Το πάθος για προβολή «σκοτώνει»: Βαρουφάκης, Κασσελάκης, Καρυστιανού…

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς/news247.gr

Οι άνθρωποι έχουν-έχουμε- πάθη. Αλλά ένα πάθος είναι ιδιαίτερο: η προβολή, η δημοσιότητα, η επίδειξη, το «να βγω να τα πω».

Κι αν για τους «κοινούς» ανθρώπους αυτό είναι μικρό αμάρτημα χωρίς συνέπειες (όχι πάντα, είδατε τι έπαθε ο αγροτοσυνδικαλιστής Ανεστίδης με τόσες κάμερες και μικρόφωνα να τον σημαδεύουν), για τους επαγγελματίες του είδους τα πράγματα διαφέρουν. Πολιτικοί, ινφλουένσερς, εκπομπάρχες, ψώνια του Διαδικτύου «τρελαίνονται» με τη δημοσιότητα και δεν μπορούν να ζήσουν ούτε μια μέρα χωρίς κάποιου είδους προβολή.

Αλλά η στήλη αυτή είναι πολιτική, με το φαινόμενο αυτό στην πολιτική θα ασχοληθούμε.

Θέλω να πω εξαρχής ότι δεν είναι μόνο σημερινό ούτε των τελευταίων χρόνων. Πάντα υπήρχε. Θυμάμαι πολιτικούς που παρακαλούσαν για έστω ένα μικρό «παραπολιτικό» στις εφημερίδες, αρκεί να είχε το όνομά τους μέσα. Κι αν δεν τους το βάζαμε, τηλεφωνούσαν σε αρχισυντάκτες και διευθυντές. Θυμάμαι και ελάχιστους πολιτικούς , σοβαρούς και αξιόλογους, που δεν επιζητούσαν αυτό. Σου έλεγαν κάτι και δεν ήθελαν δημοσιότητα. «Απλώς να το ξέρεις και να το αξιοποιήσεις στο ρεπορτάζ ή στην ανάλυσή σου», έλεγαν. Εννοείται ότι αυτούς εκτιμούσαμε- η αφεντιά μου σίγουρα- περισσότερο. Κλείνει εδώ αυτή η παρένθεση.

Όσα θα ακολουθήσουν γράφονται με αφορμή τον ορυμαγδό για την Μαρία Καρυστιανού, την ενασχόλησή της με την πολιτική (που στην αρχή διέψευδε μετά βδελυγμίας), το κόμμα της (που «δεν ξέρει»-μας λέει- ποιόν θα έχει αρχηγό, «η κοινωνία θα αποφασίσει», δηλαδή σκέτη κοροϊδία) και όλα τα συμπαραρομαρτούντα.

Όμως, πρέπει να είμαστε δίκαιοι. Η Καρυστιανού δεν είναι η πρώτη διδάξασα. Πριν από αυτήν, πολλοί άλλοι και με διάφορες αφορμές «τρελάθηκαν» με τη δημοσιότητα, είπαν και έκαναν διάφορα και δεν είχαν καλό τέλος.

Ανακαλώ πρόχειρα στη μνήμη του τέσσερα παραδείγματα μόνο της τελευταίας δεκαετίας.

Πρώτο παράδειγμα, Γιάνης Βαρουφάκης. Ο σταρ του πρώτου εξαμήνου του 2015, με ηθικό αυτουργό τον Αλέξη Τσίπρα, που του ανέθεσε κρίσιμο πολιτικό πόστο (έχει κάνει ήδη την αυτοκριτική του). Έκανε τα πάντα για να τραβάει πάνω του τις κάμερες, τις φωτογραφικές μηχανές και τα μικρόφωνα. Από τους τσαμπουκάδες στο «Γιούρογκρουπ» μέχρι το «παράλληλο νόμισμα» κ.α. Όμως, τη χαριστική βολή έδωσε η περίφημη φωτογράφιση για γαλλικό περιοδικό Paris Match, που προκάλεσε σοκ στην κυβέρνηση και στο κόμμα του και απέχθεια στην κοινή γνώμη.

Μια ενέργεια που και ο ίδιος απαρνήθηκε εκ των υστέρων. Αλλά το κακό είχε γίνει. Ο Βαρουφάκης, υπουργός χρεοκοπημένης χώρας, ήταν έτοιμος να συντρίψει το ευρωπαϊκό οικονομικό σύστημα. Την κατάληξη την ξέρουμε.

