«Σαν τέτοια τέτοια ώρα το 'μαθα, τέτοια ώρα το μαθαίνω,
τον Καπετάνιο Φούφα μας, βαριά πληγωμένο.
Μες στο Παλαιοχώρι, Φούφα μου, μες στο Παλαιοχώρι,
έπεσες σαν παλικάρι, του Γένους το καμάρι...»

Από παραδοσιακό τραγούδι

Με υπερηφάνεια και εθνική συγκίνηση, το Πλατανάκι Αρκαδίας κρατά ζωντανή τη μνήμη του δικού του ήρωα. Πρόκειται για τον Ανθυπολοχαγό που άφησε τα σαλόνια της Αθήνας για να γίνει ο φόβος και ο τρόμος των κομιτατζήδων στα βουνά της Μακεδονίας.

Σήμερα, σε μια εποχή ιστορικής αμνησίας, πολλοί αγνοούν τη σημασία του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908). Δεν ήταν μια απλή τοπική σύγκρουση. Ήταν ένας σκληρός αγώνας επιβίωσης του ελληνισμού απέναντι στην οθωμανική καταπίεση και τη βία των κομιτατζήδων. Η Μακεδονία κρατήθηκε όρθια χάρη στην αυτοθυσία επωνύμων αξιωματικών αλλά και χιλιάδων ανώνυμων ηρώων — των ντόπιων χωρικών, των παπάδων και των δασκάλων που αρνήθηκαν να λυγίσουν.

Από την Αρκαδία στην πρώτη γραμμή

  • Γεννήθηκε το 1876 εδώ, στο Πλατανάκι Κυνουρίας, ως Ζαχαρίας Ανδρούτσος. Σε μικρή ηλικία υιοθετήθηκε από ξάδελφο του πατέρα του και πήρε το επίσημο επώνυμο Παπαδάς.
  • Μεγάλωσε στην Αθήνα, αποφοίτησε από το διάσημο Βαρβάκειο Γυμνάσιο και σπούδασε Νομική. Είχε μπροστά του μια άνετη ζωή. Όμως, άφησε την πένα του νομικού, κατετάγη στον Στρατό και το 1905 μπήκε κρυφά στην τουρκοκρατούμενη Μακεδονία με το ψευδώνυμο «Οδυσσέας».
  • Ο ηγέτης των βουνών. Σύντομα απέκτησε το δικό του αυτόνομο σώμα και το θρυλικό όνομα «Καπετάν Φούφας». Έδρασε στο Βίτσι, τη Φλώρινα και τα Κορέστια, αποτελώντας την ασπίδα των ντόπιων ελληνικών πληθυσμών.

Το πέρασμα στην αθανασία

Η μοίρα του σφραγίστηκε τη νύχτα της 7ης προς 8η Μαΐου 1907. Ο Καπετάν Φούφας ηγήθηκε μιας παράτολμης επίθεσης στο τότε Παλαιοχώρι της Κοζάνης, το οποίο αποτελούσε ορμητήριο κομιτατζήδων.

Κατά τη διάρκεια της σφοδρής μάχης στο οχυρωμένο σπίτι των φιλοβουλγάρων αδελφών Κύρη, ο ήρωας εκτέθηκε στα εχθρικά πυρά με απαράμιλλο θάρρος. Έπεσε νεκρός στην πρώτη γραμμή, ποτίζοντας με το αίμα του τη μακεδονική γη και σφραγίζοντας την αιώνια ένωση της Αρκαδίας με τη Μακεδονία.

Ένας μοναδικός φόρος τιμής

Η θυσία του συγκλόνισε το πανελλήνιο. Σε ένδειξη αιώνιας ευγνωμοσύνης, οι κάτοικοι του απελευθερωμένου χωριού μετονόμασαν τον τόπο τους σε Φούφας. Είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις στην ιστορία όπου ένας οικισμός πήρε το όνομά του όχι από το πραγματικό επίθετο του ήρωα, αλλά από το πολεμικό του ψευδώνυμο!

Το Πλατανάκι δεν ξεχνά το παλικάρι του. Η μορφή του Ζαχαρία Παπαδά μας θυμίζει ότι η ελευθερία απαιτεί αρετή, τόλμη και ενότητα.

Αθάνατος!

Ακολουθήστε το notospress.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις