ΣΠΑΡΤΗ. Αρκετοί συμμετείχαν. Πολλοί το παρακολούθησαν. Λίγοι το αγνοούσαν. Κάποιοι το υπονόμευσαν.
Ένας θεσμός, που έχει την προσδοκία που γεννά μοιραία η υστέρηση του τόπου.
Η Σπάρτη δεν έχει ούτε στον χάρτη ούτε και στη συνείδηση του κόσμου τη θέση που της αναλογεί. Σήμερα, με την διαχρονική υστέρηση και την παρατεταμένη απώλεια δυνάμεων, η Σπάρτη είναι μια πόλη φτωχός συγγενής.
Πέρα από τις όποιες προσπάθειες γίνονται από θεσμικούς φορείς και αρχές για να γίνει ανάταξη της πόλης και αναδιάταξη δυνάμεων υπάρχουν και οι προσπάθειες των πολιτών. Αυτές συχνά έχουν καλύτερα αποτελέσματα και ευρηματικότητα που δίνει λύσεις. Ωστόσο απο τους έχοντες την εξουσία και απ’ όσους περιφέρονται ασφυκτικά γύρω από αυτήν, αυτές οι παρεμβάσεις των πολιτών εκλαμβάνονται ως απειλή και όχι ως ευκαιρία.
Το ίδιο συνέβη με το «Φεστιβάλ. Σπάρτη παγκόσμια πόλη». Αρχικά όλοι το υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. Πέτυχε. Έβαλε τις βάσεις ακριβώς την στιγμή που θεσμοί του τόπου γύρισαν την πλάτη και όχι μόνον απομακρύνθηκαν αλλά και αντιτάχθηκαν.
Ισως αυτό να είναι μεν ένα κλυδωνισμός αλλά συνάμα να αποτελέσει την ευκαιρία για να ανοίξει ελεύθερα φτερά και να κατευθυνθεί σε πιο καθαρό αέρα.
Το «Φεστιβάλ. Σπάρτη παγκόσμια πόλη», θα ξαναγίνει, ελεύθερο, δημιουργικό, ανεξάρτητο, αυθεντικό και επίκαιρο.