ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ
…ώσπου ροβόλησαν από το αναπάντεχο
οι ταραξίες λέξεις διεφθαρμένοι κανταδόροι
παίζοντας ύμνο δόλιο.
Κική Δημουλά

Κάποτε ήλθαν οι λέξεις. Οι λέξεις , που καθώς λένε οι φιλόλογοι, έγιναν για να κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη. Οι λέξεις, που γαϊτανάκι ατελείωτο, ήλθαν και περι-τύλιξαν και έδεσαν, σημάδια αφήνοντας, τα χρόνια μας.

Πάει καιρός, 30-40 χρόνια, που οι λέξεις λιποτάκτησαν. Σούρουπο ήταν, λέει, και εκείνες εγκατέλειψαν τη θέση τους, λόγια τετράδια και βιβλία, και βγήκαν στο μεγάλο το δρόμο. Οι φήμες λένε, ότι από εκείνο ακριβώς το μεγάλο το δρόμο, συχνά πυκνά περνούσαν οι εξουσίες. Όλες οι εξουσίες. Και οι μεγάλες με τα πολλών ίππων όρια, και οι μικρότερες με τα χιλιαράκια. Όλες.

Ποιός έπεσε επάνω στον άλλον πρώτος, ποιός ζάλισε ποιόν, ποιός ζαλίστηκε πρώτος και πώς, στο μεγάλο εκείνο δρόμο, ουδείς γνωρίζει, Πάντως μετά από λίγο καιρό, οι λέξεις και οι εξουσίες, βγήκαν αγκαλιά στα μπαλκόνια.

Πλήθος τα χρόνια μας στις πλατείες και τα πεζοδρόμια. Να ζητωκραυγάζουν, να χειροκροτούν, να ανεμίζουν λάβαρα, να υποκλίνονται στις καινούριες θεότητες, τι λέξεις, που μπήκαν στη ζωή τους παρελαύνουσες. Τη σημαία κρατούσαν οι Μεγάλες μας οι γέρικες αλλά πάντα ελκυστικές .Η Ελευθερία, η Δημοκρατία ,η Ισότητα, η Δικαιοσύνη, η Ελλάδα, οι Έλληνες, η Ελλάδα στους Έλληνες. Συγκινήθηκαν τόσο τα χρόνια μας, ενθουσιάστηκαν, καιρό είχαν να ακούσουν τούτες τις παμπάλαιες αγαπημένες λέξεις, έπεφταν σαν βάλσαμο στη διψασμένη τους ακοή.

Ένιωσαν, καθώς φαίνεται, τη δίψα και τη λαχτάρα οι εξουσίες, δεν έχασαν την ευκαιρία, κι’ άρχισαν απλόχερα να σκορπίζουν από τα μπαλκόνια, όποια λέξη θα σημάδευε…κατάκαρδα τα χρόνια μας. Ο λαός, το δίκιο του λαού, το συμβόλαιο με το λαό ,τα δικαιώματα, τα κεκτημένα δικαιώματα, η αξιοκρατία, η ιστορία, το χρονοντούλαπο της ιστορίας, η εξουσία, ο λαός στην εξουσία, εδώ και τώρα και σήμερα και αύριο και πάντα. Την παράσταση έκλεψε όμως, απρόσμενα, μια μικρή τρισύλλαβη λεξούλα, απλή ταπεινή για άλλες χρήσεις καμωμένη. Η αλλαγή.

Εκσφενδονίστηκε μια ημέρα από έναν εξώστη επάνω στα χρόνια μας, και τα συγκλόνισε. Καθένας και η αλλαγή του…
Και περιμένοντας την αλλαγή, ήλθε η αλλαγή της αλλαγής, λίγο αργότερα η αλλαγή της αλλαγής της πρώτης αλλαγής, που θα ερχόταν, λέει, από μια σκοτεινή σήραγγα, ελληνιστί tunnel.

Παραδόθηκαν αμαχητί τα χρόνια μας .Αφέθηκαν, άραξαν, [ωχ αδερφέ], και περίμεναν. Την αλλαγή, την αλλαγή της αλλαγής, το φως, μια θεσούλα έστω στις παρυφές της εξουσίας. Κατά τακτά και άτακτα χρονικά διαστήματα βέβαια, η τόση αδράνεια και ευδαιμονία μαζί με τη λατρεία στις …υψηλές λέξεις, μεταλλάσσονταν σε ψήφους.

