Γράφει ο Θάνος Ορφανός

Το ξαναζωντάνεμα της υπαίθρου, η ισόρροπη ανάπτυξη στη ξεχασμένη περιφέρεια, οι επενδύσεις και η στροφή στην ποιότητα της παραγωγικότητας, όσον αφορά τα προϊόντα που παράγει ο πρωτογενής τομέας, η σύνδεση μεταξύ γεωργίας-βιομηχανίας και βιοτεχνίας, η βελτίωση της ποιότητας ζωής στα αστικά κέντρα, η καταπολέμηση της χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών που μαστίζει τη νέα γενιά, η νέα κοινωνικοποίηση της υγείας για όλο το λαό, η γενναία αύξηση των δαπανών από τον προϋπολογισμό για τη δημόσια παιδεία, κ.λ.π., συνδράμουν και συναποτελούν την αδήριτη ανάγκη για τη νέα απελευθέρωση.

Η αστική, προεδρευομένη, αντιπροσωπευτική και κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία χρειάζεται ανανέωση, συμμετοχή, αναβάθμιση της ποιότητάς της, μακριά από την αντίληψη του ωχαδερφισμού.

Παράλληλα δε, αποτελεί αδήριτη ανάγκη η αναβάθμιση του ρόλου των πολιτικών φορέων του κοινοβουλίου (είτε ασκούν - είτε ελέγχουν την - εξουσία)

Το χρόνιο επιχείρημα της παραδοσιακής ή της ανανεωτικής αριστεράς πως: (δεν είμαστε για να κυβερνάμε αλλά για να ελέγχουμε την εξουσία), οφείλουν οι πολίτες να το δουν και αντίστροφα, στις συνθήκες της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.

Και τι εννοώ.

Ο ίδιος ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1935 με τη συγκρότηση Δημοκρατικού Κόμματος είχε συσπειρώσει δημοκρατικούς δεξιούς και δημοκρατικούς αριστερούς μέσα στα πλαίσια του, τότε, εγχώριου αντιφασιστικού αγώνα.

Σήμερα μετά τα όσα διαδραματίστηκαν από τότε ας δούμε να ανθίζει το όποιο όμορφο λουλούδι στη Δημοκρατία που έχουμε οικοδομήσει.

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
* Τα άρθρα δεν απηχούν απαραίτητα τη γνώμη του notospress.gr