα των παιδιών της. Είχε καταγγείλει τον δολοφόνο της. Προσπάθησε να τα κάνει όλα σωστά. Δεν τα κατάφερε. Είχε στήσει σχέδιο διαφυγής αλλά δεν πρόλαβε να φύγει. Την πρόλαβε ο θάνατος. Η αστυνομία ήξερε. Η γειτονιά ήξερε. Όλοι ήξεραν. Και την κατάσταση και τι θα συμβεί. Τώρα που συνέβη θα κάνουμε όλοι τους συντετριμμένους. Θα κλαίμε πάνω από τη Βασιλική. Πάνω από ένα ακόμα κορίτσι…

Μέχρι το επόμενο. Γιατί θα υπάρξει επόμενο.

Οι φονιάδες δεν φυτρώνουν. Γεννιούνται και μεγαλώνουν. Η μάνα του φονιά είπε «το παιδί μου κάτι είχε μάθει τελευταία». Τον δικαιολόγησε για τον φόνο. Λογικό, αν τον είχε μεγαλώσει κι έτσι. Το ίδιο πάνω κάτω έκανε και ο πατέρας του.

Είπαμε: Δεν φυτρώνουν οι φονιάδες. Μεγαλώνουν σαν φονιάδες, όταν μια οικογένεια και μια ολόκληρη κοινωνία τους κάνει να πιστεύουν ότι η γυναίκα τους ανήκει. Τους δίνει άλλοθι για την τιμωρία και μετά τη δολοφονία αν… μάθουν κάτι, αν η γυναίκα γυρίσει στις 2 η ώρα, αν, αν, αν…

Η περίπτωση της Κυριακής που έφτασε μέχρι μέσα στο Τμήμα αλλά δολοφονήθηκε από το τέρας που είχε για σύντροφο, έχει κάνει τα κορίτσια να φοβούνται πιο πολύ και στα τέρατα να έχουν μεγαλύτερο θράσος.

Αυτός που δολοφόνησε τη Βασιλική, ενώ στο διπλανό δωμάτιο κοιμόντουσαν (;) τα παιδιά τους, ήταν προδιαγεγραμμένο τι θα κάνει… Το ήξεραν όλοι. Από τη μάνα του και τον πατέρα του μέχρι τις αρχές… Είναι όλοι συνένοχοι. Είμαστε όλοι συνένοχοι. Κι αν δεν γεννάμε εμείς το τέρας ή δεν το μεγαλώνουμε, το θρέφουμε ώστε να είναι τόσο δυνατό ώστε να ρίξει 40 μαχαιριές… Να μαχαιρώσει με τέτοια μανία το κορίτσι μέχρι και το μαχαίρι να λυγίσει.

Εμείς εκεί: Αλύγιστοι και υποκριτές. Κάνουμε ότι κλαίμε και μετά κάνουμε ζάπινγκ.

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
* Τα άρθρα δεν απηχούν απαραίτητα τη γνώμη του notospress.gr