Εορτολόγιο 7 Μαΐου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Κοδράτος ο εν Νικομηδεία, Οσιος Νείλος ο εκ Ρωσίας και Αλέξιος (Toth) ο υπερασπιστής της Ορθοδοξίας

Μάρτυς Κοδράτος ο εν Νικομηδεία

Εζησε τον 3ο αι., η δράση του κορυφώθηκε κατά τους μεγάλους διωγμούς των αυτοκρατόρων Δεκίου και Βαλεριανού και χαρακτηρίζεται από την αρχοντιά του και την αυτοθυσία του. Καταγόταν από τη Νικομήδεια και ανήκε στην ανώτερη κοινωνική τάξη, ήταν δηλαδή άνθρωπος με μεγάλη οικονομική επιφάνεια και επιρροή. Αντί όμως να χρησιμοποιήσει τα πλούτη του για προσωπική απόλαυση, έγινε ο «προστάτης των αδικουμένων». Επισκεπτόταν κρυφά τους φυλακισμένους χριστιανούς προσφέροντάς τους τροφή, ρούχα και ιατρική περίθαλψη, χρησιμοποιούσε τα χρήματά του για να εξαγοράζει την ελευθερία μελλοθάνατων ή για να φροντίζει τις οικογένειες των μαρτύρων και ενθάρρυνε τους δειλούς να παραμείνουν πιστοί, υπενθυμίζοντάς τους την αιώνια βασιλεία του Χριστού.

Η σύλληψή του δεν ήταν αποτέλεσμα προδοσίας, αλλά δική του επιλογή. Οταν ο ηγεμόνας Περίννιος έφτασε στη Νικομήδεια και ξεκίνησε τις δημόσιες ανακρίσεις, ο Κοδράτος παρουσιάστηκε οικειοθελώς ενώπιόν του. Η εμφάνισή του προκάλεσε έκπληξη, καθώς ο ηγεμόνας τον γνώριζε και τον σεβόταν για την ευγένειά του, γι’ αυτό και προσπάθησε με κολακείες και υποσχέσεις να τον πείσει να θυσιάσει στα είδωλα. Ο μάρτυρας, όμως, τον κατηγόρησε και τον ήλεγξε για το ψεύδος της λατρείας των ειδώλων, γεγονός που οδήγησε σε φρικτά βασανιστήρια. Τον κρέμασαν και του έγδαραν το σώμα με σιδερένια νύχια, τον έκαψαν με πυρακτωμένες βέργες στις πληγές και τον εξανάγκασαν να βαδίσει πάνω σε πυρακτωμένα σίδερα. Σύμφωνα με τον βιογράφο του, ο Κοδράτος υπέμενε τα πάντα με τέτοια ηρεμία που έμοιαζε σαν να μην πονούσε, λέγοντας στους βασανιστές του ότι ο Χριστός απαλύνει τις πληγές του. Τελικά, ο ηγεμόνας, βλέποντας ότι η επιμονή του Κοδράτου ενίσχυε αντί να φοβίζει τον λαό, διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Μαζί του μαρτύρησαν και άλλοι χριστιανοί που εμπνεύστηκαν από το παράδειγμά του, όπως οι μάρτυρες Ρουφίνος και Σατορνίνος.

Οσιος Νείλος ο εκ Ρωσίας

Μια από τις κορυφαίες ασκητικές μορφές της Ρωσίας και ο εισηγητής της «νηπτικής» παράδοσης στον ρωσικό μοναχισμό. Γεννήθηκε το 1433 στη Μόσχα και εκάρη μοναχός στη Μονή Κυρίλλου του Λευκής Λίμνης. Αναζητώντας την πνευματική πηγή του ανατολικού μοναχισμού, ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη και στο Αγιο Ορος, όπου έζησε αρκετά χρόνια και ήρθε σε επαφή με τον ησυχασμό και τη διδασκαλία των νηπτικών πατέρων (όπως του Αγ. Γρηγορίου του Παλαμά), η οποία και επηρέασε καθοριστικά τη σκέψη του. Επιστρέφοντας στη Ρωσία, αποσύρθηκε στον ποταμό Σουρά (Сура́), όπου ίδρυσε την πρώτη ρωσική σκήτη. Σε αντίθεση με τα μεγάλα και πλούσια μοναστήρια της εποχής, ο Νείλος εισήγαγε έναν τρόπο ζωής βασισμένο στην απόλυτη ακτημοσύνη, στη νοερά προσευχή και στη μελέτη των Γραφών.

