Παρουσιάζουμε τα βασικότερα σημεία της εισήγηση της Αντιπεριφερειάρχου Ντίας Τζανετέα στη διαβούλευση για το «καλάθι προϊόντων» της Περιφέρειας Πελοποννήσου.


Η κ Τζανετέα περιέγραψε τις σημερινές συνθήκες σε Κόσμο, Ευρώπη κι Ελλάδα κι επικεντρώθηκε στους πολιτικούς στόχους που πρέπει να τεθούν στην Πελοπόννησο.
Συγκεκριμένα ανέφερε:

«Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ πιο συνοπτικά, να καταθέσω κάποιες σκέψεις-προτάσεις σχετικές με το θέμα μας που είναι το «Καλάθι των προϊόντων της περιφέρειας Πελοποννήσου».

[…] Την Παρασκευή 4/2/2011 είδε το φως της δημοσιότητας μια ανακοίνωση του FAO, του οργανισμού τροφίμων του ΟΗΕ, με την οποία ο οργανισμός εκφράζει την ανησυχία του για την πρωτοφανή άνοδο του δείκτη τροφίμων.
(Ο δείκτης τροφίμων είναι ένα καλάθι με προϊόντα απαραίτητα για την διατροφή του ανθρώπου).

[…] Είναι φανερό ότι τα επόμενα χρόνια τα γεωργικά προίόντα – τα τρόφιμα και κατ’ επέκταση η επισιτιστική επάρκεια θα βρεθούν στο επίκεντρο της οικονομικής δραστηριότητας.

[…] Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε εξέλιξη ο επαναπροσδιορισμός της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής.
Παρά τις μαραθώνιες συζητήσεις και διαβουλεύσεις δεν έχουν αποσαφηνισθεί
α) το ύψος του προϋπολογισμού που θα διατίθεται στον αγροτικό χώρο,
β) το σύστημα κατανομής των ενισχύσεων στους δικαιούχους και
γ) τα κριτήρια ανάδειξης των δικαιούχων.

Εκείνο που διαφαίνεται είναι ο περιορισμός των πόρων και η ανακατανομή μεταξύ των κρατών μελών, μια προοπτική που κρύβει κινδύνους για τους Έλληνες παραγωγούς.
Υπάρχει κίνδυνος να μειωθούν οι άμεσες ενισχύσεις που αποτελούν σημαντικό ποσοστό στο αγροτικό εισόδημα .

Μια προοπτική που αναδεικνύει την αναγκαιότητα, οι παραγωγοί μας να πατήσουν στα δικά τους πόδια, και να «χτυπήσουν» την αγορά, προκειμένου να αποσπάσουν μερίδιο που θα τους επιτρέψει να έχουν ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης.


[…] Για τις καθυστερήσεις και τις αγκυλώσεις του αγροτικού τομέα της χώρας μας έχουν γραφτεί πολλά. Πολλές φορές υπερβολικά. Όλοι όμως συμφωνούν στις παρακάτω διαπιστώσεις.
Η ελληνική γεωργία επί σειρά ετών κινήθηκε στον αστερισμό των κοινοτικών ενισχύσεων.
Δεν σχεδιάστηκε και δεν εφαρμόστηκε μια ολοκληρωμένη Εθνική στρατηγική. Κάποιες προσπάθειες που έγιναν ήταν άτολμες και αποσπασματικές.

Εθνικός στόχος όσων κατείχαν τις θέσεις ευθύνης ήταν πάντα «η διασφάλιση των πόρων», δηλαδή η διασφάλιση των χρηματικών εισροών δηλ των επιδοτήσεων .
Διότι εκεί υπήρχε και το κόστος .
Η φροντίδα για το μέλλον, για το χτίσιμο θέσεων και δομών που θα διασφάλιζαν την ανάπτυξη της ντόπιας παραγωγής και την τοποθέτηση της στην αγορά αποτελούσε δευτερεύουσα επιλογή, χωρίς άμεσο πολιτικό κόστος.

3.3 Τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν μια σειρά δείκτες του πρωτογενή τομέα τα τελευταία χρόνια είναι συντριπτικά.
- έχουμε μείωση του όγκου παραγωγής αγροτικών προϊόντων
- έχουμε μείωση της αξίας της παραγωγής
- έχουμε επιδείνωση του εμπορικού αγροτικού ισοζυγίου
( πλησιάζει τα 2,5 δις )
- έχουμε μείωση του αγροτικού εισοδήματος.


