Εορτολόγιο 20 Αυγούστου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 20 Αυγούστου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Θεοχάρης, Θεοχαρούλα
• Ορέστης
• Σαμάνθα, Σαμουήλ

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Προφήτης Σαμουήλ, Μάρτυρες Ρηγίνος και Ορέστης οι εν Κύπρω και Νεομάρτυς Θεοχάρης ο εν Νεαπόλει (Νέβσεχιρ) της Καππαδοκίας

Προφήτης Σαμουήλ

Εμβληματική προσωπικότητα της Παλαιάς Διαθήκης, καθώς υπήρξε ο τελευταίος από τους Κριτές του Ισραήλ και εκείνος που εγκαινίασε τον θεσμό της Βασιλείας, με το όνομά του να σημαίνει «Ακουσε ο Θεός» ή «Αιτηθείς από τον Θεό», θυμίζοντας την υπόσχεση της μητέρας του. Ήταν γιος του Ελκανά και της στείρας Αννας, που απέκτησε τον Σαμουήλ μετά από θερμή προσευχή και υποσχέθηκε να τον αφιερώσει στον Θεό. Η δε Ωδή της (Α΄ Βασιλειών 2, 1-10) θεωρείται ένα από τα ομορφότερα ποιήματα της Βίβλου και προτυπώνει την Ωδή της Παναγίας «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο».

Από μικρό παιδί μεγάλωσε στο ναό της πόλης Σηλώ υπό την καθοδήγηση του αρχιερέα Ηλεί, εκεί άκουσε για πρώτη φορά τη φωνή του Θεού να τον καλεί και, μετά τον θάνατο του αρχιερέα, ο Σαμουήλ ανέλαβε την πνευματική και πολιτική καθοδήγηση των Ισραηλιτών, αγωνιζόμενος κατά της ειδωλολατρίας και οδηγώντας τον λαό σε μετάνοια και νίκες κατά των Φιλισταίων. Οταν ο λαός ζήτησε επίμονα βασιλιά, ο Σαμουήλ έχρισε τον Σαούλ, αλλά μετά την παρακοή του έχρισε κρυφά τον Δαυίδ, τον μετέπειτα σπουδαίο βασιλιά.

Ο Σαμουήλ και ο Σαούλ ξεκίνησαν με τις καλύτερες προοπτικές, αλλά η σχέση τους κατέληξε σε μια από τις πιο τραγικές ρήξεις της Βίβλου. Αν και ο προφήτης ήταν αντίθετος στην ιδέα της βασιλείας, καθώς θεωρούσε ότι ο μόνος βασιλιάς του Ισραήλ πρέπει να είναι ο Θεός, Εκείνος του υπέδειξε τον Σαούλ, έναν άνδρα επιβλητικό και ψηλό. Ο Σαμουήλ τον έχρισε με αγάπη και του έδωσε σαφείς οδηγίες για το πώς να κυβερνήσει με ευσέβεια, ωστόσο, δύο μοιραία λάθη του Σαούλ επέφεραν τη ρήξη μεταξύ των δύο ανδρών. Σε μια κρίσιμη μάχη με τους Φιλισταίους, ο Σαούλ δεν περίμενε τον Σαμουήλ να έρθει για να προσφέρει τη θυσία, όπως όριζε ο νόμος, αλλά πήρε την πρωτοβουλία και θυσίασε ο ίδιος, δείχνοντας έτσι αλαζονεία. Τότε ο Σαμουήλ τού είπε το σκληρό: «Η βασιλεία σου δεν θα στερεωθεί». Αργότερα, ο Θεός διέταξε τον Σαούλ να καταστρέψει τα πάντα μετά τη νίκη επί των Αμαληκιτών, αλλά εκείνος κράτησε τα καλύτερα ζώα και τον βασιλιά τους αιχμάλωτο. Οταν ο Σαμουήλ τον έλεγξε, ο Σαούλ δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι κράτησε τα ζώα για να τα θυσιάσει στον Θεό, η δε απάντηση του Σαμουήλ έμεινε στην ιστορία: «Η υπακοή είναι προτιμότερη από τη θυσία». Μάλιστα, καθώς έφευγε και του ανακοίνωνε ότι ο Θεός τον απέρριψε οριστικά, ο Σαούλ τον έπιασε από τον μανδύα και τον έσκισε, και τότε γύρισε και του είπε: «Ετσι έσκισε ο Κύριος τη βασιλεία του Ισραήλ από πάνω σου σήμερα».

Η σχέση του με τον Δαυίδ ήταν καθοριστική για την ιστορία του Ισραήλ, καθώς ο Σαμουήλ λειτούργησε ως ο πνευματικός πατέρας της νέας δυναστείας. Μετά την αποτυχία του Σαούλ, ο Θεός έστειλε τον Σαμουήλ στη Βηθλεέμ, στο σπίτι του Ιεσσαί, όπου ο Σαμουήλ απέρριψε τους μεγαλύτερους και επιβλητικότερους γιους του, λέγοντας τη διάσημη φράση: «Ο Θεός δεν βλέπει όπως ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο, αλλά ο Θεός την καρδιά» και χρίει τον νεαρό βοσκό Δαυίδ με λάδι, συμβολίζοντας έτσι τη μεταφορά της θεϊκής χάρης σε αυτόν.

