Ένας καταρράκτης, ένα μοναστήρι κι ένα γραφικό χωριό στις πλαγιές του ανοιξιάτικου Πάρνωνα

ΑΡΚΑΔΙΑ. Ένας εντυπωσιακός καταρράκτης, ένα εμβληματικό μοναστήρι κι ένα πανέμορφο γραφικό χωριό, συνθέτουν την τέλεια εξόρμηση στις πλαγιές του ανοιξιάτικου Πάρνωνα. Ξεκίνα νωρίς αυτή την εκδρομή, διώξε όλες τις έγνοιες και τα άγχη και απόλαυσε τη μαγεία αυτού του τόπου.

Έτσι κι αλλιώς, η άνοιξη είναι η εποχή που η φύση γεννιέται ξανά· πιο ζωντανή, πιο φρέσκια και πιο δροσερή. Το ίδιο ισχύει και με τους ανθρώπους, όπου αυτή η εποχή είναι ιδανική, για μια καινούρια αρχή ή για μια νέα ιδέα.

Στο γυναικείο μοναστήρι της Παναγίας Μαλεβής

Πρώτη στάση σε αυτή την ορεινή εξόρμηση, είναι η Ιερά Μονή Παναγίας Μαλεβής. Ένα από τα ποιο γνωστά μοναστήρια του Πάρνωνα, το οποίο είναι μια ζωντανή κοινοβιακή κοινότητα και προσελκύει πλήθος πιστών, κάθε Σαββατοκύριακο. Βρίσκεται μόλις 10 χιλιόμετρα μακριά από το χωριό Άγιος Πέτρος Κυνουρίας, το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα μια μακριά παράδοση στην τοπική γαστρονομία. Κάτι το οποίο γίνεται εμφανές αμέσως μόλις κατέβεις από το αυτοκίνητο και αντικρίσεις τα παραδοσιακά μπακάλικα του οικισμού με τα χειροποίητα γλυκά κουταλιού, ζυμαρικά και γλυκά, ενώ δεν λείπουν από τα ράφια, βουνίσια βότανα, σπιτικά λικέρ και ντόπια τυριά.

Το μοναστήρι της Μαλεβής βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 920 μέτρων, κυριολεκτικά σε μια καταπράσινη φωλιά από έλατα, κέδρους και άλλα κωνοφόρα. Αξίζει να γνωρίζει κανείς, πως η περιοχή που απλώνεται σε έκταση 750 στρεμμάτων γύρω από τη Μονή, είναι ενταγμένη στο Ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000 λόγω του φυσικού της κάλους, που πρέπει να προστατευτεί.

Το όνομα Μαλεβή, προσέρχεται από την αρχαία ονομασία του Πάρνωνα Μαλεβός και η θέση που βρίσκεται σήμερα, αποτελεί τη νεότερη τοποθεσία της, καθώς η αρχική της θέση, ήταν σε πιο δύσβατη περιοχή του βουνού. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κτιριακό συγκρότημα αφού μετά τη δεκαετία του ’50, έγιναν πολλές προθήκες και αναστηλώσεις.

Στον καταρράκτη της Λεπίδας ύψους 70 μέτρων που κόβει την ανάσα

Ακούγοντας καταρράκτης σε βουνό, εύλογα δημιουργείται η απορία, πως θα τον προσεγγίσουμε. Ωστόσο, εδώ τα πράγματα είναι πολύ εύκολα και απλά, αφού φτάνεις στο μαγευτικό φυσικό τοπίο της Λεπίδας με το αυτοκίνητό σου. Από το χωριό Άγιος Ιωάννης Κυνουρίας, το οποίο απέχει σχεδόν εννέα χιλιόμετρα από το μοναστήρι της Μαλεβής, ακολουθείς τις ξύλινες πινακίδες και σε ακόμη τέσσερα χιλιόμετρα οδήγησης (άσφαλτο στην αρχή, χωματόδρομο μετά) έχεις φτάσει στο τέλος του δρόμου, όπου και παρκάρεις.

Από κει, είτε ακολουθήσεις το πάνω μονοπάτι είτε το κάτω, θα βρεθείς σε κάποιο από τα επίπεδα του καταρράκτη της Λεπίδας. Αν πας αριστερά στο μονοπάτι, σε δυο λεπτά θα βρίσκεσαι στις όχθες του ποταμιού και στο κάτω επίπεδο του καταρράκτη, ο οποίος σκάει από ύψος 70 μέτρων. Αν ακολουθήσεις από το πάρκινγκ, δεξιά τη διχάλα του χωμάτινου μονοπατιού, σε τρία λεπτά θα βρεθείς στο μεσαίο επίπεδο όπου εδώ βρίσκεται και η γαλάζια λίμνη. Αν ο καιρός το επιτρέπει, μπορείς να βουτήξεις τα πεντακάθαρα και παγωμένα νερά!

Σαφώς εδώ, μπορείς να επισκεφτείς και τα δύο επίπεδα και να βολτάρεις δίπλα από το ποτάμι, αφήνοντας τους ήχους της φύσης να σε παρασύρουν σε μαγευτικά μονοπάτια!

Το τρίτο και τελευταίο επίπεδο του καταρράκτη, δεν είναι επισκέψιμο και η πρόσβαση σε αυτό είναι δύσκολη και επικίνδυνη, για κάποιον που δεν έχει σχετική εμπειρία.

Στον γραφικό Πλάτανο Κυνουρίας που το νερό γίνεται η κινητήριος δύναμή του

Από τον καταρράκτης της Λεπίδας μέχρι το Πλάτανο Αρκαδίας, θα χρειαστεί να οδηγήσουμε δέκα έξι χιλιόμετρα, σε μια διαδρομή που πρώτα θα βγει αγνάντιο στη θάλασσα και μετά θα χωθεί μέσα στο δάσος. Το συγκεκριμένο χωριό, παρότι σήμερα κρατάει μόνο λίγους μόνιμους κατοίκους, χαρακτηρίζεται από τα πολλά τρεχούμενα νερά, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Το εντυπωσιακό είναι πως η νεροτριβή του χωριού είναι ακόμη σε λειτουργεία κι εκεί πλένουν οι άνθρωποι του χωριού κουβέρτες, παπλώματα και άλλα βαριά υφάσματα, μόνο με τη δύναμη του νερού και χωρίς απορρυπαντικά. Τα νερά τρέχουν από τις πηγές σε όλο το χωριό, μέχρι να πέσουν με ορμή στο σημείο που κολυμπάνε οι πάπιες, τις οποίες έχουν «έννοια» όλοι οι ντόπιοι και τις ταΐζουν καθημερινά με φλούδες από λαχανικά και φρούτα.

Ο χώρος ψυχαγωγίας του χωριού, διαθέτει ξύλινα τραπεζάκια και παγκάκια δίπλα από τον νερόμυλο και ένα ποδοσφαιράκι για τους πιο «αθλητικούς» τύπους. Αν περπατήσεις στα σοκάκια του χωριού, θα βρεις σπίτια και αυλές που μοιάζουν με μικρά κομψοτεχνήματα της αυθεντική παράδοση του τόπου. Να θυμάσαι πως τα δρομάκια είναι τόσο στενά εντός του οικισμού, που δεν περνάνε αυτοκίνητα.

Τέλος, εδώ λειτουργεί ένας ξύλινος ξενώνας που διαθέτει και εστιατόριο, το οποίο εξυπηρετεί εκτός από τους θαμώνες και τους περαστικούς.