[…] Επιτρέψτε μου εν συντομία να παρουσιάσω ορισμένα στοιχεία, τα οποία σκιαγραφούν σε αδρές γραμμές την αγροτική εικόνα της Περιφέρειας.
- Ο αγροτικός τομέας συμβάλλει στο ΑΕΠ της Περιφέρειας κατά 17%
- Στη Πελοπόννησο παράγονται το 50% των εσπεριδοειδών της χώρας, το 26% της εγχώριας παραγωγής ελαιολάδου, το 14% της εγχώριας πατάτας, το 6,5% του γάλακτος , το 6% του κρέατος, και το 10% των μαλακών τυριών
- Ο αγροτικός πληθυσμός είναι περίπου σταθερός, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των νεοεισερχόμενων στη γεωργία

[...] Τα παραπάνω είναι στεγνά νούμερα, είναι όμως απαραίτητο να συγκρατήσουμε, ότι πίσω απ’ αυτά , πίσω από τα νούμερα, υπάρχουν, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα
- αξιόλογα, επώνυμα και πιστοποιημένα προϊόντα
- σημαντικές, δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις
μα πάνω απ’ όλα υπάρχουν
- άνθρωποι με θέληση ,τεχνογνωσία και μεράκι
- άνθρωποι με όνειρα και ελπίδες για μια καλύτερη οικογενειακή και ατομική ζωή.

[…] Θεωρώ ότι έχουμε υποχρέωση και καθήκον απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, απέναντι στις τοπικές κοινωνίες που μας εμπιστεύθηκαν, να μην προδώσουμε τις ελπίδες τους.
Ελπίδες που στηρίζονται σε αυτό που παράγουν.

Γιατί πραγματικά πιστέψτε με, μια απλή παρουσίαση του αγροτικού χάρτη – του χάρτη τροφίμων της Πελοποννήσου θα μαγέψει και τον πιο απαιτητικό καταναλωτή.
Σ’ αυτό τον αγροτικό χάρτη θα συναντήσει κανείς :
- την χρυσοκίτρινη σουλτανίνα της Κορινθίας,
- τα εύχυμα εσπεριδοειδή της Αργολίδας,
- τα ιδιαίτερα κηπευτικά της Τσακωνιάς και τα κάστανα του Πάρνωνα,
- τα αρωματικά ελαιόλαδα της Λακωνίας,
- τις επιτραπέζιες ελιές της Καλαμάτας και τα περιζήτητα σύκα της.
Προϊόντα που δένουν απόλυτα με τα ονομαστά κρασιά που έχουν δημιουργήσει άνθρωποι δικοί μας, άνθρωποι της Πελοποννήσου με ιδιαίτερο γούστο και ευαισθησίες.

‘Όλα τα παραπάνω και μαζί με πολλά άλλα, που δεν ανέφερα, αποτελούν την διατροφική πρόταση της Πελοποννήσου.
Μπορούν να αποτελέσουν τον σκληρό πυρήνα αυτού που ονομάζουμε Καλάθι της Περιφέρειας Πελοποννήσου.


[…] Αντιλαμβάνομαι το καλάθι όχι ΜΟΝΟ ως μια σύνθεση προϊόντων, αλλά ως μία σύνθεση πολιτικών που θα εφαρμόζονται σε όλα τα στάδια, για την ανασυγκρότηση της γεωργίας και της υπαίθρου της Περιφέρειας .


Η σύνθεση αυτή θα πρέπει είναι καθημερινή και διαρκής,
θα πρέπει να είναι καρπός μιας δύσκολής και μακροχρόνιας προσπάθειας.

Στις πολιτικές που θα πρέπει να ενεργοποιηθούν και να συντεθούν σίγουρα θα πρέπει να περιλαμβάνονται και οι παρακάτω.

1. Πολιτική εκπαίδευσης του ανθρώπινου δυναμικού.
2. Πολιτική τόνωσης των δημοσίων επενδύσεων.
3. Πολιτική τόνωσης των ιδιωτικών επενδύσεων.
4. Πολιτικές διαχείρισης φυσικών πόρων
5. Πολιτικές ενθάρρυνσης της συλλογικής δραστηριότητας.
6. Πολιτικές προώθησης στην αγορά.


[…] Η διεθνής εμπειρία έχει να μας διδάξει πάρα πολλά πράγματα.

Τις πολιτικές αυτές είναι αδύνατον να τις χαράξουν και να τις επεξεργασθούν οι παραγωγοί από μόνοι τους.
Χρειάζονται άνθρωποι που να γνωρίζουν τις αγορές και πόροι, χρήματα.

Εμείς ως Περιφερειακή αρχή θα καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια στο μέτρο των δυνάμεων μας.

Καλούμε και τον Υπουργό να ρίξει το βάρος του και να εστιάσει στην περαιτέρω στήριξη και χρηματοδότηση των πολιτικών προώθησης των γεωργικών προϊόντων.


[…] Πιστεύω ότι αν η συλλογική προσπάθεια έχει συνέχεια, συνέπεια και διάρκεια, στη βάση όλων των πολιτικών που προανέφερα, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η ανασυγκρότηση και η ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας στη Περιφέρεια μας.»