Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Εορτολόγιο: Προέρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Προφήτης Μιχαίας, Ιερομάρτυς Μάρκελλος επίσκοπος Απαμείας, Μάρτυς Ουρσίκιος, Νεομάρτυς Συμεών και ποιοι τιμώνται σήμερα από την Εκκλησία

Προέρτια της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Προφήτης Μιχαίας

Καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα και γεννήθηκε στη Μωρασθή, περιοχή της Χεβρώνας, έζησε στην Ιερουσαλήμ και έδρασε στην περίοδο των βασιλέων Ιωάθαμ (740 – 736), Αχαζ (736 – 716) και Εζεκία (716 – 689), ήταν δε σύγχρονος σχεδόν με τον προφήτη Ησαΐα και πιθανόν μαθητής του. Ανήκε στη χορεία των λεγόμενων ελασσόνων προφητών, έκτος στη σειρά, και οι προφητείες του συγκροτούν επτά κεφάλαια. Στα πρώτα τρία προφητεύει την καταστροφή της Σαμάρειας, στα επόμενα δύο προλέγει την έλευση του Μεσσία και στα δύο τελευταία επικρίνει τον λαό του Ισραήλ, που για να εξιλεωθεί για τα αμαρτήματά του προβαίνει σε θυσίες στον Θεό, ενώ ο Μιχαίας σημειώνει ότι εκείνο που πρέπει να κάνουν όλοι είναι να ακολουθούν τις εντολές και τους κανόνες του Θεού. Επειδή ήταν έντονος επικριτής των πεπραγμένων του βασιλιά Αχάβ, κρυβόταν συχνά στα βουνά για να αποφύγει τη σύλληψη, ωστόσο, όταν βασιλιάς αναγορεύτηκε ο Ιωράμ, γιος του Αχαζ, συνελήφθη και θανατώθηκε με απαγχονισμό.

Ο Προφήτης Μιχαίας
Ο Προφήτης Μιχαίας είναι σημαντικό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, κατατάσσεται στους λεγόμενους «μικρούς προφήτες» και έζησε κατά προσέγγιση μεταξύ 748 - 696 π.Χ. Γεννήθηκε στη Μωρέσεθ (ή Μορασθή), μια πόλη της φυλής του Ιούδα, γι' αυτό και αποκαλείται Μωραθίτης ή Μορασθίτης.

Η γνωστή προφητεία του για τη Βηθλεέμ (Μιχαίας 5, 2) προανήγγειλε ότι από την ασήμαντη αυτή πόλη θα προέλθει ο άρχοντας του Ισραήλ, του οποίου η ύπαρξη ανάγεται στην αιωνιότητα: «Και συ, Βηθλεέμ, οίκος του Εφραθά, ολιγοστός ει του είναι εν χιλιάσιν Ιούδα. Εκ σου μοι εξελεύσεται του είναι εις άρχοντα εν των Ισραήλ, και αι έξοδοι αυτού απ’ αρχής εξ ημερών αιώνων…».

Οι βασικοί άξονες της θεολογίας του Μιχαία είναι: 1) Κοινωνική δικαιοσύνη και ηθική: Καταφέρεται με σφοδρότητα εναντίον των πλουσίων, των αρχόντων και των ψευδοπροφητών που καταδυναστεύουν τον λαό και διακηρύττει ότι η αληθινή θρησκεία δεν εξαντλείται στις θυσίες, αλλά στην έμπρακτη δικαιοσύνη, την αγάπη και την ταπεινότητα ενώπιον του Θεού. 2) Το ουσιώδες για τη θρησκευτικότητα: Σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματα της Παλαιάς Διαθήκης, ο Μιχαίας συνοψίζει το θείο θέλημα: «Τι ζητεί Κύριος από σένα, παρά τούτο, να πράττεις το δίκαιο, να αγαπάς την ευσπλαχνία και να είσαι ταπεινός στο να βαδίζεις μετά του Θεού σου» 3) Θεία κρίση και «υπόλειμμα»: Λόγω της διαφθοράς, ο Μιχαίας προαναγγέλλει την καταστροφή της Σαμάρειας και της Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, η θεολογία του δεν έχει απελπισία, αλλά εισάγει την έννοια του «υπολείμματος», μιας πιστής ομάδας ανθρώπων που θα επιζήσει από την κρίση και θα αποτελέσει τον πυρήνα του λαού του Θεού στο μέλλον. 4) Ο Θεός ως δικαστής και φιλάνθρωπος: Ο Θεός παρουσιάζεται ως ο κατήγορος σε μια δίκη εναντίον του λαού Του Ισραήλ, ο οποίος έχει παραβεί τη Διαθήκη. Παρά την οργή Του για την αδικία, ο Μιχαίας τονίζει τη φιλανθρωπία και τη συγχωρητικότητα του Θεού. Συνοψίζοντας, ο Μιχαίας συνδυάζει την αγάπη του προφήτη Ωσηέ με τη δικαιοσύνη του προφήτη Αμώς, απαιτώντας η πίστη να μεταφράζεται σε ηθική στάση ζωής.

