Γράφει ο Ευάγγελος Μπίλλης

Ήταν άνοιξη του 1963 (2-5/7-5) και η Πελοπόννησος θα υποδεχόταν τους Βασιλείς σε μια εθιμοτυπική επίσκεψη . Η εντολή από τους κομματάρχες της δεξιάς ήταν σαφής: « Όσο περισσότεροι τόσο καλύτερα», στην επίσκεψη για τα 100 χρόνιατης Βασιλείας.

Το ζεύγος Παύλος και Φρειδερίκη θα πραγματοποιούσε επίσκεψη , ανάμεσα στ’ άλλα, κάποιο απόγευμα, και στην Γκοριτσά. Αυτό γινόταν στα πλαίσια της γενικότερης περιοδείας τους στα χωριά της Λακωνικής. Έτσι, έφτασε ο απόηχος και στον Βρονταμά , πρωτοστατούντων των «βασιλικών παραγόντων», οι οποίοι οργάνωσαν εκείνο το ταξίδι στην Γκοριτσά . Τούτο στάθηκε κατορθωτό, εφ’ όσον το μοναδικό μέσο που θα μπορούσε να τους μεταφέρει ήταν η «σακαράκα» του «Λούλου» (Θ. Τζοβάνη).

Την πρέπουσα μέρα ο «Λούλος» γέμισε ασφυκτικά ακόμα και με ανθρώπους που κρεμόντουσαν στα φτερά, απ’ έξω . Η περιέργεια από τη μια για τους Βασιλείς και ο θαυμασμός για το πρόσωπό τους δεν έπαψε ποτέ να γεμίζει τα μυαλά αυτών των αγράμματων χωρικών . Ανάμεσα σ’ αυτούς κι ο αείμνηστος δάσκαλός μας Σπυρίδης Γιάννης ή «Κλάρας», γνωστός και μη εξαιρετέος αριστερός της εποχής, που έπεισε τον πατέρα μου να πάει κι εκείνος και μάλιστα να πάρει κι εμένα «για να δει το παιδί την «ΦΡΙΚΗ» (Φρειδερίκη), όπως την αποκαλούσε ειρωνικά. Έτσι βρέθηκα, παιδάκι της 3 ης δημοτικού, να συνωστίζομαι, ορθός κι εγώ, στου Λούλου το αμάξι, ενώ τα πειράγματα δίναν και παίρναν καθ’ οδόν.

Στην Γκοριτσά, κάπου εκεί στην πλατεία , παραταχτήκαμε στην άκρη του δρόμου μαζί με τους άλλους απ’ τα γύρω χωριά , έως ότου ξαφνικά ακούστηκε πως. .. ΕΡΧΟΝΤΑΙ !!! ΝΑΤΟΙ !!! Και ξαφνικά, ο Παύλος μπροστά μου ζωντανός (με στολή στρατιωτική) μετά της «μεγαλειότατης», κι από δίπλα τους η Ειρήνη και ο διάδοχος Κων/νος… ο «Κοκός», δηλαδή. Περπατούσαν αγέρωχοι χαιρετώντας τον κόσμο που κραύγαζε ΖΗΤΩ μέχρι τη στιγμή που φθάσανε μπροστά μας. Ήταν τότε που ο Αρβάλης (Κων. Μπουζιάνης , εκδοροσφαγέας στο επάγγελμα, Κοσμιτο –Βρονταμίτης), πετιέται από πίσω μου και με στεντόρεια φωνή απευθύνεται στον χαμογελαστό «Κοκό» με τη φράση : «Γειά σου Κώτσο π………ά» !!! Κόκαλο όλοι

εμείς, ενώ, παρ’ ό,τι μικρός, αντιλήφθηκα πως η παγωμάρα έπεσε σ’ όλους τους χωριανούς μας, ειδικά όμως σ’ εμένα , πιστεύοντας στιγμιαία πως η «βρισιά» θα επέφερε ανάλογες επιπτώσεις. Αντ’ αυτού βλέπω έναν «Κοκό» να χαμογελάει και τον Παύλο να το δείχνει πιο έντονα … Ήταν η εποχή που κυκλοφορούσε η φήμη ότι νεαρός «Κοκός» «τραβιόταν» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη , οπότε στα μάτια αυτών των ανθρώπων φάνταζε πολύ αρσενικός.

Κάπου εκεί τέλειωσε εκείνο το ταξίδι μας για το «ως ευ παρέστητε» των Βασιλέων στην Γκοριτσά, αφήνοντας αυτή την έντονη ανάμνηση στο μυαλό εκείνου του παιδιού.