Εορτολόγιο 24 Μαΐου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 24 Μαΐου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:

• Μαρκιανή
• Παλλάδα

Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Μελέτιος ο στρατηλάτης και οι συν αυτώ, Οσιος Συμεών ο εν τω Θαυμαστώ όρει και Οσιος Νικήτας ο στυλίτης καιθαυματουργός τουΠερεγιασλάβλ της Ρωσίας

Μάρτυς Μελέτιος ο στρατηλάτης και οι συν αυτώ

Υψηλόβαθμος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, που μαρτύρησε για την πίστη του τον 2ο αι., κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Αντωνίνου του Ευσεβούς(138-160) ή κατ’ άλλους του Ηλιογάβαλου (218-222). Καταγόταν από τη Γαλατία της Μικράς Ασίας και καταγγέλθηκε στον ηγεμόνα Μάξιμο ως χριστιανός, μαζί με τους στρατιώτες του Ιωάννη και Στέφανο. Στο συναξάρι τους αναφέρεται ότι, όταν οδηγήθηκαν σε ειδωλολατρικό ναό για να προσφέρουν θυσία στους θεούς, ώστε να βεβαιωθεί ή όχι η κατηγορία, εκείνοι προσευχήθηκαν στον Χριστό και τότε τα αγάλματα των θεών έπεσαν κι έγιναν συντρίμμια. Παρά τις απειλές και αρνούμενος να θυσιάσει στα είδωλα, υποβλήθηκε σε σκληρά βασανιστήρια και τελικά απαγχονίστηκε, οι δε στρατιώτες αποκεφαλίστηκαν. Την ίδια κατάληξη είχε και ο Καλλίνικος ο μάγος, που βλέποντας ότι το δηλητήριο που του είχε δώσει προηγουμένως δεν έδρασε, πίστεψε στον Χριστό και οδηγήθηκε κι εκείνος στο μαρτύριο. Στον ίδιο διωγμό μαρτύρησαν χιλιάδες άλλοι πιστοί.

Οσιος Συμεών ο εν τω Θαυμαστώ όρει

Γνωστός και ως ο Θαυμαστορείτης ή ο Νέος Στυλίτης, υπήρξε ασκητής του 6ουαι. στην περιοχή νοτιοδυτικά της Αντιόχειας και απέκτησε μεγάλη φήμη λόγω της ακραίας άσκησής του πάνω σε στύλους και τα πολυάριθμα θαύματα που περιγράφονται στα συναξάρια του. Γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 521, καρπός πολυετούς προσευχής της μητέρας του Μάρθας, ενώ σε τρυφερή ηλικία έχασε τον πατέρα του Ιωάννη, όταν κατέρρευσε η κατοικία τους από τον καταστροφικό σεισμό του 526. Δείχνοντας την κλίση του προς τον ασκητισμό, προσκολλήθηκε στον γέροντα Ιωάννη, τον οποίο περίπου το 541 μιμήθηκε ανεβαίνοντας σε στύλο στο Θαυμαστό όρος, κοντά στο οποίο ίδρυσαν οι μαθητές του μονή. Πέρασε συνολικά 68 χρόνια πάνω σε διαφορετικούς στύλους, χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον τότε επίσκοπο Σελευκείας, απέκτησε τα χαρίσματα της ίασης και της προορατικότητας και εκοιμήθη εν ειρήνη το 592 ή το 596 κατ’ άλλες πηγές.

Επειδή ο βίος του συμπίπτει με μια μεταβατική περίοδο της ιστορίας της Αντιόχειας, η οποία ξεκίνησε με τον καταστροφικό σεισμό του 526 και περιλαμβάνει γεγονότα όπως τη λεηλασία της το 540 από τους Πέρσες και την επιδημία πανώλης κατά τα χρόνια του Ιουστινιανού, αποτελεί καλή πηγή για την κατανόηση πολλών ζητημάτων που σχετίζονται με τη μελέτη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου για την πολιτική, την κοινωνία, τη θρησκευτικότητα και την ανάπτυξη λατρευτικών και προσκυνηματικών συγκροτημάτων. Οι επιστολές προς τους αυτοκράτορες Ιουστινιανό και Ιουστίνο Β΄ έχουν κυρίως δογματικό χαρακτήρα, ενώ οι 30 σωζόμενες ομιλίες του εστιάζουν στη μετάνοια, τη μοναχική άσκηση, την ενανθρώπηση του Χριστού και τη μέλλουσα κρίση, ενώ συνδέουν την πλεονεξία και την αμαρτωλότητα με τις φυσικές καταστροφές και τις επιδρομές που έπλητταν την περιοχή.

