Σπάρτη: Απόδοση δικαιοσύνης ή απόδοση κλοπιμαίων

Αν καταγράφαμε όσα συζητά ο κόσμος στο καφενείο τότε ο τίτλος θα ήταν: «Για να μην τρελαθούμε…». Ωστόσο θα διατηρήσουμε, ως έχουμε υποχρέωση, την ψυχραιμία μας.

Πληθαίνουν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ενώ σημειώνεται διάρρηξη ή κλοπή, η Αστυνομία, σε χρόνο σύντομο, επιστρέφει τα κλοπιμαία στα θύματα.

Πως ακούγεται άραγε αυτό; «Απόδοση κλοπιμαίων».

Η λογική λέει ότι έχει προηγηθεί «εξιχνίαση κλοπής». Το ερώτημα βέβαια που έρχεται αυθόρμητα στα χείλη όλων είναι: «Τα κλοπιμαία θεωρούνται πειστήρια του εγκλήματος;» Και τελικά υπάρχει έγκλημα; Και αν υπάρχει ποια είναι η τύχη του δράστη;

Μήπως πρόκειται για μια νέα τάξη εγκληματιών που έχουν ως δόγμα τους την «έμπρακτη μετάνοια»;

Μπορεί άραγε η «έμπρακτη μετάνοια» να οδηγήσει σε εξάλειψη του αξιοποίνου ή σε πολύ μειωμένη ποινή; Ποιος θα εξηγήσει στα εκατοντάδες θύματα των εγκληματιών τι συμβαίνει;

Βρισκόμαστε ενώπιον μιας νέας εποχής απόδοσης της Δικαιοσύνης; Η απάντηση του κράτους στην αυξημένη εγκληματικότητα και παραβατικότητας είναι, τελικά, αυτή η μεταλλαγμένη αντίδραση;

Ποιος μπορεί να μιλά για αξία της Αστυνομίας επειδή εντοπίζει άμεσα τα κλοπιμαία και τα επιστρέφει αλλά δεν έχει να καταδείξει, να συλλάβει, να οδηγήσει στην Δικαιοσύνη τον δράση του εγκλήματος;

Άραγε όταν σε μια κλοπή εντοπίζονται, κατάσχονται και επιστρέφονται τα κλοπιμαία αυτή καταγράφεται; Αποτελεί καταγεγραμμένο γεγονός και στατιστικό το οποίο οδηγεί τις εξελίξεις;

Αντιλαμβάνονται άραγε οι έχοντες την ευθύνη τήρησης του Νόμου και απόδοσης της Δικαιοσύνης τις συνέπειες αυτής της κατάστασης; Τι θα σκεφθεί, πως θα αντιδράσει, πως θα σταθεί στο εξής ο πολίτης; Μήπως προσχωρήσει και αυτός σε ιδιότυπη ανοχή, συνεργασία και τελικά αποδοχή της κατάστασης; Οπότε μόνος κερδισμένος είναι ο εγκληματίας που «μεσουρανεί», «προοδεύει» και ευτυχεί εκεί όπου όλοι οι άλλοι δυστυχούν και τρέμουν…

Ο Νόμος τελικά εναντιώνεται στην Δικαιοσύνη;

Παράδοξο. Επικίνδυνο. Ύποπτο. Μοιραίο.

Δυστυχώς αν ο σύγχρονος πολίτης ενδιαφέρεται μόνον για την επιστροφή και απόδοση των κλοπιμαίων και όχι για την απόδοση δικαιοσύνης, τότε ο ίδιος αδικεί ήδη τον εαυτό, την οικογένεια, την κοινωνία και τον τόπο του. Και έτσι προκοπή δεν θα βρει…

Θυμίζουμε από την Ιστορία:

1. Modesitt Jr.: «Μην μπερδεύετε τον νόμο με τη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη είναι ιδανικό. Ο νόμος είναι εργαλείο».

Φρανσουά Ρενέ Ντε Σατομπριάν: «Η δικαιοσύνη είναι το ψωμί του έθνους. Πεινάει πάντοτε γι' αυτό».

Bryan Stevenson: «Το αντίθετο της φτώχειας δεν είναι ο πλούτος. Είναι η δικαιοσύνη».