Ο Νίκος Μηλιάκος, συγκλονισμένος περιγράφει το «κακό» που βρήκε την οικογένεια της Ένωσης.

ΣΠΑΡΤΗ. Με ψύχραιμο λόγο αλλά υγρά τα μάτια ο διευθυντής της Ένωσης Α.Σ. Λακωνίας Νίκος Μηλιάκος περιγράφει πώς «έφυγε» ο Πέτρος Κωστάκος πασχίζοντας, όπως πάντα, για το καλύτερο και βοηθώντας τον υφιστάμενό του. «Ένα καλό κι εργατικό παιδί από την οικογένειά μας έφυγε… Ένα καλός ελαιουργός που ανδρώθηκε μέσα στο εργοστάσιο της Ένωσης», λέει ο Διευθυντής του και βουρκώνει…Ωστόσο, συνεχίζει και περιγράφει πως έγινε το ατύχημα που στοίχησε τη ζωή στον 37χρονο νεοπατέρα, Πέτρο Κωστάκο.

Λεπτό προς λεπτό το δυστύχημα

Είναι πρωί. Το Εκχυλιστήριο του Εργοστασίου της Ένωσης λειτουργεί. Το σιλό με αποξηραμένο πυρηνόξυλο πρέπει να αδειάσει στο καζάνι της εκχύλισης. Ο βοηθός ελαιουργού ανοίγει την πόρτα στη βάση του σιλό αλλά η ροή υλικού δεν είναι καλή. Ενημερώνει τον Ελαιουργό ότι θα ανέβει πάνω για να ελέγξει το πρόβλημα.

Ο Πέτρος τον σταματά, «άσε θα πάω εγώ», του λέει. Σε λίγο βρίσκεται πάνω στο σιλό και διαπιστώνει ότι το πυρηνόξυλο έχει κολλήσει (ταγκιάσει). Παίρνει στα χέρια την ειδική σιδερόβεργα και κάνει το μοιραίο λάθος… Αντί να εμβολίσει το πυρηνόξυλο έξω από το προστατευτικό κιγκλίδωμα, πηδάει μέσα στο σιλό, πάνω στο πυρηνόξυλο αψηφώντας τον κίνδυνο που σαν έμπειρος ελαιουργός ήξερε ότι παραμονεύει… Εμβολίζει με δύναμη το πυρηνόξυλο γιατί η δουλειά πρέπει να τρέξει… Εκείνη τη στιγμή «σπάει» το κολλημένο πυρηνόξυλο και ο Πέτρος χάνεται στο κενό που έχει δημιουργηθεί από κάτω. Το υλικό πλέον τρέχει στο σιλό αλλά θάβει και πνίγει τον άτυχο 37χρονο που βγάζει μόνο μια κραυγή. Ακούγοντας την κραυγή, ο βοηθός τρέχει πάνω στο σιλό, δεν βλέπει τον ελαιουργό αλλά διακρίνει τη σιδερόβεργα μισοχωμένη … Καλεί σε βοήθεια… Σημαίνει συναγερμός.

Οι συνάδελφοι του τρέχουν και σοκάρονται. Στην έξοδο του σιλό, στο στενό και θανάσιμο στόμιο διακρίνουν τα πόδια του Πέτρου. Με ότι έχουν στη διάθεσή τους, εργαλεία και έναν τροχό αρχίζουν να κόβουν και να κτυπούν το σιλό… αψηφώντας κάθε κίνδυνο λόγω εύφλεκτων υλικών. Πρέπει να τα καταφέρουν… Ο Πέτρος πρέπει να ζεί… Παλεύουν με τα σκληρά μέταλλα και το χρόνο. Σε πολύ λίγα λεπτά τραβούν τον «αδελφό» τους από τα πόδια και αρχίζουν τεχνητές αναπνοές και μαλάξεις…

Εν τω μεταξύ από την πρώτη στιγμή έχει κληθεί ασθενοφόρο από το Νοσοκομείο, ενώ άλλος εργάτης έχει φύγει για το αγροτικό ιατρείο Ξηροκαμπίου…

Στιγμές αγωνίας, φρικτά συναισθήματα, σκηνές κινηματογραφικής τραγωδίας!

Νιώθουν τον σφυγμό του Πέτρου. Μέσα στην ταραχή τους μπορεί να ακούνε τον δικό τους που κοντεύει να σπάσει…

Το ασθενοφόρο αργεί πολύ. Το αγροτικό ιατρείο αδυνατεί να ανταποκριθεί… Ο Πέτρος πλέον έχει χάσει αυτή τη μάχη.

Όταν εμφανίζεται το ασθενοφόρο δεν έχει νόημα. Τότε «καταλήγουν» οι προσπάθειες των συναδέλφων του…

Στο Νοσοκομείο Σπάρτης διαπιστώνεται ο θάνατός του.

Ο Πέτρος Κωστάκος μόλις τελείωσε το στρατιωτικό του έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο της Ένωσης. Οι γονείς του συνταξιοδοτήθηκαν από την Ένωση. Ο ίδιος ήταν ασφαλισμένος στο ΙΚΑ. Πριν λίγους μήνες έγινε πατέρας…

Η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Λακωνίας στέκεται δίπλα στην οικογένεια του Πέτρου. Η στήριξη, όπως μας διαβεβαιώνει ο Νίκος Μηλιάκος, θα είναι ουσιαστική και συνεχής σε όλα τα επίπεδα.

Ως παράμετρα γεγονότα που πρέπει να αναδειχθούν είναι η αδυναμία (ανυπαρξία) του Εθνικού Συστήματος Υγείας που δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί σε ένα εργατικό ατύχημα από τα πολλά που συμβαίνουν στην άτυπη βιομηχανική περιοχή της Σπάρτης.