Ο Ευάγριος ο σχολαστικός (νομικός) αποτελεί την κύρια ιστορική πηγή που επιβεβαιώνει τη δράση του αγίου, καθώς τον επισκέφθηκε για να ζητήσει πνευματικές συμβουλές και κατέγραψε τις εντυπώσεις του στην Εκκλησιαστική Ιστορία του. Εντυπωσιάστηκε από την ικανότητα του Συμεών να γνωρίζει τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων, κάτι που ο ίδιος αναφέρει ότι βίωσε προσωπικά, και περιγράφει με θαυμασμό τον τρόπο ζωής του πάνω στον στύλο, θεωρείται δε αξιόπιστος μάρτυρας επειδή ζούσε στην περιοχή της Αντιόχειας την ίδια εποχή και γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις. Η περιγραφή του για τον θάνατο του Συμεών και τη σπουδή του Πατριάρχη Αντιοχείας Γρηγορίου να τον προλάβει ζωντανό δίνει μια εναργή εικόνα του κύρους που είχε ο άγιος στην κοινωνία της εποχής.

Οσιος Νικήτας ο στυλίτης καιθαυματουργός του Περεγιασλάβλ της Ρωσίας

Εζησε τον 12ο αι. και η ζωή του αποτελεί ένα συγκλονιστικό παράδειγμα μετάνοιας και μετατόπισης από τη φιλαργυρία στην απόλυτη άσκηση. Στη νεότητά του εργαζόταν ως φοροεισπράκτορας για τον πρίγκιπα Γιούρι Ντολγκορούκι στην πόλη Περεγιασλάβλ και ήταν γνωστός για τη σκληρότητα και την απληστία του, υπερχρεώνοντας τους πολίτες και κρατώντας μεγάλο μέρος των φόρων για τον εαυτό του. Η ζωή του άλλαξε ριζικά, όταν μια μέρα στην εκκλησία άκουσε τα λόγια του προφήτη Ησαΐα: «Λούσασθε και καθαροί γίνεσθε. Αφέλετε τας πονηρίας από των ψυχών υμών απέναντι των οφθαλμών μου, παύσασθε από των πονηριών υμών, μάθετε καλόν ποιείν. Και εάν ώσιν αι αμαρτίαι υμών ως φοινικούν, ως χιόνα λευκανώ». Συγκλονισμένος, τότε, εγκατέλειψε τα πάντα και κατέφυγε στη Μονή του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Νικήτα.

Με την καθοδήγηση των πατέρων της μονής, για να εξιλεωθεί από τις αμαρτίες του επέλεξε μια εξαιρετικά σκληρή μορφή άσκησης. Εγκλείστηκε σε κοίλωμα βράχου και φόρεσε βαριές σιδερένιες αλυσίδες σαν δεσμά, ταλαιπωρώντας έτσι το σώμα του για μεγαλύτερη ταπείνωση. Το τέλος του υπήρξε μαρτυρικό. Κάποιοι ληστές, παραπλανημένοι από τη λάμψη των σιδερένιων αλυσίδων του που πέρασαν για ασημένιες, τον δολοφόνησαν στις 16 Μαΐου 1186 για να τις κλέψουν. Η επίσημη αγιοκατάταξή του έγινε από τη Σύνοδο της Μόσχας το 1549, τα λείψανά του φυλάσσονται στην ως άνω μονή, ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Ρωσίας (περί το 1010), και τα θαύματά του αποτελούν ιδιαίτερο τμήμα της ρωσικής πνευματικής παράδοσης, γιατί αναγνωρίστηκε ως ιαματικός και θαυματουργός ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του. Τα πιο γνωστά θαύματα αφορούν τον Μιχαήλ, γιο του Πρίγκιπα του Τσερνίγκοφ, ο οποίος θεραπεύτηκε από παράλυση όταν ο άγιος τού έδωσε το ραβδί του, καθώς και στην ανεύρεση των αλυσίδων του, οι οποίες βρέθηκαν χάρη σε τρεις φωτεινές ακτίνες που έβγαιναν από το σημείο που τις είχαν πετάξει οι ληστές, όταν διαπίστωσαν ότι δεν ήσαν ασημένιες. Πιστοί δε αναφέρουν μέχρι σήμερα θεραπείες, ιδιαίτερα για παθήσεις των ποδιών, αφού προσκυνήσουν τα λείψανα και τις αλυσίδες του ή βουτήξουν στην ιαματική πηγή του αγίου που βρίσκεται κοντά στη μονή.

Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Παλλαδίας και Μαρκιανής, Σεραπίωνοςεπισκόπου, Ελπιδίου επισκόπου Αμβέρσας, οσίου Βικεντίου των Λερίνων, οσίου Κυριακού εξ Ευρύχου της Κύπρου, Γρηγορίου αρχιεπισκόπου Νοβγκόροντ της Ρωσίας.

Πηγή: kathimerini.gr