Ενδιαφέρουσες είναι επισημάνσεις άρθρου της Φεβρωνίας Πατριανάκου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Πελοπόννησος της Κυριακής στις 10/1/16. Υπογραμμίζουμε τα κύρια σημεία του:


[…] Η Νέα Δημοκρατία, το μακροβιότερο και ισχυρότερο κόμμα της μεταπολίτευσης, μετά την εκλογική ήττα του 2009, επιδεικνύοντας ισχυρά αντανακλαστικά πολιτικής προσαρμογής, μετέτρεψε την εκλογή του Προέδρου της, σε υπόθεση οποιουδήποτε πολίτη επιθυμεί να συμμετέχει στα κοινά και μετέρχεται των ιδεολογικών της Αρχών. Στην πράξη, παρά την δύσκολη οικονομικό-πολιτική συγκυρία, η νέα διαδικασία λειτούργησε, ενισχύοντας την παράταξη, η οποία μόλις σε 2&1/2 χρόνια επανήλθε στην κυβέρνηση, δικαιώνοντας τη ρήση του ιδρυτή της ότι «η ανανέωση ηγεσίας όταν γίνεται στον κατάλληλο χρόνο και με τον κατάλληλο τρόπο, ενδυναμώνει το κόμμα με τις καινούργιες ελπίδες που δημιουργεί».
[…] Η ΝΔ λειτούργησε ως σταθεροποιητικός πυλώνας της Δημοκρατίας γιατί πάντα είχε σαφή ιδεολογία, σταθερό προσανατολισμό στα θεμελιώδη ζητήματα του έθνους, του λαού και της δημοκρατίας, αλλά και υψηλό αίσθημα ευθύνης, συνδυασμένο με συνεχή ανοίγματα στην κοινωνία των πολιτών. Στην πορεία όμως απεδείχθη ότι η δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία του κόμματος παρουσίαζε σοβαρότατες δυσλειτουργίες, εξ αιτίας κυρίως της ανασφάλειας των κλειστών ηγετικών ομάδων, με αποτέλεσμα την αποκοπή από το διαρκώς εξελισσόμενο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.
[…] Ο Πρόεδρος (που θα προκύψει στις 10 Ιανουαρίου), θα πρέπει να σπάσει στεγανά, ομάδες, συμφέροντα, εκλεκτικές συγγένειες και να ξανακάνει τη ΝΔ ένα σύγχρονο δημοκρατικά οργανωμένο κόμμα, με αξιοκρατική ανέλιξη και αρμονία εκπροσώπησης ηλικιών, φύλων, πολιτικών τάσεων και κοινωνικών ομάδων. Δεν θα πρέπει να υποκύψει στον πειρασμό της «αυλής» και βασική του αρχή θα πρέπει να είναι η παραδοχή, ότι ο σχεδιασμός του επιβάλλεται να θεμελιώνεται, όχι στο πρόσκαιρο, αλλά σε βάθος χρόνου.