ΣΠΑΡΤΗ. Σαν σήμερα το 1877 ιδρύθηκε ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός με πρώτο πρόεδρο τον νομομαθή Μάρκο Ρενιέρη. Πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Σπάρτης είναι ένας επίσης νομομαθής πρώτος πολίτης της Σπάρτης, ο πρώην Δήμαρχος κ. Δημοσθένης Ματάλας. Μάλιστα, με αφορμή τη σημερινή επέτειο, ο κ. Ματάλας φιλοξενήθηκε στο ραδιόφωνο NOTOS 94.9FM και στην εκπομπή του Ηλία Μπόνου.

Ο κ. Ματάλας απάντησε σε ερωτήσεις που σχετίζονται με τους σκοπούς του Ερυθρού Σταυρού, σημειώνοντας πως «Δυστυχώς, δεν καταργήθηκαν ποτέ οι αιτίες ύπαρξης και παρέμβασης του Ερυθρού Σταυρού», στη δύναμη που έχει ο Ερυθρός Σταυρός στη Σπάρτη υπογραμμίζοντας ότι «Στεκόμαστε στα πόδια μας χάρη στη συνεισφορά μελών και εθελοντών» αλλά και τις προϋποθέσεις εγγραφής και ενίσχυσης του έργου του Ε.Σ.
Κλείνοντας τη ραδιοφωνική αυτή συνέντευξη ο κ. Ματάλας στάθηκε ιδιαίτερα στον προκάτοχό του αείμνηστο Σπαρτιάτη Ιατρό Μηνακάκη, χαρακτηρίζοντας «τιμή και τύχη» το γεγονός πως τον διαδέχτηκε στην προεδρεία του Ερυθρού Σταυρού Σπάρτης.

Ακούστε εδώ τη ραδιοφωνική συνέντευξη του Δ. Ματάλα στον Ηλία Μπόνο και το ραδιόφωνο NOTOS 94.9FM.

Λίγα λόγια για τον Ερυθρό Σταυρό
Ο Ερυθρός Σταυρός είναι ένας διεθνής οργανισμός ανθρωπιστικού χαρακτήρα, ο οποίος ιδρύθηκε με σκοπό την προσφορά βοήθειας στα θύματα των πολέμων.

Είναι μία από τις πρώτες μη κυβερνητικές οργανώσεις και στις μέρες μας η μεγαλύτερη και σημαντικότερη, με δράση σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Εκτός από την περίθαλψη των τραυματιών και την προστασία των αιχμαλώτων πολέμου, ο Ερυθρός Σταυρός σε καιρό ειρήνης παρεμβαίνει σε περιπτώσεις καταστροφών, ενώ ασχολείται ιδιαίτερα με το ζήτημα των προσφύγων.

Αφορμή για την ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού στάθηκε η Μάχη του Σολφερίνο (24 Ιουνίου 1859), κατά την οποία οι Γάλλοι νίκησαν τους Αυστριακούς στην πόλη Σολφερίνο της βόρειας Ιταλίας, μετά από ολοήμερη μάχη. Αυτόπτης μάρτυς της αγριότητας των πολεμικών συγκρούσεων, ο ελβετός επιχειρηματίας Ζαν Ανρί Ντυνάν, ο οποίος ταραγμένος από την αγωνία των τραυματισμένων στρατιωτών, οργάνωσε ένα δίκτυο βοήθειας, με τη συνδρομή ντόπιων εθελοντών.

Τον Αύγουστο του 1863 πέντε πολίτες της Γενεύης, οι Γκιστάβ Μουανιέ, Λουί Απιά, Τεοντόρ Μωνουάρ, Γκιγιόμ Ντυφούρ και Ανρί Ντυνάν, ιδρύουν τη Διεθνή Επιτροπή για τη Βοήθεια των Τραυματιών. Στις 29 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου ειδικοί από 16 χώρες συναντώνται στη Γενεύη και υιοθετούν τις ιδέες του Ντυνάν.

Ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Αυγούστου του 1864, με πρωτοβουλία της Ελβετίας διοργανώνεται μια διεθνής διπλωματική διάσκεψη και υπογράφεται η Σύμβαση της Γενεύης, όπου αναγνωρίζεται ο ρόλος της Επιτροπής και η υποχρέωση των εμπολέμων να προστατεύουν τους τραυματίες και να τους παρέχουν τις απαραίτητες φροντίδες.

Το Ελληνικό Τμήμα του Ερυθρού Σταυρού (Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός) ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου 1877 υπό την προστασία της Βασίλισσας Όλγας, με πρώτο πρόεδρο τον νομομαθή Μάρκο Ρενιέρη (1815-1897). Στις 6 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου αναγνωρίστηκε από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό. Σκοποί του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, όπως περιγράφονται στο καταστατικό του, είναι σε περίοδο πολέμου η θεραπεία και η περίθαλψη των τραυματιών, η μέριμνα για τους αιχμαλώτους και η προστασία των θυμάτων του πολέμου, ενώ σε περίοδο ειρήνης η παροχή βοηθείας στους πληττόμενους από θεομηνίες και επιδημίες, η παροχή κοινωνικο-προνοιακού και φιλανθρωπικού έργου και η προαγωγή της δημόσιας υγείας γενικότερα. Η δράση του ΕΕΣ επεκτείνεται και εκτός των ελληνικών συνόρων, με αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Έργο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού υπήρξε η ίδρυση Σταθμών Πρώτων Βοηθειών, Κέντρων Αιμοδοσίας, σχολών Νοσηλευτικής, νοσοκομείων («Ερρίκος Ντυνάν», «Ασκληπείο Βούλας», «Κοργιαλένειο-Μπενάκειο» στους Αμπελοκήπους) και της Υπηρεσίας Αναζητήσεως αγνοουμένων.