Ο Σαμουήλ θεωρείται πρότυπο ακεραιότητας και δικαιοσύνης, καθώς στο τέλος της θητείας του κάλεσε τον λαό να μαρτυρήσει αν ποτέ αδίκησε κάποιον ή αν δωροδοκήθηκε, και όλοι τον αναγνώρισαν ως αδιάφθορο. Εγραψε, κατά την παράδοση, το βιβλίο των «Κριτών» και μέρος του βιβλίου των «Βασιλειών».

Μάρτυρες Ρηγίνος και Ορέστης οι εν Κύπρω

Ιδιαίτερα αγαπητοί «ξένοι» άγιοι της Κύπρου, οι οποίοι, αν και δεν κατάγονταν από το νησί, συνέδεσαν το όνομα και το μαρτύριό τους με αυτό. Γεννήθηκαν στη Χαλκηδόνα της Μικράς Ασίας από εύπορους γονείς και υπηρέτησαν ως στρατιώτες στον ρωμαϊκό στρατό, όπου διακρίθηκαν για τη γενναιότητά τους, ο Ρηγίνος μάλιστα φέρεται να είχε το ρωμαϊκό όνομα Vonomilix. Λόγω των διωγμών κατά των χριστιανών στη Χαλκηδόνα, συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν, αλλά μετά την αποφυλάκισή τους κατέφυγαν στην Κύπρο, πιθανώς πρώτα στην Πάφο, για να συνεχίσουν να κηρύττουν τον Χριστιανισμό. Καθώς δίδασκαν στην περιοχή της Λεμεσού, εντοπίστηκαν από ειδωλολάτρες που τους συνέλαβαν και τους αποκεφάλισαν κοντά στο χωριό Φασούλα της Λεμεσού. Σύμφωνα με την παράδοση, οι χριστιανοί έθαψαν κρυφά τα σώματά τους σε αρχαίο λαξευτό τάφο, πάνω από τον οποίο κτίστηκε αργότερα παρεκκλήσι, στο δε παραπάνω χωριό σώζονται τα ερείπια παλαιότερης εκκλησίας και υπόγειος τάφος που αποδίδεται στον Ρηγίνο. Λόγω της ετυμολογικής σύνδεσης του ονόματος «Ρηγίνος», θεωρούνται προστάτες για τη θεραπεία του ρίγους και του πυρετού και σημαντικό μέρος των λειψάνων τους φυλάσσεται στον ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Τρυπιώτη στη Λευκωσία.

Νεομάρτυς Θεοχάρης ο εν Νεαπόλει (Νέβσεχιρ) της Καππαδοκίας

Ηταν το 1740 όταν επί Σουλτάνου Αχμέτ και του Ιμπραήμ πασά, γενικού διοικητή της Μικράς Ασίας, εκδόθηκε διάταγμα για τον εγκλεισμό σε στρατόπεδο των παιδιών των χριστιανών αυτής της περιοχής. Μεταξύ αυτών των παιδιών ήταν και ο ορφανός Θεοχάρης, τον οποίο κάποια ημέρα είδε ο δικαστής της Νεάπολης και τον πήρε στην κατοικία του. Οι αρετές και η ομορφιά του ήταν ο λόγος για τον οποίο ο δικαστής σκέφτηκε να τον κάνει γαμπρό του, έθεσε όμως έναν όρο, να απαρνηθεί την πίστη του και να γίνει μουσουλμάνος. Ο νεαρός μάρτυς θαρρετά ομολόγησε την πίστη του και απέρριψε την πρόταση, ο δε δικαστής θεώρησε τη στάση του προσβλητική και διέταξε τη σύλληψη, τον βασανισμό του και εντέλει τον λιθοβολισμό και τον απαγχονισμό του το μεσημέρι της 20ής Αυγούστου του 1740. Κατά το μαρτύριό του, η παράδοση αναφέρει ότι ξέσπασε τρομερή καταιγίδα που πλημμύρισε την περιοχή, ενώ το δέντρο (λεύκα) όπου τον κρέμασαν ονομάστηκε «Kanli Kavak» (Ματωμένη Λεύκα), γιατί από τα κλαδιά του λέγεται ότι έρεε κοκκινωπό υγρό.

Το 1923, κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών, οι πρόσφυγες μετέφεραν τα λείψανά του στην Ελλάδα και σήμερα φυλάσσονται στον Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης στη Θεσσαλονίκη, όπου εκτίθεται προς προσκύνηση η δεξιά του χείρα, ενώ μέρος των λειψάνων του βρίσκεται επίσης στον Ναό του Αγίου Ευσταθίου στον Περισσό Αττικής.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Σεβήρου και Μέμνωνος, Λουκίου του Βουλευτού, Φωτεινής έξω της θύρας των Βλαχερνών, Ιεροθέου Α΄ Επισκόπου Ουγγαρίας και του Στεφάνου Α΄ βασιλέως Ουγγαρίας.

Πηγή: kathimerini.gr