Οι εξουσίες ολόχαρες. Προσέλαβαν συμβούλους και συμβουλάτορες, και έφεραν καινούριες λέξεις, λιγότερο κατανοητές περισσότερο μαυλιστικές όμως. Έτσι μας ήλθαν τα μεγάλα σχέδια και τα ακόμη μεγαλύτερα όνειρα, τα δάνεια τα διακοποδάνεια τα εορτοδάνεια οι μετοχές τα ομόλογα, τα δομημένα και μη, το Χρηματιστήριο του χρηματιστηρίου, το κλείσιμο, οι βουτιές……τα εύκολα κέρδη, ο εκσυγχρονισμός!!

Άπληστες λέξεις, άπληστες εξουσίες, άπληστα χρόνια. Ο πρώτος σεισμός!

Νέοι σύμβουλοι, επικοινωνιολόγοι και εκλογολόγοι, επιστρατεύτηκαν να συγκρατήσουν τα πρώτα συντρίμμια. Έτσι προέκυψε η επανίδρυση, η επανασύσταση, η επιστροφή στις ρίζες, η Εθνική υπερηφάνεια, η καθημερινότητα του πολίτη, και σεμνά και ταπεινά πάντα ο Μεγάλος σεισμός βρισκόταν έξω από την πόρτα μας.

Έντρομες οι λέξεις εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν αυθημερόν. Η διαπλοκή, η διαφθορά, η αλαζονεία το πρωί, η διαφάνεια η διαύγεια η άμεση δημοκρατία το απόγευμα, η Ελλάδα, η διάλυση, η χρεωκοπία, η οικονομία, η κρίση της κρίσης ώ κρίση, σταθερά.

Οι λέξεις αφηνίασαν. Εγκατέλειψαν τις εξουσίες, και μετακόμισαν στα κανάλια. Άλλου είδους εξουσίες αυτές, νέας κοπής και νέας εποχής. Μνημόνια και αντιμνημόνια, οι αγορές, οι τράπεζες, το κούρεμα, οι φόροι, τα χαράτσια, η μείωση μισθών και συντάξεων, οι έκτακτες και οι τακτικές εισφορές, και το βασίλειο του στερητικού ..α. Αδιέξοδο, απελπισία, ασυδοσία, ατιμωρησία, ανευθυνότητα, αδιαφορία, ανεργία με Α κεφαλαίο.

Τόση στέρηση ούτε οι λέξεις. Εξαφανίστηκαν!!

Το κενό συμπλήρωσαν, αυταρχικά αρκτικόλεξα και υποπροϊόντα εισαγωγής. Δ.Ν.Τ., Μ.Κ.Ο.,ΤΡΟΪΚΑ, P.S.I., WI.FI., και success story… Η ισοπέδωση!

Πάει λίγος καιρός, πολύ λίγος όμως, που οι λέξεις, οι χαμένες μας και κρυμμένες μας λέξεις, επανέκαμψαν σε εξώστες και πορτοπαράθυρα, ξανά μαζί και αγκαλιά με τις παλιές εξουσίες. Οι φήμες οργιάζουν για ύποπτες περίεργες συναλλαγές [δωρεάν αισθητικές επεμβάσεις και δωρεάν αντιγηραντικές θεραπείες], πάντως οι λέξεις, ώ του θαύματος, επανεμφανίστηκαν αγνώριστες. Αρμενίζει το πλεόνασμα, πρωτογενές το λένε, υπερχειλίζει η αισιοδοξία, η διεθνής αναγνώριση και αξιοπιστία, η παραγωγικότητα, οι μεταρρυθμίσεις, οι επενδύσεις, η ανάπτυξη, η μεγάλη ανάπτυξη που έ έ έ έρχεται!!!

Τα αποκαμωμένα μας χρόνια παρακολουθούν, επιτέλους δύσπιστα, πότε πρόκαμε νάρθη τέτοια αλλαγή; αναρωτιούνται , και στρέφονται στις λέξεις ,τόσα χρόνια συνοδοιπόροι πια, να τους …ανοίξουν τα χαρτιά τους.

Βουβές οι παραδόπιστες λέξεις. Μάσκες.

Μονάχα μια μικροκαμωμένη ξαστερόγλωσση σουσουράδα, τριγυρνάει ανάμεσά τους και τραγουδάει ασταμάτητα. Ο Μάιος μας έρχεται εμπρός βήμα ταχύ, ο Μάιος μας έρχεται…

Μ.Α.Τ.