Μεγάλο το στοίχημα για έναν Μεγάλο συνθέτη
Γράφει η Εύα Νικολοπούλου
ΣΠΑΡΤΗ. Την Τετάρτη 8 Ιουλίου το βράδυ, στο Σαινοπούλειο Αμφιθέατρο πραγματοποιήθηκε συναυλία- αφιέρωμα στο Μίκη Θεοδωράκη από τη Δημοτική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Σπάρτης. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Δήμο Σπάρτης σε συνεργασία με το Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος για να τιμήσει τα 90 χρόνια από τη γέννηση του μεγαλύτερου εν ζωή Έλληνα Συνθέτη.
Στη συναυλία ερμήνευσαν τραγούδια-σταθμούς του λαϊκού έργου του Μίκη Θεοδωράκη όπως τα Όμορφη πόλη, Μαργαρίτα Μαργαρώ, Απρίλη μου, Άσμα Ασμάτων, Γωνιά-γωνιά, Ο Αντώνης, της Δικαιοσύνης Ήλιε, Ένα το χελιδόνι, Όταν σφίγγουν το χέρι, ο Σπύρος Κουτσοβασίλης και η Τζίνα Βελδέκη ενώ την ορχήστρα διεύθυνε ο αρχιμουσικός Σαράντος Κανελλάκος.
Τη συναυλία, που είχε ελεύθερη είσοδο, παρακολούθησε πολύς κόσμος που καταχειροκρότησε τον αδιαμφισβήτητα σπουδαίο ερμηνευτή Σ. Κουτσοβασίλη. Κατά τα λοιπά, η προσπάθεια από πλευράς διοργανωτών και εκτελεστών ήταν καλή και εκτιμητέα όμως ο πήχης μάλλον παρα-υψώθηκε φέτος...
Ο Μίκης Θεοδωράκης έχει παράξει μεγαλειώδες μουσικό έργο με συνθέσεις υπερ-μελωδικές και με στίχους εμπνευσμένους από το λαό, τη ζωή, τα έργα και τους αγώνες του. Η απόδοση του δυναμισμού της μουσικής του αποτελεί στοίχημα μεγάλο και δύσκολο. Η μεταφορά του έργου του Μίκη που παρακολουθήσαμε, από την περιγραφή του βιογραφικού του έως την ερμηνεία των έργων του και την ηχητική κάλυψη της βραδιάς, κυνηγούσε με αγωνία το πάθος που διακρίνει πάντοτε το Μίκη. Κι ενώ το κοινό χειροκροτούσε και συνόδευε τον Σ. Κουτσοβασίλη όταν τραγουδούσε «Κι όταν σφίγγουν το χέρι…», η μπάντα κρατούσε το ρυθμό και τον παλμό σε επίπεδο πολιτισμικής αναφοράς.
Δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει τη δυσκολία του εγχειρήματος, την καλή πρόθεση των συμμετεχόντων και το γεγονός πως, μολαταύτα, στη σημερινή δύσκολη συγκυρία, μας δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε δωρεάν μια συναυλία με σπουδαία τραγούδια ενός σπουδαίου Μουσικού.