ΣΠΑΡΤΗ. Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία στη Σπάρτη. Απρόσμενη συμμετοχή και παλμός. Ηχηρές απουσίες προβληματίζουν. Συνθήματα κατά των πολιτικών αλλά και όσων προδίδουν την Πατρίδα… Έντονα σχόλια κατά όσων παρακολουθούσαν από τα καφενεία και δεν συγκινήθηκαν ούτε καν στον Εθνικό Ύμνο...

Η καρδιά κάθε πολίτη ανήκει κάπου. Άλλη καρδιά αγαπά το γαλάζιο άλλη το κόκκινο... Όλοι έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης. Κρίνονται για τις επιλογές τους…
Όμως ο πρώτος πολίτης της πόλης μπορεί και πρέπει να είναι πάνω από τα χρώματα και τα κόμματα. Πάνω γιατί είναι εκλογή του λαού. Πάνω σημαίνει ότι είναι πάντα παρών εκεί που ο λαός της πόλης του εκφράζεται και διαδηλώνει… Ένας λαός που πρώτος αυτός στάθηκε πάνω από τα κόμματα και εξέλεξε τον συγκεκριμένο, ως πρώτο πολίτη με 60%, την ώρα που εκείνος διαδήλωνε και δήλωνε δημόσια που ανήκει...

Στις εκλογές νέρωσε πολύ το κρασί του. Τότε υπερέβη ακόμα και τα εσκαμμένα… Τουλάχιστον σήμερα αν δεν μπορεί να ανταποδώσει τα ίσα, τουλάχιστον ας μην προκαλεί το λαό.
Ας απουσιάζει παντελώς όπου δεν μπορεί να σταθεί επάξια.
Ας σιωπά όταν δεν μπορεί να υπερβεί τις δεσμεύσεις του.
Το «κόκκινο» κρασί του δεν μπορεί να το πίνει ανέρωτο με δεξιές παρέες.
Εκθέτει ανεπανόρθωτα τους «γαλάζιους» συνεργάτες του που τον τιμούν με τη φιλία, τη συνεργασία και την υπομονή τους… Tην ανοχή τους την μετέτρεψε σε ενοχή...
Τους προσβάλει, τους πληγώνει, τους καταστρέφει…
Ομοίως κινδυνεύει η πόλη.