Εορτολόγιο 3 Ιουνίου: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Λουκιλλιανός και οι συν αυτώ τέσσερις παίδες Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος και της μάρτυρος Παύλης, Οσιος Αθανάσιος ο Θαυματουργός, Ιερομάρτυς Ιωσήφ μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και Ιερομάρτυς Δωρόθεος μητροπολίτης Αδριανουπόλεως
Δείτε ποιοι έχουν γιορτή σήμερα, 3 Ιουνίου. Διαβάστε το συναξάρι των τιμώμενων αγίων της ημέρας και γνωρίστε τη ζωή και τη δράση τους.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα:
- Ιερία
- Υπατία
Σήμερα τιμώνται από την Εκκλησία οι Μάρτυς Λουκιλλιανός και οι συν αυτώ τέσσερις παίδες Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος και της μάρτυρος Παύλης, Οσιος Αθανάσιος ο Θαυματουργός, Ιερομάρτυς Ιωσήφ μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και Ιερομάρτυς Δωρόθεος μητροπολίτης Αδριανουπόλεως
Μάρτυς Λουκιλλιανός και οι συν αυτώ τέσσερις παίδες Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος και της μάρτυρος Παύλης
Στην εποχή του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270-275) ο διοικητής της Νικομήδειας Σιλβανός πληροφορήθηκε ότι αύξανε εντυπωσιακά ο αριθμός των πολιτών που μεταστρέφονταν στη χριστιανική θρησκεία, ειδικότερα λόγω του πρώην ειδωλολάτρη ιερέα Λουκιλλιανού, που κήρυττε πλέον τον λόγο του Χριστού. Αφού συνελήφθη, ο μάρτυς αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα, φυλακίστηκε και βασανίστηκε, ώστε το γεγονός να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε όλους εκείνους που ενδεχομένως θα ήθελαν να ασπασθούν τη χριστιανική θρησκεία. Στο κελί του βρήκε τέσσερα παιδιά, τους Κλαύδιο, Υπάτιο, Διονύσιο και Παύλο που επίσης φυλακίστηκαν για την πίστη τους. Μετά από πολλές ημέρες βασανιστηρίων μεταφέρθηκαν στην πόλη Βυζάντιο, τα τέσσερα παιδιά αποκεφαλίστηκαν ενώ ο Λουκιλλιανός σταυρώθηκε ανάποδα. Στο μαρτύριό του είχε τη συμπαράσταση μιας νεαρής χριστιανής γυναίκας ονόματι Παύλα, η οποία μετά από πολυήμερα σκληρά βασανιστήρια αποκεφαλίστηκε στον ίδιο τόπο όπου θανατώθηκε ο Λουκιλλιανός.

Οσιος Αθανάσιος ο Θαυματουργός
Καταγόταν από την περιοχή Κιβυρραιωτών της δυτικής Μικράς Ασίας (σημερινή Αττάλεια και η ευρύτερη περιοχή της) και στις αρχές του 10ου αιώνα εμφανίζεται ως περιπλανώμενος μοναχός που φρόντιζε να συναντά μορφωμένους και πνευματώδεις ανθρώπους, κάνοντας κτήμα του τις γνώσεις που συγκέντρωνε. Στο πλαίσιο αυτό γνώρισε έναν επιφανή αξιωματούχο που είχε ιδρύσει τη Μονή του Τραϊανού στη Βιθυνία, αλλά, απογοητευμένος από τη συμπεριφορά των μοναχών της και τον έκλυτο βίο τους, αποφάσισε να σταματήσει να σχετίζεται με αυτή. Ο Αθανάσιος τότε τον έπεισε να επιστρέψουν μαζί στη Μονή και να αγωνιστούν για να την επαναφέρουν στην τάξη, πράγμα που πέτυχε με τον ενάρετο βίο του, τις διδαχές και την προσευχή. Ως άριστος καλλιγράφος εξάσκησε στο απομονωμένο κελί του την αντιγραφή χειρογράφων, παρακαλώντας τον Θεό να του δυναμώσει την όρασή του προκειμένου να συνεχίζει το έργο του και να μοιράζει τα όποια έσοδά του στους φτωχούς. Εζησε πολλά χρόνια και εκοιμήθη υπέργηρος.
Ιερομάρτυς Ιωσήφ μητροπολίτης Θεσσαλονίκης
Με καταγωγή από τη Δημητσάνα της Πελοποννήσου και τη γνωστή για την προσφορά της στον αγώνα του 1821 οικογένεια των Αντωνόπουλων, έλαβε σημαντική μόρφωση τόσο στον τομέα των εγκύκλιων σπουδών όσο και των θεολογικών. Οταν ανήλθε στον πατριαρχικό θρόνο ο Γρηγόριος Ε΄, ο Ιωσήφ ήταν αρχιδιάκονος του μητροπολίτη Εφέσου, στη συνέχεια καθίσταται Μέγας Πρωτοσύγκελλος του Οικ. Πατριαρχείου, ενώ στις 20 Αυγούστου 1787 εξελέγη μητροπολίτης Δράμας.
Ως μητροπολίτης διακρίθηκε για την ευσέβεια και την εργατικότητά του, συνέβαλε μάλιστα οικονομικά στην έκδοση διαφόρων βιβλίων, όπως μιας Επίτομης Γενικής Ιστορίας, μεταφρασμένης από τα γαλλικά, και της Γεωγραφίας του Διονύσιου Πύρρου του Θετταλού το 1818, ήταν δε εκείνος που παρότρυνε και βοήθησε τον Νικόδημο τον Αγιορείτη να επιληφθεί, συγκεντρώσει και συγγράψει το γνωστό σε όλους Συναξάρι του, το οποίο φρόντισε να εκδώσει μετά την εκδημία του οσίου. Το 1810 μετατέθηκε στη μητρόπολη Θεσσαλονίκης και ως μέλος της Πατριαρχικής Συνόδου συνυπέγραψε την αφοριστική επιστολή της Επανάστασης του 1821. Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς συνελήφθη και στις 9 Ιουνίου, μετά την πυρπόληση τουρκικού πλοίου έξω από τη Λέσβο, απαγχονίστηκε μαζί με τους επισκόπους Γρηγόριο Δέρκων, Ιωαννίκιο Τυρνόβου και Δωρόθεο Αδριανουπόλεως.
Ιερομάρτυς Δωρόθεος μητροπολίτης Αδριανουπόλεως
Κατά κόσμον Δημήτριος Πρώιος, υπήρξε σπουδαίος λόγιος και μαθητής του Δανιήλ Φιλιππίδη και από τις πιο φωτισμένες και ηρωικές μορφές της Εκκλησίας κατά την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Γεννήθηκε στη Χίο γύρω στο 1765, σπούδασε στη Φλωρεντία και τη Γαλλία και ήταν βαθύς γνώστης των μαθηματικών, της φυσικής και της φιλοσοφίας. Πριν γίνει επίσκοπος διηύθυνε τη Σχολή της Ξηροκρήνης στην Κωνσταντινούπολη, όπου εισήγαγε σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας και θεωρείται ένας από τους «Διδασκάλους του Γένους», με τον Αδαμάντιο Κοραή και τον Κωνσταντίνο Οικονόμο εξ Οικονόμων να τον αναγνωρίζουν ως έναν από τους συντελεστές της εκπαιδευτικής αναγέννησης του νεώτερου Ελληνισμού. Το 1807 εξελέγη μητροπολίτης Φιλαδελφείας και το 1813 Αδριανουπόλεως. Ως επίσκοπος, μεταξύ των άλλων, ίδρυσε το περίφημο Γυμνάσιο της Αδριανούπολης και υπήρξε μυημένος στη Φιλική Εταιρεία, προετοιμάζοντας το έδαφος για την επανάσταση στη Θράκη. Με την έκρηξη της Επανάστασης και τα αντίποινα των Οθωμανών, συνελήφθη στην Κωνσταντινούπολη, όπου βρισκόταν ως μέλος της Πατριαρχικής Συνόδου, και απαγχονίστηκε στις 3 Ιουνίου 1821 στην περιοχή του Μεγάλου Ρεύματος.
Τιμάται επίσης η μνήμη: μαρτύρων Περγεντίνου και Λαυρεντίνου, Καικιλίου, Ιλαρίου, Γλοτίλδης της εκ Γαλλίας, οσίου Λιφάρδου του εν Ορλεάνη, οσίου Ουρβικίου, οσίου Κρονανού του εξ Ιρλανδίας, Κέβιν του εξ Ιρλανδίας, οσιομάρτυρος Ισαάκ του εξ Ισπανίας, οσίου Αθανασίου του θαυματουργού, οσίας Ιερίας της χήρας, οσίου Πάππου, ιερομάρτυρος Γρηγορίου μητροπολίτου Δέρκων.
Πηγή: kathimerini.gr