Δεύτερο παράδειγμα, Στέφανος Κασσελάκης . Ήταν ο σταρ του 2024. Νέος, ευειδής, εξ Αμερικής, άσχετος με τα ελληνικά πράγματα και, κυρίως, ουδεμία σχέση έχων με την Αριστερά. «Τρελάθηκε» κι αυτός με τη δημοσιότητα και την προβολή. Είχε μόνιμο στασίδι σε πρωϊνάδικα και μεσημεριανάδικα. Προσκάλεσε στο νεοαγορασμένο σπίτι του στο Κολωνάκι τις κάμερες, για να το επιδείξει και να μας πει ότι θα εκπαιδεύσει το σκυλάκι του να κινείται μόνο προς τα…αριστερά!

Ο Κασσελάκης ετοιμαζόταν για πρωθυπουργός. Την κατάληξη την ξέρουμε. Αυτό που δεν ξέρουμε σήμερα είναι αν κι αυτός ψάχνει «να τρουπώσει» στο «κόμμα της Μαρίας», όπως και ο Φαραντούρης, ο οποίος, τελικά, έφαγε πόρτα.

Τρίτο παράδειγμα, Ανδρέας Λοβέρδος. Αφού περιπλανήθηκε εδώ κι εκεί, έφτιαξε κομματίδιο και ατύχησε, τον έχρισαν υποψήφιο αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ, αλλά πάτωσε. Μέσα στην αφάνεια του σκέφθηκε να πει ότι θα… έδερνε τον Τσίπρα μέσα στη Βουλή! Το είπε για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Άρεσε, προφανώς, στον Μητσοτάκη και πήρε τον Λοβέρδο από τα αζήτητα στη ΝΔ. Τον Λοβέρδο που είχε φτιάξει αφίσα με το σύνθημα «για πάντα ΠΑΣΟΚ». Και τώρα- ποιός ξέρει;- μπορεί να παίζει κιθάρα και να τραγουδάει μαζί με τον «αδελφό» του Άδωνι «και α και ου και ΔΑΠ νουδουφουκού»!

Τέταρτο παράδειγμα, των ημερών, Μαρία Καρυστιανού. Ηγερία του «κινήματος των Τεμπών». Ιερός σκοπός η τιμωρία όσων ευθύνονται για την τραγωδία. Όμως, σιγά σιγά στην ιερότητα του σκοπού άρχισε να υπεισέρχεται το πάθος για δημοσιότητα και προβολή και μετά οι σκέψεις για την πολιτική και το κόμμα. Τη δημιουργία του οποίου η ίδια διέψευδε κατηγορηματικά. Αλλά μετά ήρθε, έρχεται. Μαζί με τη «γερόντισσα» και τον «αρχάγγελο», που δεν τα είπε μόνο ο παραλίγο σύμβουλός της Καραχάλιος, η ίδια τα επιβεβαίωσε. Στην τηλεόραση τα είπε. Και τώρα ήρθε και η φωτογράφιση για το εξώφυλλο κυπριακού περιοδικού.

Καλορίζικη. Η πολιτική τα έχει αυτά. Και κόμμα να φτιάξει και το παλιό σύστημα «να γκρεμίσει». Αλλά θα κρίνεται μόνο ως πολιτικός πλέον. Θα ερμηνεύουμε πολιτικά ό,τι λέει. Και το «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» και τα περί «γερόντισσας» και «αρχαγγέλου», που η ίδια επιβεβαίωσε. Και, φυσικά, θα κρίνουμε αυτούς που τη συμβουλεύουν και έχει δίπλα της, πρώην δεξιούς, διαχρονικά ακροδεξιούς, θρησκόληπτους, ψεκασμένους και, πρωτίστως, διαφόρους που βλέπουν την ευκαιρία να βγουν από την αφάνειά τους, βγουν βουλευτές, να «τρουπώσουν», βρε αδερφέ.

Το πάθος για προβολή και δημοσιότητα και όλα όσα ακολουθούν το αποτυπώνει πολύ καλά αυτό που έχει πει η τραγουδίστρια Μαντόνα: «Δεν θα είμαι ευχαριστημένη μέχρι να γίνω τόσο διάσημη όσο ο Θεός»…

Υστερόγραφο: Για να μη φανεί ότι αφήνω απέξω το δικό μου σινάφι, το δημοσιογραφικό, ας πω και αυτά. Υπάρχουν δημοσιογράφοι που σταδιοδρόμησαν στα δεξιά, πέρασαν στα αριστερά, ύμνησαν τον Κασσελάκη και τώρα είδαν το «φως της Μαρίας». Υπάρχουν και άλλοι, πούροι αριστεροί, που «σκότωναν άνθρωπο» αν έλεγε κάτι επικριτικό για τον Τσίπρα, μετά πήραν στην πλάτη τους τον Κασσελάκη, τώρα «σκοτώνουν» τον Τσίπρα και λοξοκοιτάζουν προς την Καρυστιανού. Ο θεός να μας φυλάει…