Εορτολόγιο 11 Μαΐου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα
Δείτε σε ποιους λέμε «χρόνια πολλά» σήμερα - Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους
Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 11 Μαΐου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Αργύρης, Αργυρή, Ασημίνα
- Αρμόδιος
- Μεθόδιος
- Ολυμπία
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος και ο Νεομάρτυς Αργύριος ο Επανομίτης
Ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος
Εξέχουσες μορφές του 9ου αι., που αναδείχθηκαν σε φωτιστές των Σλάβων, καθώς συνδύασαν το ιεραποστολικό έργο με τη γλωσσική και πολιτισμική δημιουργία. Η Εκκλησία τους τιμά ως Ισαποστόλους, λόγω της καθοριστικής συμβολής τους στον εκχριστιανισμό και την πνευματική συγκρότηση των σλαβικών λαών. Ο Μεθόδιος γεννήθηκε περίπου το 815 και ο Κύριλλος (κατά κόσμον Κωνσταντίνος) το 827 στη Θεσσαλονίκη, μια πόλη όπου συμβίωναν ελληνόφωνοι και σλαβόφωνοι πληθυσμοί, γεγονός που συνέβαλε καθοριστικά στην εξοικείωσή τους με τη σλαβική γλώσσα.
Ο Κύριλλος διακρίθηκε για την εξαιρετική του μόρφωση. Σπούδασε στο Πανδιδακτήριον Κωνσταντινουπόλεως, όπου μαθήτευσε κοντά στον Πατριάρχη Φώτιο Α΄, διακρίθηκε στη φιλοσοφία, τη θεολογία και τις γλώσσες και, για ένα διάστημα, δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μαγναύρας. Αντίθετα, ο Μεθόδιος αρχικά ακολούθησε διοικητική σταδιοδρομία, υπηρετώντας ως διοικητής της Θεσσαλίας, πριν επιλέξει τον μοναχικό βίο σε μονή της Μικράς Ασίας.

Η φήμη της παιδείας και της διπλωματικής τους ικανότητας οδήγησε την αυτοκρατορική αυλή να τους αναθέσει αποστολές εκτός συνόρων. Γύρω στο 860, ο Κύριλλος συμμετείχε σε ιεραποστολή στους Χαζάρους, όπου στον θεολογικό διάλογο με Ιουδαίους και μουσουλμάνους επέδειξε ρητορική δεινότητα και θεολογική κατάρτιση. Ωστόσο, το σημαντικότερο έργο τους συνδέεται με την αποστολή στη Μεγάλη Μοραβία. Το 862, ο ηγεμόνας της Ραστισλάβος, για πολιτικούς λόγους ζήτησε από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και τον Πατριάρχη Φώτιο ιεραποστόλους που θα δίδασκαν τον χριστιανισμό στη γλώσσα του λαού, με τους δύο αδελφούς να κρίνονται καταλληλότεροι για αυτή την αποστολή.
Προκειμένου να μεταφραστούν τα ιερά κείμενα, ο Κύριλλος επινόησε το πρώτο σλαβικό αλφάβητο, γνωστό ως γλαγολιτικό. Σε αυτό μεταφράστηκαν η Αγία Γραφή και λειτουργικά βιβλία στη γλώσσα που αργότερα ονομάστηκε παλαιοσλαβονική, με το έργο αυτό να αποτελεί το θεμέλιο για τη διαμόρφωση της σλαβικής γραμματείας και παιδείας. Η χρήση, ωστόσο, της τοπικής γλώσσας στη λατρεία προκάλεσε αντιδράσεις από λατινόφωνους κληρικούς, οι οποίοι υποστήριζαν ότι μόνο τρεις γλώσσες, η εβραϊκή, η ελληνική και η λατινική ήταν κατάλληλες για τη θεία λατρεία, αλλά και οι δυο τους υπερασπίστηκαν σθεναρά το δικαίωμα κάθε λαού να λατρεύει τον Θεό στη μητρική του γλώσσα.
Το 867 οι δύο αδελφοί μετέβησαν στη Ρώμη, όπου έτυχαν θερμής υποδοχής από τον Πάπα Αδριανό Β΄. Εκεί εγκρίθηκε η χρήση της σλαβικής στη θεία λειτουργία και οι μαθητές τους χειροτονήθηκαν ιερείς. Κατά την παραμονή του στη Ρώμη, ο Κύριλλος ασθένησε βαριά, έλαβε το μοναχικό σχήμα και εκοιμήθη το 869, ετάφη δε στη βασιλική του San Clemente al Laterano, όπου τιμάται μέχρι σήμερα. Μετά τον θάνατο του αδελφού του, ο Μεθόδιος συνέχισε μόνος την αποστολή του. Χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Μοραβίας και Παννονίας, όμως αντιμετώπισε σφοδρές αντιδράσεις από Γερμανούς επισκόπους και φυλακίστηκε για ένα διάστημα από τους Φράγκους. Αργότερα, με παρέμβαση του Πάπα αποκαταστάθηκε και συνέχισε το έργο του έως τον θάνατό του το 885, ενώ, μετά την κοίμησή του, οι μαθητές του διώχθηκαν από τη Μοραβία και κατέφυγαν στη Βουλγαρία, όπου συνέχισαν το έργο των δύο αδελφών. Εκεί αναπτύχθηκε και το κυριλλικό αλφάβητο που διαδόθηκε ευρύτατα στον σλαβικό κόσμο.
