Το Κυριακάτικο ξύπνημα για τους μαθητές του 4ου Δημοτικού Σπάρτης αυτή τη Κυριακή ήταν πιο εύκολο...Το ξυπνητήρι αυτή τη φορά ηχούσε μελωδικά...τα ρούχα ήταν έτοιμα από το βράδυ, ο σάκος περίμενε στη πόρτα!

Ο δραστήριος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, είχε βάλει τα δυνατά του!

Τα λεωφορεία όλα εκεί στην ώρα τους, μικροί μεγάλοι με ζωγραφισμένα χαμόγελα στο πρόσωπο και τα μέλη του Συλλόγου στη υποδοχή, όλα ήταν έτοιμα...

Η επιβίβαση στα αυτοκίνητα με απόλυτη τάξη, οι μικροί ταξιδιώτες ήταν άψογοι και συνεπέστατοι!

Οι παρέες των παιδιών ήταν κανονισμένες από ημέρες πριν , όπως και των γονιών...και το ταξίδι άρχισε!

Οι πρώτες ματιές των παιδίων έξω από το παράθυρο καθώς το λεωφορείο διάσχιζε τα πρώτα βουνά, έκαναν το κάθε παράθυρο μια ζωγραφιά!

Η χαρά και η προσμονή σαν φτάναμε στην Αθήνα δεν κρυβόταν από τα πρόσωπα μικρών-μεγάλων!

Τελικά όλα καλά...το Γυάλινο Μουσικό Θέατρο όπου ήταν και η παράσταση ήταν πλέον μπροστά μας, και μας έκλεινε το μάτι! Με την βοήθεια του Συλλόγου τακτοποιηθηκαμε όλοι στις θέσεις μας ... το καμπανάκι χτύπησε,τα φώτα χαμήλωσαν, οι καρδιές φτερουγίζαν!

Σκηνικά, κουστούμια,φώτα, μουσικά όργανα, και η γνωστή σε όλους Ευριδίκη , επί σκηνής!

Λίγα λόγια για την παράσταση: "Ακροβάτες της τύχης"

" Δύο νέοι πρίγκιπες ξεκινούν ένα μακρύ ταξίδι για τη σωτηρία της χώρας τους ακολουθώντας αντίθετους δρόμους και ταλαντεύονται ανάμεσα σε μυθικά τέρατα κι ευγενικά ξωτικά, σκοτεινές σκιές και σοφούς γέροντες…

Αναζητούν γύρω τους αυτό που θα τους σώσει για να το βρουν τελικά μέσα τους. Γιατί η σωτηρία δεν είναι αυτό που κρατούν τα χέρια τους, αλλά τα χέρια τους τα ίδια...

Σε μια χώρα μακρινή και τόσο κοντινή, οι ήρωες ξεχωριστοί και μοναδικοί μα πάντα πραγματικοί ακροβατούν ανάμεσα στην τύχη και τη δύναμη της θέλησης... Στις δοκιμασίες της αρετής, του δικαίου, της αγάπης... Στην αναζήτηση της ευτυχίας, της ευημερίας και της αλήθειας...

Ακροβατώντας ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα...

Είμαστε όλοι ακροβάτες! Ακροβάτες της τύχης!"

Στο τέλος της παράστασης ένα ζεστό χειροκρότημα αλλά και χαμόγελα ευτυχίας περίμεναν, ως ανταμοιβή για τους ηθοποιούς και συντελεστές του έργου!

Ο Σύλλογος είχε κανονίσει μια ομαδική φωτογραφία με τους ηθοποιούς, και έτσι όλα τα παιδιά ανέβηκαν στην σκηνή και έδειξαν το καλύτερο τους χαμόγελο.

Η σκηνοθέτης μίλησε με τα παιδιά και τους εξήγησε για το έργο που μόλις είδαν και τους έδωσε την ευκαιρία να την ρωτήσουν ότι ήθελαν...

Οι επόμενες ώρες ήταν ελεύθερες για ξεγνοιασιά, καφέ, φαγητό και βόλτες κάτω από την Ακρόπολη, στο πεζόδρομο του Θησείου, στα παραδοσιακά στενά της Πλάκας αλλά και στο όμορφο Μοναστηράκι!

Το φώς έπεσε, τα φώτα της πόλης άναψαν, αλλά και τα φώτα των λεωφορείων για την επιστροφή! Το τραγούδι από τους μικρούς ταξιδιώτες, παρέσυρε και τους μεγάλους, και έτσι όλοι γίναμε ένα!

Τα φώτα της πόλης μας που άρχισαν να φαίνονται από το δρόμο των Βουτιάνων, έμοιαζαν σαν λαμπιόνια που θύμιζαν Χριστούγεννα!

Άλλη μία εκδρομή του 4ου Δημοτικού είχε στεφθεί με επιτυχία, και αυτό φαινόταν στα χαμόγελα των παιδιών και στα μάτια των γονιών!


Φωτογραφίες-Ρεπορτάζ: Τάκης Κούρος.