Το αξόδευτο απόθεμα της ήπιας ισχύος
Γράφει ο Αλέξης Παπαχελάς/kathimerini.gr
Η Ελλάδα διαθέτει ένα απίστευτο απόθεμα «ήπιας ισχύος». Φάνηκε με τον πιο καθαρό τρόπο με την ομιλία Ρούμπιο. Είτε διαφωνεί είτε συμφωνεί κανείς με το πώς προσάρμοσε το δικό του αφήγημα στο σκηνικό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν μία ακόμη απόδειξη του πόσο ισχυρό είναι το «brand» Ελλάδα. Είναι μάλιστα τόσο ισχυρό, που επιβιώνει και σαγηνεύει χωρίς να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο για αυτό… Η «ήπια ισχύς» μας βασίζεται σε ένα μοναδικό συνδυασμό, που συμπεριλαμβάνει τη γένεση της δημοκρατίας και την κλασική παιδεία, την ομορφιά του ελληνικού τοπίου, τη δική μας εκδοχή της μεσογειακής δίαιτας, τον ιδιαίτερο και χαλαρό χαρακτήρα της ελληνικής φιλοξενίας.
Η Ελλάδα έχει το μεγάλο ατού της άμεσης αναγνωρισιμότητας. Από την Αμερική μέχρι την Ινδία και την Κίνα, η πλειονότητα των πολιτών τους έχει ακούσει ή ξέρει κάτι για τη χώρα μας. Δεν είναι πολλές οι μικρές χώρες που έχουν αυτό το πλεονέκτημα.
Βρισκόμαστε σε μια μοναδική στιγμή και το brand Ελλάδα, είτε λόγω τουρισμού είτε λόγω κρίσης της Δημοκρατίας παγκοσμίως και επιτυχούς εξόδου από την οικονομική κρίση, είναι πολύ επίκαιρο.
Εχουμε καταφέρει τα τελευταία χρόνια να ξαναγίνουμε «μόδα», ένας κορυφαίος τουριστικός προορισμός. Είναι ένα επίτευγμα που οφείλεται κυρίως στον ελληνικό ιδιωτικό τομέα, που άντεξε την οικονομική κρίση και έκανε άλματα στους τομείς της φιλοξενίας και της εστίασης. Αν όμως συγκρίνουμε το πώς έχει αξιοποιήσει η Ιταλία το δικό της brand, αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε πολύ πίσω, από το κρασί και το φαγητό έως τον πολιτισμό. Το ελληνικό κράτος δεν έχει ποτέ καταφέρει κάτι που να αντέχει στον χρόνο και να αφήνει αποτύπωμα σε αυτόν τον τομέα. Οι πολιτικοί μας είναι, άλλωστε, προσηλωμένοι στο πώς θα ξοδέψουν κονδύλια διαφήμισης για τη δική τους προβολή, όχι της χώρας. Σημαντικές πρωτοβουλίες του παρελθόντος για να δημιουργηθούν παντού Κέντρα Ελληνικού Πολιτισμού ναυάγησαν και η δημόσια διπλωματία της χώρας είναι αφημένη στην τύχη της. Οταν επιβάλλεται μια συλλογική προσπάθεια προβολής, ο ιδιωτικός τομέας πάσχει από τα γνωστά ελληνικά σύνδρομα, ο καθένας θέλει να κάνει το δικό του και περιμένει κρατικές επιδοτήσεις.
Κάποια στιγμή πρέπει τα καλύτερα ελληνικά μυαλά στη διαφήμιση, στον πολιτισμό, στον τουρισμό, στο κρασί και στα τρόφιμα να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να φτιάξουν ένα σχέδιο για τα επόμενα δέκα χρόνια. Βρισκόμαστε σε μια μοναδική στιγμή και το brand Ελλάδα, είτε λόγω τουρισμού είτε λόγω κρίσης της Δημοκρατίας παγκοσμίως και επιτυχούς εξόδου από την οικονομική κρίση, είναι πολύ επίκαιρο. Υποχρέωσή μας να το κτίσουμε έξω σε στέρεες βάσεις, γιατί μέσα από την «ήπια ισχύ» περνάει και η προβολή των ελληνικών θέσεων σε θέματα που αφορούν τη «σκληρή ισχύ». Και εντός, να φροντίσουμε το brand να μην αφορά μόνο την Ιστορία μας και την καλοπέραση, αλλά και σύγχρονες επιτυχίες στην έρευνα, στην τεχνολογία, στην παραγωγή.