Η συμβολή των Κυρίλλου και Μεθοδίου υπήρξε πολυδιάστατη: θρησκευτική, πολιτιστική και γλωσσική. Θεμελίωσαν τη σλαβική χριστιανική γραμματεία και ενίσχυσαν την πολιτισμική ταυτότητα πολλών λαών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Οι δύο αδελφοί παραμένουν σύμβολα ενότητας, διαλόγου και σεβασμού της γλωσσικής και εθνικής ιδιαιτερότητας κάθε λαού, αποδεικνύοντας ότι ο εκχριστιανισμός μπορεί να συμπορεύεται με την πολιτισμική δημιουργία, την παιδεία και τις εκάστοτε εθνικές παραδόσεις. Το 1980 ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ τους ανακήρυξε συν-προστάτες αγίους της Ευρώπης, μαζί με τον Βενέδικτο τον εκ Νουρσίας, ενώ με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάζεται η μνήμη τους στη Βουλγαρία («Ημέρα Βουλγαρικής Παιδείας, Πολιτισμού και Σλαβονικής Λογοτεχνίας»), στην Τσεχία και Σλοβακία («Ημέρα ιεραπόστολων Κύριλλου και Μεθόδιου»), στη Β. Μακεδονία («Ημέρα Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, Σλαβονικών Διαφωτιστών») και στη Ρωσία («Ημέρα Σλαβονικής Λογοτεχνίας και Πολιτισμού»).
Νεομάρτυς Αργύριος ο Επανομίτης
Από τους πιο αγαπητούς λαϊκούς αγίους της Μακεδονίας, λόγω του νεαρού της ηλικίας του κατά το μαρτύριό του. Γεννήθηκε το 1788 στην Επανομή Θεσσαλονίκης από ευσεβείς γονείς, τον Αστέριο και τη Βασιλική, και σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη εργαζόμενος ως υπηρέτης σε έναν ράπτη. Η αφορμή για το μαρτύριό του δόθηκε το 1806, όταν ο Αργύριος βρέθηκε σε καφενείο της Θεσσαλονίκης, όπου θα επραγματοποιείτο η μύηση ενός αποστάτη χριστιανού στη μουσουλμανική θρησκεία και η ομολογία του ότι πιστεύει πλέον στον Αλλάχ.
Εκεί, ενώπιον όλων των μουσουλμάνων, ο Αργύριος τον έλεγξε και τον παρότρυνε να παραμείνει σταθερός στον Χριστό και την Εκκλησία, πράξη που επέφερε τον θυμό και τον άγριο ξυλοδαρμό του από παρευρισκόμενους γενίτσαρους. Κατόπιν τούτων, οδηγήθηκε στον κριτή και, όταν θέλησαν να τον αναγκάσουν να εξισλαμιστεί, διακήρυξε με θάρρος «χριστιανός γεννήθηκα και χριστιανός θέλω να πεθάνω», και γι’ αυτό φυλακίστηκε. Παρά τις δελεαστικές υποσχέσεις για αξιώματα και τα σκληρά βασανιστήρια που υπέστη για δύο ημέρες, παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, και έτσι απαγχονίστηκε στις 11 Μαΐου 1806, ημέρα Παρασκευή, σε ηλικία μόλις 18 ετών, στην περιοχή Καπάνι (κεντρική αγορά) της Θεσσαλονίκης. Η κάρα του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Μηνά Ανθούσης Αττικής, ενώ στην Επανομή υπάρχει μεγαλοπρεπής ναός αφιερωμένος στο όνομά του και τιμάται ως πολιούχος της.
Τιμάται επίσης η μνήμη: ιερομάρτυρος Μωκίου πρεσβυτέρου Αμφιπόλεως Μακεδονίας, μάρτυρος Εβελλίου, ιερομαρτύρων Ανθίμου και Σισινίου και των συν αυτοίς μαρτυρησάντων Διοκλήτου και Φλωρεντίου, μαρτύρων Μαξίμου, Βάσσου και Φαβίου, μάρτυρος Διοσκόρου του νέου εν Σμύρνη αθλήσαντος, Κλήμεντος, Σάββα, Αγγελαρίου, Γοράσδου και Ναούμ των θαυματουργών και ισαποστόλων, οσιομαρτύρων Ολυμπίας ή Ολυμπιάδος και Ευφροσύνης των εν τη ιερά μονή Καρυών Θερμής της Λέσβου, οσίου Σωφρονίου του εγκλείστου, Νικοδήμου αρχιεπισκόπου Σερβίας, ιερομάρτυρος Ιωσήφ μητροπολίτου Αστραχάν, οσίου Χριστοφόρου του εκ Γεωργίας, Θεοφυλάκτου επισκόπου Σταυρουπόλεως, ιερομάρτυρος Αλεξάνδρου αρχιεπισκόπου Χάρκωβ.
Πηγή: kathimerini.gr