Ο Νείλος υπήρξε ο ηγέτης του κινήματος των «Ακτημόνων» (Nestyazhateli). Στη Σύνοδο του 1503, υποστήριξε σθεναρά ότι τα μοναστήρια δεν πρέπει να κατέχουν εκτάσεις γης και πλούτη, ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον όσιο Ιωσήφ του Βολοκολάμσκ (Volokolamsk). Η στάση του πήγαζε από την πεποίθηση ότι η μοναστική ελευθερία χάνεται όταν η Εκκλησία εμπλέκεται σε κοσμικές φροντίδες. Σημαντική ήταν, επίσης, η παρέμβασή του για την αίρεση των Ιουδαϊζόντων (Zhidovstvuyushchiye), καθώς τήρησε μια στάση που τον διαφοροποίησε από την επίσημη σκληρή γραμμή της ρωσικής πολιτείας και Εκκλησίας. Οι Ιουδαΐζοντες ήταν αίρεση που εμφανίστηκε τον 15ο αι. και αμφισβητούσε το δόγμα της Αγίας Τριάδας, τη θεότητα του Χριστού και την τιμή των εικόνων. Ο Νείλος, ως βαθύς γνώστης των Γραφών, απέρριπτε κατηγορηματικά αυτές τις διδασκαλίες, αλλά υποστήριξε μια πιο πνευματική και επιεική προσέγγιση και όχι την παραδειγματική τιμωρία και την εκτέλεση των αμετανόητων αιρετικών, τακτική που εφάρμοζαν οι αρχές. Υποστήριζε ότι η Εκκλησία πρέπει να προσπαθεί να πείσει τους αιρετικούς μέσω του διαλόγου, της προσευχής και της μετάνοιας, και όχι με τη βία ή την κρατική καταστολή, διότι πίστευε ότι η θανάτωση κάποιου για τις ιδέες του δεν συνάδει με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Η στάση του αυτή, αν και δεν επικράτησε τότε, καθώς πολλοί αιρετικοί τελικά εκτελέστηκαν, κατέστησε τον όσιο πρότυπο πνευματικής ελευθερίας και διάκρισης στην ορθόδοξη παράδοση. Το κυριότερο έργο του είναι το «Τυπικό της Σκήτης», ένας οδηγός για την εσωτερική ζωή και την αντιμετώπιση των λογισμών, που θεωρείται η ρωσική Φιλοκαλία.

Αλέξιος (Toth) ο υπερασπιστής της Ορθοδοξίας

Από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες της Ορθοδοξίας στην Αμερική, που οδήγησε χιλιάδες Ουνίτες πίσω στην ορθόδοξη πίστη. Γεννήθηκε στην Αυστροουγγαρία (σημερινή Σλοβακία) από οικογένεια Ουνιτών (Ελληνόρρυθμων Ρωμαιοκαθολικών), χειροτονήθηκε ιερέας και υπηρέτησε ως καθηγητής στο ιερατικό σεμινάριο του Πρέσοβ (Prešov). Το 1889 μετέβη στη Μινεάπολη των ΗΠΑ, όπου ήρθε σε σφοδρή σύγκρουση με τον λατίνο επίσκοπο της περιοχής, ο οποίος αρνήθηκε να αναγνωρίσει την εγκυρότητα της χειροτονίας του και τη βυζαντινή του παράδοση, απαιτώντας τον πλήρη εκλατινισμό του. Η ταπεινωτική αυτή αντιμετώπιση τον ώθησε να μελετήσει βαθύτερα τους Πατέρες της Εκκλησίας, μελέτη που τον οδήγησε να συνειδητοποιήσει ότι η αλήθεια βρίσκεται στην Ορθοδοξία, με αποτέλεσμα το 1891, μαζί με την ενορία του, ενώθηκε με τη Ρωσική Ορθόδοξη Ιεραποστολή (OCA) υπό τον Αγ. Επίσκοπο Βλαδίμηρο.

Ακούραστος ομολογητής, ο Αλέξιος ταξίδεψε σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ, κηρύττοντας και εξηγώντας τις διαφορές Ορθοδοξίας και Καθολικισμού. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 20.000 Ουνίτες επέστρεψαν στην Ορθόδοξη Εκκλησία χάρη στις προσπάθειές του, γεγονός που του χάρισε τον τίτλο του «Υπερασπιστή της Ορθοδοξίας». Εκοιμήθη ειρηνικά στις 7 Μαΐου 1909 στην Πενσυλβάνια, η αγιοκατάταξή του έγινε το 1994 και το άφθαρτο ιερό του λείψανο φυλάσσεται στη Μονή του Αγίου Τύχωνος της ίδιας πολιτείας.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Ρουφίνου και Σατορνίνου, μάρτυρος Μαξίμου, μάρτυρος Ιουβεναλίου, μάρτυρος Ακακίου του κεντυρίωνος, ιερομάρτυρος Φλαβίου επισκόπου Νικομηδείας και μαρτύρων Αυγούστου και Αυγουστίνου των αυταδέλφων, οσίου Ιωάννου του εκ Γεωργίας, οσίου Ιωάννου του Ψυχαΐτου, οσίου Ταρασίου του ερημίτου και θαυματουργού, οσίου πατρός ημών Νείλου του εν τοις ορίοις της μονής της Μεγίστης Λαύρας ασκήσαντος.

Πηγή: kathimerini.gr