ΚΟΣΜΟΣ. Το 216 π.Χ., η Ρώμη βρισκόταν ήδη από καιρό στη δίνη του δεύτερου πόλεμου εναντίον της Καρχηδόνας. Παρότι, είχε αναδειχθεί νικήτρια στον πρώτο πόλεμο (264-241 π.Χ.), στην αρχή της δεύτερης σύγκρουσης, το 218 π.Χ., τα πράγματα δεν φαίνονταν να εκτυλίσσονται με παρόμοιο τρόπο, καθώς ο Καρχηδόνιος στρατηγός Αννίβας είχε οργανώσει εισβολή στην Ιταλία. Ο μισθοφορικός στρατός του από Λίβυους, Νουμίδιους, Ισπανούς και Κέλτες κατέστρεφε τεράστιες γεωργικές εκτάσεις και κατατρόπωνε τις ρωμαϊκές λεγεώνες.

Το 216 π.Χ., οι Γάιος Τερέντιος Βάρρος και Λούκιος Αιμίλιος Παύλος, επικεφαλής οκτώ ρωμαϊκών λεγεώνων, είχαν μια ξεκάθαρη αποστολή: να συντρίψουν τον στρατό του Αννίβα. Η ευκαιρία αυτή τούς δόθηκε όταν το καλοκαίρι ο Αννίβας κατέλαβε μια ζωτικής σημασίας αποθήκη ανεφοδιασμού κοντά στην πόλη Κάννες της νότιας Ιταλίας. Σύμφωνα με τον Πολύβιο, ο Αννίβας είχε στη διάθεσή του περίπου 40.000 πεζούς και 10.000 ιππείς, ενώ οι Ρωμαίοι διέθεταν περίπου 80.000 στρατιώτες και 6.000 ιππείς.

Το πρωί της 2ας Αυγούστου, οι δύο στρατοί παρατάχθηκαν και ετοιμάστηκαν για μάχη. Οι Ρωμαίοι δημιούργησαν έναν παραδοσιακό σχηματισμό: μια δύναμη πεζικού που προστατευόταν από ιππικό και στις δύο πτέρυγες. Ο Αννίβας, που περίμενε αυτή τη διάταξη, επέλεξε έναν αντισυμβατικό σχηματισμό: ξεκίνησε τοποθετώντας τα πιο αδύναμα στρατεύματά του –τους Κέλτες και τους Ισπανούς– στο κέντρο. Έπειτα τοποθέτησε το έμπειρο λιβυκό πεζικό του ελαφρώς προς τα πίσω και στην άκρα αριστερή και δεξιά πτέρυγα.

Ο στρατός της Καρχηδόνας, υπό την ηγεσία του στρατηγού Αννίβα Βάρκα νίκησε με αποφασιστικό τρόπο τον αριθμητικά μεγαλύτερο Ρωμαϊκό Στρατό, υπό την ηγεσία των υπάτων Λεύκιου Αιμίλιου Παύλου και Γάιου Τερέντιου Βάρρωνος. Η πληροφορία για τη σφαγή στις Κάννες προκάλεσε πανικό στη Ρώμη. Οι γυναίκες συνέρρεαν στους ναούς για να κλάψουν για τους χαμένους συζύγους, γιους και αδελφούς τους, ενώ εστάλη γερουσιαστής στο μαντείο των Δελφών για να λάβει εξήγηση το νόημα της τραγωδίας. Θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι η συγκεκριμένη μάχη είχε οδηγήσει τη Δημοκρατία στο χείλος της κατάρρευσης.

Το ρωμαϊκό πεζικό στη μάχη είχε βαθύτερο σχηματισμό από ό,τι συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, και ο Αννίβας αποφάσισε να τους αντιμετωπίσει χρησιμοποιώντας την τακτική της διπλής υπερκέρασης. Αυτή η τακτική είχε ως αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό του ρωμαϊκού στρατού στη μάχη, καθώς επίσης και την υποταγή μερικών συμμάχων της Ρώμης στον Αννίβα.

Η τακτική της διπλής υπερκέρασης του Αννίβα, στη Μάχη των Καννών συχνά θεωρείται ως μια από τις καλύτερες τακτικές μάχης στην ιστορία. Η μάχη των Καννών ήταν μια από τις μεγαλύτερες ήττες του ρωμαϊκού στρατού και αντιπροσωπεύει μια στρατηγική που έχει σπάνια εφαρμοστεί με επιτυχία στη σύγχρονη ιστορία. Η νίκη του Αννίβα, έχει κάνει τη λέξη «Κάννες» συνώνυμο της στρατιωτικής επιτυχίας και έχει σήμερα μελετηθεί λεπτομερώς σε πολλές Στρατιωτικές Ακαδημίες κύρους Παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τους σύγχρονους ιστορικούς αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μάχες του Δεύτερου Καρχηδονιακού Πολέμου και διεξήχθη στις 2 Αυγούστου του 216 π.Χ., στις Κάννες της περιοχής της Απουλίας, στη Νοτιοανατολική Ιταλία.

Θεωρείται μια από τις πιο ένδοξες μάχες εκείνης της περιόδου, καθώς αποτελεί και τη δεύτερη μεγαλύτερη ήττα των Ρωμαίων στη στρατιωτική τους ιστορία. Μετά από τις ήττες στον ποταμό Τρέβιο και στη Μάχη της λίμνης Τρασιμένης, οι Ρωμαίοι αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν μετωπικά τον Αννίβα στις Κάννες, έχοντας στη διάθεσή τους συνολικά 87.000 στρατιώτες.

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις