Βράχο βράχο τον καημό μου…
Βράχος της Μονεμβασιάς. Μια τεράστια ασβεστολιθική νησίδα. Μήκος 1,5 χιλιόμετρο. Ύψος 194 μέτρα. Αποκολλήθηκε από τις ακτές της Λακωνίας το 375 μ.Χ. Το «πέτρινο καράβι» του Μυρτώου. Το Γιβραλτάρ της Ανατολής. Φιλοξενεί μια από τις ωραιότερες μεσαιωνικές καστροπολιτείες του κόσμου και το σπίτι του Γιάννη Ρίτσου.
Στις 23 Ιουλίου θα φωτίσουν τον βράχο. Μια προσπάθεια να αναδειχθεί ακόμα περισσότερο. Ο βράχος της Μονεμβασιάς δεν έχει ανάγκη την ανάδειξη εκτός αν αυτή είναι ιδανική, ξεχωριστή και ανυπέρβλητη. Η νέα Μονεμβάσια, έχει ίσως ανάγκη να βλέπει και το βράδυ τον Βράχο της.
Ο Βράχος πληγώθηκε. Βάναυσα. Για να αναρριχηθεί πάνω του ένα τελεφερίκ που θα ανεβοκατεβάζει τουρίστες κρουαζιέρας. Πληγώθηκε βάναυσα και η αξιοπιστία του Κράτους. Πληγώθηκε βάναυσα και η εμπιστοσύνη των πολιτών. Μια μελέτη με σφάλματα; Μια εκτέλεση με υπερβολές; Ένα έργο που ήδη έχει καταστήσει τον Βράχο σημείο διαφωνίας, τριβής και αντιπαράθεσης. Πληγώθηκε… Και σήμερα κάποιοι πληρώνουν να κρύψουν την πληγή.
Ας φωτίσουν, λοιπόν, τον Βράχο. Έτσι όπως του πρέπει και όχι όπως ίσως μπορούν. Ας φωτίσουν τον Βράχο για να αναδείξουν μια άλλη διάστασή του. Αυτή που μέχρι σήμερα κανείς δεν μπορούσε να συλλάβει. Και στη συνέχεια, με αυτή, την, ας ελπίσουμε αντάξια, εικόνα του ας αναλογιστούν τι κάνουν την ημέρα στα σπλάχνα του Βράχου…
Ο Βράχος της Μονεμβασιάς εμπνέει ποιητές, μαχητές, ερωτευμένους, κοσμοπολίτες. Ας είναι η ώρα που θα εμπνεύσει και όσους έχουν έργο Ιερό, να αντιληφθούν ότι είναι ένας, μοναδικός, σπάνιος, ωραίος, σπουδαίος, ατόφιος, ιερός και αιώνιος…
Γιατί..; Μετράμε τη ζωή μας με τον Βράχο. Ο Βράχος δίνει την ελπίδα, την προσδοκία, την προοπτική. Ας μην μετράμε μόνο τον καημό μας με τη θωριά του. Τον πόνο με την πληγή του. Την πίκρα με την σιωπή του.
Φως στον Βράχο, ναι. Αληθινό, αντάξιο, άπλετο…