Ιερομάρτυς Μάρκελλος επίσκοπος Απαμείας

Καταγόταν από την Κύπρο και έζησε στην εποχή της βασιλείας του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄ του Μεγάλου. Στην πατρίδα του ανέλαβε ανώτατα διοικητικά καθήκοντα και έγινε ευρέως γνωστός για το αίσθημα δικαιοσύνης που χαρακτήριζε τη διοίκησή του και τις αποφάσεις του. Ακριβώς για αυτές τις αρετές του χειροτονήθηκε πρώτα πρεσβύτερος και έπειτα επίσκοπος Απαμείας της Συρίας. Στα νέα του ποιμαντικά καθήκοντα παρέμεινε δίκαιος και μέριμνά του ήταν να βρίσκεται κοντά στα προβλήματα και τις δυσκολίες του ποιμνίου του. Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της άποψης ότι με την έλευση και την επικράτηση του Χριστιανισμού, οι ναοί των εθνικών ειδωλολατρών έπρεπε να εκλείψουν. Προς τούτο προέβη σε μια εκστρατεία κατεδάφισης αυτών των ναών ανεγείροντας στη θέση τους χριστιανικούς. Κατά τη διάρκεια της καταστροφής ενός τέτοιου ναού, οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν και τον έριξαν στη φωτιά, όπου και παρέδωσε το πνεύμα του το 389.

Μάρτυς Ουρσίκιος

Με καταγωγή από το Σιβενδό (Sibendus, Sibendion) της Ανω Ιλλυρίας, τα σύγχρονα Σκόπια, ο Ουρσίκιος έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορος Μαξιμιανού (286 – 305) και ακολούθησε στρατιωτική καριέρα φθάνοντας στον βαθμό του Τριβούνου. Τον κατήγγειλαν ως χριστιανό στον ίδιο τον Μαξιμιανό και αυτός με τη σειρά του τον παρέπεμψε στον τοπικό έπαρχο Αριστείδη, στον οποίο με παρρησία ομολόγησε ότι είναι χριστιανός. Βασανίστηκε ανηλεώς και καταδικάστηκε σε θάνατο δι’ αποκεφαλισμού.

Νεομάρτυς Συμεών

Η καταγωγή του ήταν από την Τραπεζούντα, αλλά διέμενε στην Κωνσταντινούπολη και το επάγγελμά του ήταν χρυσοχόος. Μια ημέρα βρέθηκε στο μέσον μιας συμπλοκής μεταξύ Εβραίων και Χριστιανών και, παρόλο που δεν είχε καμία σχέση με το συμβάν, κατηγορήθηκε ότι μαχαίρωσε έναν από τους Εβραίους. Συνελήφθη και έμεινε έγκλειστος επί 40 ημέρες σε αναμονή της έκβασης της υγείας του θύματος. Αν επιβίωνε θα ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει τη νοσηλεία του, αν πέθαινε θα καταδικαζόταν σε θάνατο. Πράγματι, η κατάσταση του θύματος βελτιώθηκε και ο χρυσοχόος Συμεών κατέβαλε το ποσό των 280 γροσίων. Ωστόσο, ύστερα από 10 ημέρες, η υγεία του επιδεινώθηκε και ο Εβραίος απεβίωσε. Τότε ο Συμεών συνελήφθη εκ νέου και στο δικαστήριο του έθεσαν την επιλογή να γίνει μουσουλμάνος, ώστε να απαλλαγεί από την επαπειλούμενη θανατική καταδίκη. Θαρρετά και σταθερά απάντησε ότι ήταν και παραμένει χριστιανός, γι’ αυτό και στις 14 Αυγούστου του 1653 τον απαγχόνισαν.

Τιμάται επίσης η μνήμη: Αγίου Λουκίου

Πηγή: kathimerini.gr

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις