Εμφατικά τα μηνύματα του Ουγγρικού λαού μέσω της συμμετοχής στις εκλογές

Γράφει η Αντωνία Μπούζα

Μέσα στην παραζάλη των πολέμων Ουκρανίας και Ιράν και των διεθνών επιπτώσεών τους, διεξήχθησαν οι εκλογές στην Ουγγαρία, όπου μία Κυβέρνηση που κυβερνούσε εν είδει καθεστώτος επί 16 χρόνια μετά την πρωτοφανή συμμετοχή των πολιτών ( 79.5%) στις κάλπες, υπέστη συντριπτική ήττα.

Φαίνεται πως οι άσχημες καταστάσεις που βιώνουν κάποιοι λαοί στις Χώρες τους από αυταρχικά και μη δημοκρατικά επί της ουσίας καθεστώτα τους οδηγούν στο να απορρίπτουν δυναμικά πρακτικές ανελευθερίας και χειραγώγησης, που γίνονται κεκαλυμμένα και πάντα με το μανδύα της Δημοκρατίας, κάτι που είναι της μόδας τελευταία από όσους θεωρούν πως πρέπει να κυβερνούν εσαεί.

Τομείς όπως η υγεία, η οικονομία, η δικαιοσύνη και η ενδημική διαφθορά, αποτέλεσαν τη θρυαλλίδα για την πολιτική ανατροπή και το τέλος της εποχής Όρμπαν στην Ουγγαρία.

Επειδή στην πατρίδα μας πολλά προβλήματα είναι παρόμοια με τη Χώρα αυτή, όπως πχ στην υγεία, τη δικαιοσύνη και κυρίως στην οικονομία όπου η Ελλάδα καίτοι έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ ( 256 δις ) σε σχέση με την Ουγγαρία ( 223δις ), υστερεί στο κατά κεφαλήν εισόδημα (44.327 έναντι 49.552 της Ουγγαρίας), έχει μεγαλύτερη ανεργία, χαμηλότερους μισθούς, υψηλότερο πληθωρισμό, υψηλότερο κόστος ζωής, μεγαλύτερη ακρίβεια και μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, φαντάζει πιο ισχυρή η νίκη του Μαγιάρ έναντι του Όρμπαν , διότι οι πολίτες αψήφησαν την προπαγάνδα περί ισχυρής οικονομίας.

Ειδικότερα ενώ την προεκλογική περίοδο στην Ουγγαρία, επιχειρήθηκε να καλλιεργηθεί ο φόβος για την αλλαγή, με συνθήματα για την ανάγκη ασφάλειας και σταθερότητας, τελικά ο λαός έδειξε πως δεν αντέχει άλλο την καταπίεση και τη διαφθορά. Οι ανεξάρτητες Αρχές ήσαν υπό τον έλεγχο της απελθούσας Κυβέρνησης, ενώ η ενημέρωση κινείτο μονοπωλιακά υπέρ του πολύχρονου καθεστώτος.

Μάλιστα παρά τον τεράστιο μηχανισμό προπαγάνδας μέσω του ιδρύματος KESMA και υποστηρικτών του, που είχαν υπό την εποπτεία τους πάνω από 500 ΜΜΕ , καθώς και τα κρατικά ΜΜΕ , οι πολίτες έκλεισαν τα αυτιά τους και επέλεξαν να τολμήσουν την αλλαγή για καλύτερες ημέρες.

Μένει φυσικά στο μέλλον να φανεί αν έπραξαν σωστά.

Ότι και να συμβεί όμως, δεν έμειναν απαθείς στη διολίσθηση προς τα κάτω της ζωής τους και τόλμησαν την αλλαγή. Η καθοριστική κίνηση μέσα σε μία Δημοκρατία, δεν είναι οι διαμαρτυρίες του καναπέ ή του διαδικτύου, αλλά η συμμετοχή στις εκλογές .

Μάλιστα η συμμετοχή του 79,5 % του Ουγγρικού λαού, σε σχέση με τη συμμετοχή μόλις του 52,83% των Ελλήνων στις αντίστοιχες εκλογές του Ιουνίου 2023, φανερώνει τη διαφορά νοοτροπίας, ενδιαφέροντος για το μέλλον και κινητοποίησης του εκλογικού σώματος.

Ως παράδειγμα προς αποφυγήν αναφέρω την περίπτωση της εκλογικής συμμετοχής στις Περιφερειακές εκλογές του 2023 στην Πελοπόννησο, όπου σοκαριστικά απείχε το 66,12% !!! Έχει γίνει άραγε αντιληπτό με τι ποσοστό διοικείται στα περιφερειακά πράγματα, σήμερα ο τόπος μας και λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν το μέλλον μας;

Η συμμετοχή βοηθάει την ίδια μας τη ζωή και την καθημερινότητά μας.

Όταν σε μία Χώρα όπως η Ουγγαρία, η οποία οικονομικά είναι σε καλύτερη θέση από την Ελλάδα, όντας κατά 15 με 16% φθηνότερη και ένας μέσος μισθός για αξιοπρεπή διαβίωση στην Ουγγαρία καλύπτει τις 36 ημέρες , ενώ στην Ελλάδα καλύπτει μόλις τις 24 ημέρες, η έμφαση για την ανάγκη αλλαγής, δόθηκε εξαιτίας της αγανάκτησης από τη μεγάλη διαφθορά της 16ετούς Κυβέρνησης Όρμπαν και της αναγκαιότητας ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.

Κατόπιν όλων αυτών καταλαβαίνουμε πως πρέπει οι λαοί να θέτουν τις προτεραιότητες και τα διακυβεύματά τους, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, διότι από την κρίση τους εξαρτάται το μέλλον τους.