«Εκτός απο τους προσωρινούς κατακτητές της γης, που τους τρέμει ο λογισμός, υπήρξε και ο αιώνιος.
Εκτός από αυτούς, που στόχο τους είχαν τις εύφορες πεδιάδες, τις πετρελαιοπηγές και τα σημαντικά θαλάσσια περάσματα, υπήρξε και Εκείνος, που είχε στόχο Του τις ανθρώπινες ψυχές.
Το όνομά Του, «το υπέρ παν όνομα» έγινε σημαία.

Οι φίλοι Του τον αγάπησαν με πάθος και τον ακολούθησαν μέχρι θανάτου και μάλιστα θανάτου μαρτυρικού, με μια υπακοή αξιοθαύμαστη, ενώ οι εχθροί Του δεν μπόρεσαν να κρύψουν τον θαυμασμό τους. «Ουδέποτε ούτως ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος» έλεγαν ο ένας στον άλλον. Ένας μάλιστα από τους νεώτερους αρνητές Του είχε την τόλμη να διακηρύξει: « Ιησού αν εκλείψει το όνομά Σου από την ιστορία είναι σαν να σβήσει ο ήλιος το φώς του, σαν να σαλευθεί η γη από τα θεμέλια της».

Οι ποιητές τον ύμνησαν, τον έψαλαν οι μουσουργοί, οι αρχιτέκτονες του έστησαν μνημεία εκπάγλου ωραιότητος, οι καλλιτέχνες του αφιέρωσαν αριστουργήματα του χρωστήρος τους, οι σοφοί αποκαλύφθηκαν μπροστά στη σοφία Του, οι θεμελιωτές της επιστήμης άντλησαν δύναμη από τη δική Του και οι ισχυροί της γης ευλαβικά τον προσκύνησαν.

Τον είδε με τις πνευματικές του διόπτρες ο υψιπέτης της θεολογίας αετός, ιππέα, επι λευκού ίππου, όστις «εξήλθεν νικών και ίνα νικήση».

Η μακροθυμία Του επιτρέπει και εφέτος τη Γέννησή Του να γιορτάζουμε, Εκείνου την Ευλογία να ζητάμε και από τα δικά Του Πανάγια χέρια την σωτηρία μας να εξαρτάμε.
Αν μέχρι σήμερα δεν τον αγαπάμε όσο πρέπει, ας μας αξιώσει να τον αγαπάμε τουλάχιστον όσο μπορούμε…»

Θερμός Ευχέτης προς τον Σαρκωθέντα Κύριό μας

Ο Μονεμβασίας και Σπάρτης ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